คำนำ (เล่ม ๓)

ไซอิ๋วเล่มสามนี้ ตั้งแต่เห้งเจียถูกลมพัดวิเศษของนางล่อซั่วปลิวไปจนถึงเขาพระสุเมรุ จนที่สุดพระถังซัมจั๋งกับสานุศิษย์ไปถึงเมืองโซจ๊อก ในระหว่างทางที่ไปนั้น ได้พบปะปิศาจแลไภยร้ายหลายตำบล เปนความยากลำบากเหลือเกิดกว่าจะตลอดลุล่วงไปได้ อาไศรย์เห้งเจียเปนผู้เชี่ยวชาญ แลมีฤทธาอานุภาพอภินิหารที่ได้สร้างสมอบรมมามากแล้ว จึงได้ปราบพวกปิศาจอสรุกายได้ด้วยตนเองบ้าง อาไศรย์พระโพธิสัตว์บางองค์มาช่วยบ้าง แลผู้วิเศษช่วยบ้าง บางแห่งต้องพระสีอริยะเมตไตรยเสด็จมาช่วยบ้าง ในระหว่างเล่มสามนี้ได้รับไภยร้ายแลปราบยักษ์มารรวมกว่ายี่สิบครั้ง นับว่าเปนเรื่องน่าพิศวงมากอยู่

แต่จะอย่างไรก็ดี เปนการเกี่ยวด้วยเรื่องพระพุทธสาศนา ซึ่งเปนมูลเหตุที่จะให้พระถังซัมจั๋งกับเห้งเจียโป๊ยก่ายซัวเจ๋ง นำพระไตรยปิฎกธรรมมาประดิษฐานในมหาประเทศทิศตวันออก เพื่อเปนการแพร่หลายแก่มหาชนที่มีอินทรีย์อุปนิไสยจะได้บำเพ็ญกุศลธรรมตามพระพุทธโอวาท เพื่อเปนปัจจัยแก่พระนฤพาน

เพราะเหตุนี้ เทพยดาอารักษ์แลเง็กเซียงฮ่องเต้ คือ (พระอิศวร) แลพรหมจึงต้องเปนธุระช่วยอุดหนุนแก่เห้งเจียในบางแห่งที่ร้ายแรงเหลือเกิน จวนเจียนๆ จะเปนอันตรายแก่พระถังซัมจั๋งแลสานุศิษย์ทั้งสามคน แต่ก็สำเร็จตลอดไปได้ทุกแห่งทุกตำบล จนถึงเมืองโซจ็อก เมื่ออ่านไปยังไม่สิ้นเรื่องก็ดูไม่น่าจะตลอดลุล่วงไปได้ แต่ในเล่มสามนี้ก็ยังหาถึงไซทีที่พระพุทธเจ้าอยู่ไม่ ขอท่านผู้อ่านผู้ฟังโปรดอะไภยแก่ผู้จัดการพิมพ์เรื่องไซอิ๋ว โดยเหตุที่มีการจำเปนเกิดขึ้นในระหว่างพิมพ์ แลติดขัดด้วยการทำรูปภาพจึงได้เนิ่นช้าไป ต่อไปในเล่มสี่จะไม่ช้าเช่นเล่มสามนี้ คงจะได้อ่านได้ฟังโดยเร็วให้ทันแก่ความมุ่งหมาย เพราะการแปลจากภาษาจีนแลการเรียงก็แล้วเสร็จแล้ว ยังแต่การพิมพ์เท่านั้น ก็ได้ลงมือพิมพ์อยู่แล้ว

แม้จะเปนเรื่องไม่น่าเชื่อหรือไม่จริงอยู่โดยมากก็จริงอยู่ แต่เปนเรื่องแอบจริงปรากฎในพงษาวดารสุยถัง แลทั้งคำภีร์พระปริยัติธรรมแลวัดวาอารามที่สำคัญก็ยังปรากฎอยู่ในเมืองจีนจนทุกวันนี้ แต่เรื่องรามเกียรติไม่เกี่ยวแก่พุทธสาศนา ก็ยังมีผู้นิยมยินดีชอบอ่านด้วยกันมากมิใช่หรือ ก็เปนเรื่องไม่จริงนักเหมือนกัน แต่รามเกียรติเปนพระราชนิพนธ์ฝีพระโอฐของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาไลยทรงพระราชนิพนธ์ไว้สำหรับการมโหรศพ สมโภชในราชพิทธีตามไสมยกาลเปนที่เฉลิมพระเกียรติยศสำหรับบ้านเมืองในการสมโภชแลการฉลองรื่นเริงต่างๆ แต่ไซอิ๋วเปนเรื่องตรงๆ ดื้อๆ ไปตามสำนวนนักปราชญ์เดิมที่แต่งไว้ แม้ถึงดังนั้นก็ยังคงเปนเรื่องที่น่าจะอ่านจะฟังอยู่นั้นและ เพราะเหตุที่มีคำกลางซึ่งเปนสุภาสิตกล่าวอยู่บ่อยๆ ผู้เข้าใจเลือกหาประโยชน์อ่านจะไม่เปล่าจากประโยชน์ในการอ่านแลฟังเลย

สนับสนุนโดย กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ ที่นี่ค่ะ