๑๑๘

ฝ่ายโลวจุนหงีตั้งค่ายมั่นอยู่หน้าเมืองฮิมจิวปรึกษาการที่จะยกเข้าหักเมืองอยู่ ครั้นแจ้งว่ากองทัพในเมืองยกออกมาก็คุมทหารออกจากค่าย พังบวนชุนก็ขับม้าเข้ารบกับอาวเผ็งได้สิบเพลง พังบวนชุนแกล้งทำแพ้ขับม้าหนีอาวเผ็งไม่รู้ในทีไล่ตามไป พังบวนชุนก็ชักม้ากลับยิงเกาทัณฑ์มาถูกอาวเผ็งตกม้าตาย กองทัพในเมืองฮิมจิวเห็นได้ทีก็ยกออกตีขนาบทหารกองทัพโลวจุนหงีเหลือที่จะต้านทานจึงล่าถอยไปประมาณทางได้สามสิบลี้ตั้งค่ายมั่นลงไว้ตรวจดูทหารขาดเตียแชไปคนหนึ่งก็รู้ว่าตายในการศึก นางซึงยีเหนียภรรยาแจ้งความก็ร้องไห้ใช้ทหารไปหาศพเตียแชสามีมาได้ จัดการฝังตามยศขุนนางนายทหาร โลวจุนหงีนั้นมีความอาลัยถึงพี่น้องที่ตายยิ่งนักจึงนั่งเป็นทุกข์อยู่

จูบู๊จึงพูดกับโลวจุนหงีว่า เวลาวันนี้เราเสียทีข้าศึกคงจะยกมาปล้นค่ายในเวลาค่ำเป็นแน่ ท่านจงจัดให้อูเอียนเจียกคุมทหารไปซุ่มอยู่ด้านซ้าย ให้ลิมชองไปซุ่มอยู่ด้านขวา ให้ตังเทงกุ้ย งุยเตงก๊กไปซุ่มอยู่หลังค่าย ถ้าเห็นไฟติดขึ้นก็ให้กรูกันออกประดังตีทั้งสามด้าน โลวจุนหงีได้ฟังก็เห็นชอบจึงสั่งนายทหารทั้งปวงให้เตรียมการตามคำจูบู๊กับทหารนอกจากนั้นก็คอยดูท่วงทีอยู่ในค่าย

ฝ่ายพังบวนชุนกับทหารในเมืองได้ชัยชนะแก่กองทัพแผ่นดินซ้อง ยกกองทัพกลับเข้าเมืองแจ้งความให้ฮองเก๋าฟังทุกประการ ฮองเก๋าก็มีความยินดี เฮงอิ๋นขุนนางจึงแจ้งกับฮองเก๋าว่า เวลาวันนี้กองทัพแผ่นดินซ้องแตกหนีไปตั้งค่ายพักอยู่ ทหารและม้าลาเจ็บป่วยมาก ถ้ายกไปปล้นค่ายซํ้าเติมเอาในเวลาค่ำก็คงแตกไปสิ้น ฮองเก๋าได้ฟังก็เห็นชอบจึงสั่งให้พังบวนชุนกับเฮงอิ๋นยกไป กอเง็กขุนนางตำแหน่งที่ซิหนึงจึงแจ้งกับเฮงอิ๋นว่าท่านจงอยู่รักษาเมืองเถิด ข้าพเจ้ากับพังบวนชุนจะยกไปเอาชัยชนะเอง

พูดดังนั้นแล้วกอเง็กกับพังบวนชุนก็คุมไพร่พลออกจากเมืองตรงไปถึงค่ายดึกประมาณสองยาม เห็นในค่ายเงียบสงัดก็สำคัญว่าหลับสนิทจึงคุมไพร่พลหักเข้าค่ายไม่เห็นมีผู้คน ก็ตกใจรู้ว่าถูกอุบายจึงชวนกันชักม้าหันหน้ากลับจะหนี โลวจุนหงีกับจูบู๊ซุ่มอยู่ก็ให้ทหารเอาเชื้อเพลิงจุดกองฟางในค่ายขึ้นกองซุ่มทั้งสามด้าน เห็นไฟในค่ายติดเป็นสำคัญก็กรูกันออกมาพร้อมทั้งสามด้านรุกไล่ขนาบเข้าไป กอเง็กรบกับอูเอียนเจียกได้หลายเพลง อูเอียนเจียกตีด้วยกระบองถูกกอเง็กตกม้าตาย ทหารแผ่นดินซ้องฆ่าทหารเมืองฮิมจิวอยู่สับสน พังบวนชุนจะหักออกจากที่ล้อม ทึงหลงตรงไปเอาทวนขอเกี่ยวจับตัวพังบวนชุนได้ฆ่าไพร่พลเมืองฮิมจิวล้มตายลงเป็นอันมากและหนีรอดไปได้บ้าง ครั้นรุ่งขึ้นเช้าโลวจุนหงีตรวจดูทหารมิได้เป็นอันตราย แต่เต็งติดซุนถูกงูกัดเมื่อเดินทางป่วยมาหลายเวลาตายลง

ขณะนั้นโลวจุนหงีมีความอาลัยยิ่งนักสั่งให้เอาตัวพังบวนชุนที่จับมาได้ผ่าเอาหัวใจออกเซ่นซือจิน อาวเผ็งกับพวกพ้องเหล่านั้นเสร็จจากการฝังศพให้เต็งติดซุนตามยศศักดิ์ แล้วโลวจุนหงีก็ยกกองทัพตรงมาจะเข้าหักเมืองฮิมจิว

ฝ่ายฮองเก๋าครั้นแจ้งว่าพังบวนชุนกับกอเง็กและทหารทั้งปวงถูกอุบายล้มตายลงเป็นอันมาก ก็มีความวิตก จึงปรึกษากับเฮงอินว่า พังบวนชุนกับกอเง็กยกไปปล้นค่ายพากันล้มตายดังนั้น ถ้าข้าศึกรู้ว่านายทหารและไพร่พลเมืองเราเบาบางลง ก็คงจะยกกองทัพเข้าตีเราจะคิดสู้รบประการใด เฮงอิ๋นจึงว่ากองทัพแผ่นดินซ้องคงยกเข้าหักเมืองเป็นแน่ จะต้องคิดอุบายไปขุดหลุมพรางเอาหญ้าและดินกลบเกลี่ยไว้ข้างบนและให้นายทหารและทหารไปซุ่มอยู่คอยจับพวกแผ่นดินซ้องฆ่าเสียให้สิ้น อุบายนี้จึงจะป้องกันรักษาเมืองไว้ได้ ฮองเก๋าก็เห็นชอบจึงให้เฮงอิ๋นเป็นผู้กำกับไปจัดการตามอุบาย

ฝ่ายโลวจุนหงียกกองทัพมาถึงหน้าเมืองไม่เห็นผู้ใดยกออกสู้รบก็มีความสงสัย ฝ่ายตันเทงกุ้ย งุยเตงก๊กนั้นอยากจะหาความชอบให้มากก็ขับม้าขึ้นหน้าจะหักเอาเมืองไปใกล้จะถึงเชิงกำแพง สองนายก็ตกหลุมพรางลงไปทั้งคนและม้า พวกทหารในเมืองฮิมจิวที่ซุ่มอยู่ก็กรูกันเข้าฟันแทงตันเทงกุ้ย งุยเตงก๊กตาย โลวจุนหงีตกใจสั่งให้ทหารเอาไม้และดินกลบหลุมไว้ทั้งสิ้น แล้วยกเข้าตีเมืองเสียงสนั่นดังแผ่นดินถล่ม ฮองเก๋าแจ้งความก็ตกใจคุมทหารออกจากประตูหนีเอาชีวิตรอดก็พบโลวจุนหงีที่เชิงกำแพงเมือง โลวจุนหงีเห็นฮองเก๋าก็ตรงเข้ารุกไล่ฟัน ฮองเก๋าสู้ฝีมือและกำลังโลวจุนหงีไม่ได้ โลวจุนหงีเอาทวนแทงถูกฮองเก๋าตกม้าตาย ทหารในเมืองฮิมจิวเห็นดังนั้นพากันระส่ำระสายไม่คิดจะสู้รบ เฮงอิ๋นคุมไพร่พลตรงไปเปิดประตูไซหมึงข้างทิศตะวันตกจะหนี ลิหุนกับทหารตั้งสกัดอยู่ทิศตะวันตก พบเฮงอิ๋นเปิดประตูออกมาก็ขับม้าเข้ารบกับเฮงอิ๋นได้ห้าเพลง ลิหุนสู้ฝีมือเฮงอิ๋นไม่ได้เฮงอิ๋นเอาทวนแทงถูกเจียะย้งตกม้าตายอีกนายหนึ่ง อึงซิน ซึงลิบ ลิมชอง สามนายเห็นดังนั้นก็โกรธขับม้าตรงไปเข้ารบล้อมเฮงอิ๋นได้ ลิมชองเอากระบองตีถูกเฮงอิ๋นตายตัดเอาศีรษะเฮงอิ๋นได้ แล้วหักเข้าเมืองไล่ฆ่าฟันไพร่พลล้มตายลงเป็นอันมาก โลวจุนหงีก็ยกกองทัพเข้าพักอยู่ในเมืองตัดเอาศีรษะฮองเก๋ากับศีรษะเฮงอิ๋นมาเซ่นพี่น้องที่ตายและจัดการฝังศพตามยศศักดิ์แล้วเกลี้ยกล่อมราษฎรให้ทำมาหากินเป็นปกติ จึงมีหนังสือบอกข้อราชการไปแจ้งความแก่ซ้องกั๋งให้ทราบแล้วตั้งมั่นรอฟังข่าวอยู่

ฝ่ายซ้องกั๋งก็พักกองทัพอยู่ในเมืองมกจิว ครั้นได้หนังสือของโลวจุนหงีแจ้งความว่าซือจิน เจียสิวกับพี่น้องสิบสี่นายตายก็เศร้าโศกนัก ครั้นคลายความโศกแล้วจึงมีหนังสือกำหนดวันจะยกกองทัพไปปราบปรามฮองละ สั่งให้โลวจุนหงีเตรียมกองทัพไว้ให้พร้อมถึงวันกำหนดก็จะยกกองทัพไป

ฝ่ายทหารเมืองฮิมจิวแตกหนีมาถึงเมืองเซ็งเคยกุ้ย นำข้อความขึ้นเสนอแก่ฮองละตามซึ่งเมืองฮิมจิวแตกผู้รักษาเมืองตาย กองทัพแผ่นดินซ้องยกแยกมาสองทางใกล้จะถึงเมืองเซ็งเคยกุ้ยแล้ว ฮองละแจ้งความก็ตกใจจึงปรึกษาลูเมี้ยนตงขุนนางผู้ใหญ่ตำแหน่งที่เซ็งเซียฝ่ายซ้ายว่า ถ้ากองทัพแผ่นดินซ้องยกแยกกันมาจะคิดอ่านสู้รบประการใดดี ลูเมี้ยนตงว่ากองทัพแผ่นดินซ้องยกมาใกล้จะถึงเชิญท่านกำกับทัพยกออกรบสักครั้งหนึ่งเถิด นายทหารและไพร่พลก็จะตั้งใจรบเข้มแข็ง ทหารซ้องกั๋งต้านทานไม่ได้คงแตกหนีไป ฮองละได้ฟังก็เห็นชอบจึงตั้งให้กิมอูเป็นนายทหารเอก ให้ฮวงเตียดกับฮวงเกียดสองนายเป็นทหารรองฝ่ายซ้าย ให้โต้วมุยสองนายเป็นทหารรองฝ่ายขวา กับนายทหารมีฝีมืออีกสามสิบนาย และไพร่พลที่เข้มแข็งหมื่นหนึ่งพร้อมด้วยเครื่องศัสตราวุธเตรียมไว้ ถ้าซ้องกั๋งยกทัพมาจึงจะออกสู้รบ แล้วให้ฮองชองเหล็งอาจารย์คุมไพร่พลหมื่นหนึ่งไปตั้งสกัดกองทัพโลวจุนหงีที่ยกมาจากเมืองฮิมจิว

ฝ่ายซ้องกั๋งครั้นถึงวันกำหนดนัดกับโลวจุนหงีก็ยกกองทัพเดินตรงมาเมืองเซ็งเคยกุ้ย โงวหยงจึงพูดกับซ้องกั๋งว่าเดิมให้ชาจินกับเอียนเช็งปลอมตัวไปสามิภักดิ์กับฮองละก็ช้านานยังไม่ได้ข่าวคราว จะต้องจัดให้ลี้จุนกับพวกกองทัพเรือบรรทุกเสบียงไปสามิภักดิ์กับฮองละ แล้วจึงยกกองทัพตีเข้าไปข้างในจะได้หักออกมา ถ้าฮองละหนีไปการศึกก็จะเนิ่นช้าจึงกระซิบบอกอุบายให้ฟัง ซ้องกั๋งแจ้งความก็เห็นชอบสั่งไตจงรีบไปบอกลี้จุนให้ทำตามอุบายจงทุกประการ ลี้จุนแจ้งดังนั้นก็จัดให้อวนเซียวเหงา อวนเซียวชิดเป็นนายท้ายให้ทองอุย ทองเม้งเป็นลูกจ้าง ลี้จุนนั้นเป็นตัวนายเอาเสบียงบรรทุกเรือเต็มลำตรงไปถึงแม่น้ำเซ็งเคยกุ้ย พวกกองตระเวนเมืองเซ็งเคยกุ้ยเห็นก็ร้องถามว่าเรือนั้นบรรทุกสิ่งใดมาแต่ข้างไหนจงบอกให้รู้ก่อน อวนเซียวเหงาตอบว่า พวกข้าพเจ้าจะสามิภักดิ์แก่ไต้อ๋องเอาเสบียงอาหารมาคำนับด้วย พวกกองตระเวนเห็นว่าในเรือไม่มีเครื่องศัสตราวุธสิ่งใดก็รีบไปแจ้งความแก่ลูเมี้ยนตงขุนนางผู้ใหญ่ตามคำชาวเรือบอกทุกประการ

ลูเมี้ยนตงจึงให้หาลี้จุนผู้เป็นนายเรือขึ้นมาบนฝั่งแล้วถามว่า เจ้านี้เป็นพวกของซ้องกั๋งไม่ใช่หรือ เหตุใดจึงเอาเสบียงมาคำนับยอมสามิภักดิ์เจ้านายเรา ตัวเจ้าชื่อใดแซ่ไร ลี้จุนก็แจ้งความตามอุบายว่า ข้าพเจ้าแซ่ลี้ชื่อจุนเป็นทหารของซ้องกั๋ง การเสบียงกองเรือมอบให้ข้าพเจ้าว่ากล่าวเสร็จ แต่ครั้งนี้ซ้องกั๋งทำกับข้าพเจ้าถึงสาหัสเฆี่ยนตีจนยับเยิน ข้าพเจ้ามีความแค้นอับอายเจ็บปวดมาก จึงได้ชักชวนทหารรองและทหารสำหรับเรือที่ได้ว่ากล่าวเอาเสบียงมาคำนับสามิภักดิ์ท่านสืบไปจนกว่าจะสิ้นชีวิต จงชุบเลี้ยงข้าพเจ้าไว้สักครั้งหนึ่งเถิด ลูเมี้ยนตงได้ฟังสำคัญว่าจริงไม่แจ้งในอุบายของลี้จุนก็ยินดี จึงนำลี้จุนกับพวกเหล่านั้นมาเสนอแก่ฮองละตามซึ่งลี้จุนมาสามิภักดิ์ให้ทราบทุกประการ ฮองละแจ้งความมิได้สงสัยดีใจยิ่งนัก จึงสั่งให้ลี้จุนเป็นขุนนางตำแหน่งที่โตวจงกวน นายทหารว่ากล่าวกองเรือให้ตรวจตราดูการในเมืองและริมฝั่งน้ำ ตั้งให้อวนเซียวเหงากับพวกเหล่านั้นเป็นทหารรองช่วยการงานทั้งปวงด้วย ลี้จุนกับพวกพ้องก็คำนับลามาเตรียมการจะขนเสบียงอาหารขึ้นจากเรือ

ฝ่ายซ้องกั๋งครั้นให้ไตจงมาบอกอุบายกับลี้จุนแล้ว ก็รีบเดินกองทัพไปใกล้จะถึงเมืองก็ตั้งค่ายมั่นลง

ฝ่ายฮองละเตรียมกองทัพไว้พร้อม แจ้งว่าซ้องกั๋งยกมาใกล้จะถึงก็คุมทหารออกจากเมืองตรงมาตั้งกระบวนอยู่หน้าเมือง ซ้องกั๋งก็จัดให้ฉินเหม็งคุมทหารยกออกรบ ฮวงเกียดขับม้าตรงเข้าสู้กับฉินเหม็งได้สามสิบเพลงไม่แพ้ชนะกัน โต้วหมุยเห็นฮวงเกียดเอาชัยชนะแก่ทหารซ้องกั๋งไม่ได้ก็ชักกระบี่ออกขว้างมา ฉินเหม็งหลบ ม้าถลำพลาดท่า ฮวงเกียดได้ทีเอาทวนแทงถูกชายโครงฉินเหม็งตกม้าตาย ซ้องกั๋งแจ้งความก็ตกใจคุมทหารออกจากค่ายหนุนมา เห็นฮองละยืนกำกับกองทัพอยู่ ก็เร่งให้ทหารรุกกระชั้นไป ฮองละสั่งให้ฮวงเกียดเข้ารบจับตัวซ้องกั๋งให้จงได้ ฮวงเกียดขับม้าตรงมาทหารซ้องกั๋งก็สู้รบเป็นสามารถ

ฝ่ายโลวจุนหงีเตรียมกองทัพพร้อมถึงวันกำหนดนัดก็ยกออกจากเมืองฮิมจิวมาเมืองเซ็งเคยกุ้ยพบกองทัพฮอชองเหล็งตั้งสกัดอยู่ต้นทาง โลวจุนหงีก็คุมทหารเข้ารุกไล่ฆ่าฟันเป็นตะลุมบอนจับตัวฮอชองเหล็งได้และก็ฆ่าไพร่พลฮอชองเหล็งล้มตายลงเป็นอันมากที่เหลือตายก็หนีไปได้บ้าง โลวจุนหงียกกองทัพตรงมาเมืองเซ็งเคยกุ้ย

ขณะนั้นฮองละกำกับทัพยกออกรบซ้องกั๋งที่หน้าเมือง ลี้จุนกับพวกพ้องเหล่านั้นเห็นได้ทีก็ชวนกันเอาไฟจุดบ้านเรือนในเมืองขึ้น ม้าใช้ก็รีบมาแจ้งกับฮอชองเหล็งยกกองทัพไปตั้งสกัดอยู่ต้นทาง โลวจุนหงีคุมทหารมาจับตัวฮอชองเหล็งได้ บัดนี้ข้าศึกเอาไฟจุดไหม้บ้านเรือนในเมืองขึ้น ฮองละได้ฟังก็ตกใจคุมทหารล่าถอยกลับเข้าเมือง ฮวงเกียดนั้นสู้รบกับทหาร ซ้องกั๋งได้ทีก็คุมทหารรุกไล่กระชั้นไป เห็นไฟติดในเมืองก็แจ้งว่าลี้จุนกับพวกพ้องคิดการสำเร็จจึงยกเข้าหักเมืองด้านหน้า โลวจุนหงีคุมทหารรุกเข้าทางหลังเมืองขนาบมาทั้งสองด้าน นายทหารและไพร่พลในเมืองเซ็งเคยกุ้ยเหลือที่จะต้านทานก็ระส่ำระสาย ทหารซ้องกั๋งฆ่าฟันตายเป็นอันมาก ฮองละตกใจกลัวยิ่งนักให้ฮวงเกียดป้องกันหนีออกจากเมืองตรงไปตำบลปังง่วนตัง ซ้องกั๋งกับโลวจุนหงีคุมทหารเข้าเมืองได้จับขุนนางในเมืองได้เก้านาย แต่ลูเมี้ยนตงกับโต้วหมุยหนีออกจากเมืองไป ซ้องกั๋ง โลวจุนหงี เก็บรวบรวมทรัพย์สิ่งของเสบียงอาหารไว้ได้เป็นอันมาก เอาไฟเผาวังและเก๋งที่ฮองละสร้างขึ้นใหม่เสียสิ้น แล้วตรวจดูพวกพ้องของตัวทราบว่า อวนเซียวเหงานั้นลูเมี้ยนตงแจ้งว่าเป็นไส้ศึกจึงจับอวนเซียวเหงาฆ่าเสีย ลี้จุนกับพวกพ้องรู้ท่วงทีหนีเข้าสมทบกองทัพได้ แต่ซิเซียน หยกเปาสี นางซึงยีเหนีย โจวเอี๋ยน โตวเซียน ลี้ลิบ ทึงหลง ชัวฮกนั้นเมื่อขณะยกหักเข้าเมืองพวกทหารข้าศึกระดมเกาทัณฑ์พุ่งแหลนหลาวและขว้างศิลาลงมานายทหารทั้งแปดเจ็บปวดยิ่งนัก เมืองเซ็งเคยกุ้ยแตกนายทหารทั้งแปดก็ตาย ซ้องกั๋งร้องไห้มีความอาลัยถึงพี่น้องยิ่งนัก จึงให้ทหารคุมตัวขุนนางเมืองเซ็งเคยกุ้ยเก้านายที่จับได้นั้นไปส่งให้เตียเจียวท้อทำโทษแล้วเกลี้ยกล่อมราษฎร ให้ทำมาหากินตามภูมิลำเนาปกติเรียบร้อยแล้ว ก็พักกองทัพอยู่ ณ เมือง ลูเมี้ยนตงกับโต้วหมุยหนีจากเมืองแยกไปคนละทางแต่ลูเมี้ยนตงนั้นไปผูกคอตายเสียในป่า โต้วหมุยหนีซ่อนอยู่ในตำบลโต้วซึง โต้วเหลาผู้เฒ่าซึ่งเป็นใหญ่ในตำบลนั้นแจ้งความก็ให้พวกชาวบ้านช่วยกันจับโต้วหมุยมาส่งให้ซ้องกั๋ง ๆ มีความยินดีเอาเงินทองรางวัลโต้วเหลาเป็นอันมาก โต้วเหลาผู้เฒ่ารับเงินแล้วก็คำนับลาไป ซ้องกั๋งให้เอาตัวโต้วหมุยมาถามว่าฮองละหนีไปอยู่ตำบลใด โต้วหมุยแจ้งความว่าฮองละพาบุตรภรรยาหนีไปถ้ำปังง่วนตังเขานั้นอยู่ในเขตแดนเมืองเซ็งเคยกุ้ย ซ้องกั๋งแจ้งความก็สั่งให้เอาตัวโต้วหมุยไปฆ่าผ่าอกเอาหัวใจออกเซ่นฉินเหม็ง อวนเซียวเหงา กับพวกพี่น้องเหล่านั้นแล้ว รุ่งขึ้นเช้าซ้องกั๋งก็จัดให้ทหารอยู่รักษาเมืองพอสมควร ชวนโลวจุนหงียกกองทัพออกจากเมืองตรงมาถึงถ้ำปังง่วนตังก็พักกองทัพสกัดต้นทางไว้ปรึกษาการที่จะจับฮองละอยู่

ฝ่ายฮองละขณะเมื่อเมืองแตกนั้น ฮวงเกียดป้องกันพาหนีไปถึงถ้ำปังง่วนตังก็มีความเสียใจนัก ครั้นแจ้งว่าซ้องกั๋งยกกองทัพไล่ตามมาก็ตกใจกลัวจึงปรึกษากับทหารทั้งปวงว่าเราจะคิดอ่านสู้รบอย่างไรดี

สนับสนุนโดย กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ ที่นี่ค่ะ