รามรันทด

พญาโศก

โอ้ว่าสีดาดวงมาลย์ นงพาลเจ้าผู้เพ็ญศรี
กรรมแล้วแก้วแม่แต่นี้ จักมีแต่ขุ่นครุ่นใจ
เดิรดงนงลักษณ์ภักดี ตามพี่จนยักษ์ลักได้
พี่เลิกพลลิงชิงชัย ตามไปเข่นฆ่าราวี
ลงกากักแก้วแพรวตา พี่กักลงกากรุงศรี
ล้างราพณ์ราบเสี้ยนไพรี คืนครองธานีด้วยกัน
เสร็จศึกนึกเสร็จสิ้นทุกข์ สมสุขแทบชีวาสัน
จำเพาะเคราะห์ยามตามทัน กรรมบันดาลพรากจากน้อง

พระยาตรึก

ใช่พี่สงสัยใส่โทษ นงโพธพิสุทธิ์ผุดผ่อง
พระเพลิงเถกิงกาษฐ์[๑]กอง ประคองชูช่วยอรทัย
ควรเห็นเป็นน่าสิ้นแหนง แจ่มแจ้งประจักษ์รักใคร่
ทั้งทวยเทพสรึงตรึงษ์ไตร ได้เป็นศากษี[๒]ทิพพยาน
แต่ว่าประชาชนมาก เขาหากมารยาว่าขาน
กินแหนงแกล้งส่อข้อค้าน คอยพาลเอา อย่างข้างเคอะ
ใส่ไคล้จะใคร่รันทำ เชิงสำส่อนชู้ดูเถอะ
อ้างแบบแอบอิงยิ่งเลอะ ตุ้มเปอะป้ายเจ้าเขลานัก

พระยารำพึง

อันว่ากษัตริย์ฉัตรเชษฐ ทรงเดชทรงคุณทรงศักดิ์
เป็นธงเป็นธรรมนำชัก ประจักษ์แจ้งแก่ธาตรี
อย่าว่าแต่มิ่งเมียแก้ว เมื่อเป็นคุณแล้วแก้วพี่
ชนม์ชีพพี่ไซร้ไยมี สละพลีเร็วพลัน
ขอแต่แหล่งหล้าฟ้าดิน เป็นสุขจนสิ้นสรวงสวรรค์
ดำเนิรทำนองคลองธรรม์ จวบวันศูนย์สิ้นดิ้นฟ้า
เพรง[๓]พรากจากเจ้าเพราะราพณ์ คาบนี้เป็นราษฎร์ปราร์ถนา
จนใจจำส่งยุพา ยังอาศรมสู่มุนี

กล่อมพระยา

ลักษมณ์พายุพาเพียงครู่ ดูนานปานยักษ์ลักหนี
หนหลังหวังได้คืนดี หนนี้หมดหวังตั้งตรอง
เจ้าหม้ายพี่หม้ายต่างหม้าย หมดหมายหมดหวังทั้งสอง
เจ้าโศกพี่โศกโศกพ้อง น้ำตาจักนองอรรณพ
โอ้ว่าสีดานงเยาว์ เคราะห์เจ้าเคราะห์พี่ประสพ
เป็นกรรมของรามราฆพ[๔] หมายภพใหม่พบอบรม
อันชีวิตพี่ต่อไป จะต้องอกไหม้ไส้ขม
ครวญคร่ำพร่ำพระระงม บรรทมแทบที่ไสยา

ตุล. ๕๖


[๑] กาษฐ์ ฟืน

[๒] ศากษี สักขี พยาน

[๓] เพรง แต่ก่อน

[๔] ราฆพ คือผู้ที่เกิดแต่ระฆุ ผู้เป็นกษัตริย์พระนามโด่งดังพระองค์หนึ่งในกษัตริย์สุริยวงศ์แห่งฮินดูประเทศ

สนับสนุนโดย กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ ที่นี่ค่ะ