๕๕

บูเชียงก๋งเห็นนายทหารทั้งห้ารบเอาชัยชนะเล็กบุนเหลงไม่ได้ก็มีความวิตกว่าทหารเอกเราทั้งห้าคนนี้ ล้วนแต่มีฝีมือเข้มแข็งหาผู้เสมอมิได้แล้ว ก็ยังต่อสู้คนผู้เดียวไม่ชนะ การจะทำศึกไปภายหน้าเห็นจะขัดสนเสียแล้ว จึงเขียนหนังสือเมียนเจียนป้ายไปปักไว้หน้าค่ายขอทุเลาหยุดการรบ ฝ่ายอวงจอเห็นบูเชียงก๋งมีความวิตกด้วยกำจัดเล็กบุนเหลงไม่ได้ สมความคิด อวงจอจึงตรึกตรองว่าตัวเราแต่ก่อนหลอกลวงบูเชียงก๋งถึงสองครั้ง บูเชียงก๋งก็ไม่เอาโทษ บัดนี้ชุบเลี้ยงเราถึงขนาดยังไม่ได้ทดแรงแทนคุณเลย จำเราจะเสียเลือดเนื้อออกใช้สติปัญญาทำอุบายแทนคุณบูเชียงก๋งให้ได้ คิดแล้วก็เสพสุราให้เมาเอากระบี่ตัดแขนซ้ายของตัวให้ขาดออกข้างหนึ่ง แล้วเอาผ้าห่อแขนนั้นไว้เข้าไปหาบูเชียงก๋ง บูเชียงก๋งเห็นแขนของอวงจอขาดโลหิตไหลอาบไปทั้งตัวก็ตกใจ ถามว่าเหตุใดจึงเป็นดังนี้ อวงจอว่าตั้งแต่ข้าพเจ้ามาอยู่กับท่านก็ยังไม่ได้ฉลองคุณสิ่งใดเลย ข้าพเจ้าจึงตัดแขนเสียข้างหนึ่งดังนี้ เพราะจะคิดฉลองคุณท่าน ให้เหมือนเอียวหลีครั้งแผ่นดินเลียดก๊ก รับอาสาอับหลีไปคิดการฆ่าเชงกีก็ได้สำเร็จความปรารถนา บูเชียงก๋งว่าซึ่งท่านคิดนี้ก็ชอบแล้ว แต่การสงครามยังไม่เหลือกำลังความคิดเรา พอจะแก้ไขเอาชัยชนะได้อยู่ ท่านมาใจเร็วกระทำตัวดังนี้ยังไม่ควรก่อนเลย อวงจอว่าถ้าท่านไม่ให้ไปแล้วก็จะเชือดคอตายเสียเดี๋ยวนี้ บูเชียงก๋งก็ต้องยอมให้ไปตามใจ อวงจอลามาหยิบเอาแขนที่ตัดถือออกเดินตรงไปค่ายกิมงึดตุด บอกกับทหารที่รักษาประตูว่า ข้าพเจ้าชื่ออวงจอมาจากค่ายบูเชียงก๋ง จะขอเข้าไปหากิมงึดตุด ทหารก็เอาความเข้าไปแจ้งแก่กิมงึดตุด กิมงึดตุดสั่งให้ออกมาพาตัวอวงจอเข้าไป อวงจอยกมือขึ้นข้างเดียวคำนับ แล้วเอาแขนที่ห่อผ้าไปนั้นวางลงตรงหน้า กิมงึดตุดถามว่าท่านมาหาเราด้วยธุระสิ่งใด อวงจอว่าเดิมข้าพเจ้าเป็นทหารของเอียเอียว ครั้นเอียเอียวเสียทีแก่บูเชียงก๋ง ข้าพเจ้าตกมาเป็นเชลยอยู่กับบูเชียงก๋ง เมื่อท่านให้เล็กบุนเหลงออกไปรบกับทหารบูเชียงก๋งเป็นหลายคนสู้เล็กบุนเหลงไม่ได้หนีกลับเข้าค่ายสงบอยู่ ข้าพเจ้าเห็นว่าเล็กบุนเหลงทหารของท่านมีฝีมือกล้าแข็งนัก จึงพูดกับบูเชียงก๋งว่าให้คิดอ่านเป็นไมตรีเสียกับท่านเถิด บูเชียงก๋งโกรธว่าข้าพเจ้าเอาใจไปฝักใฝ่แก่ท่าน ให้ทหารตัดแขนข้าพเจ้าเสียข้างหนึ่ง แล้วขับไล่ว่าข้าพเจ้ารักพวกฮวนแล้ว จงไปอยู่กับท่านเถิด ถ้าไม่ไปเดี๋ยวนี้ก็จะตัดแขนข้าพเจ้าเสียอีกข้างหนึ่ง ข้าพเจ้าก็ต้องมา พูดแล้วก็ร้องไห้สะอึกสะอื้นไปเป็นอันมาก กิมงึดตุดเห็นแขนอวงจอเป็นรอยตัดจริงก็ไม่มีความสงสัย จึงพูดว่าซึ่งบูเชียงก๋งทำโทษท่านดังนี้ก็ปรารถนาจะทำสง่าให้นายทัพนายกองเกรงกลัว ท่านอย่าวิตกเลยเราจะเลี้ยงไว้ แล้วสั่งจัดที่ให้อยู่ สั่งหมอให้เอายารักษาแผล เรียกอวงจอว่าโขยินหยี แปลว่าคนมีทุกข์ไม่ได้ราชการ อวงจอรักษาแผลหายแล้วจะเที่ยวไปข้างไหนก็ได้ ไม่มีผู้ใดห้ามปรามด้วยเป็นคนพิการ อยู่มาวันหนึ่งอวงจอเที่ยวไปถึงที่อยู่เล็กบุนเหลง เห็นหญิงผู้หนึ่งนั่งอยู่แต่ผู้เดียว อวงจอเดินเข้าไป หญิงนั้นถามว่า ท่านนี้หรือที่มาจากค่ายบูเชียงก๋งชื่อว่าอวงจอ อวงจอก็รับว่าข้าพเจ้านี้แหละถูกไล่มาจากค่ายบูเชียงก๋ง อวงจอฟังสำเนียงหญิงนั้นพูดเป็นชาวเมืองเปียนเหลียง จึงถามว่าท่านนี้เป็นชาวเมืองเปียนเหลียง ทำไมจึงตกมาอยู่ที่ค่ายเล็กบุนเหลง หญิงนั้นบอกว่าข้าพเจ้าไม่ใช่ชาวเมืองเปียนเหลียง เป็นชาวเมืองลูอันจิวเป็นแม่นมของเล็กบุนเหลงจึงได้มาอยู่ด้วย อวงจอได้ฟังก็มีความยินดี นึกว่าการซึ่งเรามานี้เห็นจะสำเร็จความปรารถนาเป็นแน่ คิดแล้วก็คำนับลากลับมา ครั้นอยู่มาประมาณห้าหกวัน อวงจอจึงไปที่ค่ายเล็กบุนเหลง เล็กบุนเหลงเห็นก็มารับจูงมืออวงจอเข้าไปข้างในสนทนากันด้วยการข้าศึกสงครามแล้ว เล็กบุนเหลงถามว่าท่านรู้เรื่องราวโบราณและตำรับตำราสิ่งใดบ้าง จงเล่าให้ข้าพเจ้าฟังพอเป็นคติ อวงจอจึงเล่าว่า เมื่อครั้งแผ่นดินเลียดก๊ก อวดอ๋องเจ้าเมืองอวดเอานางไซสีเป็นหญิงรูปงามไปให้หงออ๋องเจ้าเมืองหงอ นางไซสีมีนกเองบู๊ไปด้วยตัวหนึ่ง นกเองบู๊นั้นรู้จักพูดภาษาคนได้ต่าง ๆ ครั้นตกไปอยู่เมืองหงอนกนั้นก็ไม่พูด ครั้นเมืองหงอเสียแก่เมืองอวด นางไซสีกับนกเองบู๊กลับมาเมืองอวดเป็นถิ่นที่เดิม นกเองบู๊ก็พูดภาษาคนเหมือนอย่างแต่ก่อน นกนั้นเป็นแต่สัตว์เดียรัจฉานยังรู้จักคิดถึงถิ่นฐานบ้านเมืองเดิม เล็กบุนเหลงได้ฟังก็ไม่เข้าใจในถ้อยคำอวงจอเปรียบเทียบ จึงว่าเรื่องราวของท่านนี้ก็ดีอยู่ มีอีกอย่างไรบ้างก็จงเล่าไปเถิดข้าพเจ้าอยากฟัง อวงจอว่าเมื่อครั้งแผ่นดิน พระเจ้าซ้องจินจงฮ่องเต้ ขุนนางผู้หนึ่งชื่อเฮงคิม กราบทูลพระเจ้าซ้องจินจงฮ่องเต้ว่าม้าของเคงเลงอ๋อง เจ้าเมืองเซียวปังมีอยู่ม้าหนึ่ง ฝีเท้ารวดเร็วคล่องแคล่วไม่มีตัวเปรียบ ขอให้เอาม้านั้นมาไว้สำหรับทรงไปเที่ยวยิงนกดีกว่าม้าทั้งปวง พระเจ้าซ้องจินฮ่องเต้จึงให้มีหนังสือไปขอม้าเคงเลงอ๋องเจ้าเมืองเซียวปัง ม้าได้มานั้นตั้งแต่มาอยู่กับพระเจ้าซ้องจินจงฮ่องเต้ก็ไม่กินหญ้าอยู่หลายวันม้าก็ตาย อวงจอเล่าความเปรียบเทียบอธิบายให้ฟังแล้วก็ลาเล็กบุนเหลงกลับไป

สนับสนุนโดย กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ ที่นี่ค่ะ