๒๐๓. จับจีนขายฝิ่นที่ปากน้ำบางปะกง

ฝ่ายที่กรุง ที่แสมดำหว่างปากน้ำบางปะกงกะบังสองคลองนั้น อ้ายจีนเผี้ยว อ้ายจีนก้วน ตั้งอยู่ในป่าแสมริมชายทะเล ขายฝิ่นก้อนอยู่เป็นนิตย์ พระยามหาเทพให้จมื่นสมุหพิมาน (สมบุญ) ออกไปจับก็แตกหนี อ้ายจีนเผี้ยว อ้ายจีนก้วน เข้ามา ได้ทรงทราบแล้ว จึ่งดำรัสสั่งให้จมื่นราชามาตย์กับพวกทหารปืนปากน้ำออกไปจับ ได้สู้รบยิงกันในที่นั้น เวลาน้ำแห้งเป็นเลนออกมาสัก ๓ เส้น จมื่นราชามาตย์ได้ไล่คนให้แยกเป็นปีกกาให้พ้นทางปืน ลุยเลนขึ้นไปบนบกได้ไล่ฆ่าฟันพวกจีนแตกหนีไป เห็นอ้ายคนยิงปืนหลักถูกดินลวกตายอยู่ที่ริมปืนคน ๑ ได้ตัวจีนเผี้ยว จีนก้วนตัวนาย กับฝิ่นเข้ามาถวาย ๓๐ ก้อน

ฝ่ายเจ้าพระยาบดินทรเดชา จัดการบ้านเมืองเรียบร้อยแล้ว สืบราชการก็ไม่เห็นญวนยกมาอีก แต่ออกไปอยู่ถึง ๖ ปีแล้ว ก็ให้พระพรหมบริรักษ์ นายทัพนายกองอยู่เป็นเพื่อนพระองค์ด้วง แล้วก็กลับเข้ามาณกรุงเทพมหานคร

ฝ่ายเจ้าอุปราช พระมหาสงคราม ลงมาเฝ้ากราบทูลว่า ไปกวาดครัวได้เก่าใหม่เป็นจำนวนคนครัวเมืองวัง ๘๕๒ คน เมืองตะโปน ๕๗๕ คน เมืองนอง ๑๐๓ คน เมืองพิน ๑๒๒ คน เมืองคำมวน ๘๐๖ คน รวมคน ๒,๔๕๘ คน

สนับสนุนโดย กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ ที่นี่ค่ะ