เอกเขนกขอบสระ

ภุชงคประยาตรฉันท์ ๑๒
ดนูเอิบกมลอิ่มสราญริมสระศรีแสน
เกษมเทียบสถิตแมนสถานเวิ้งสวรรค์เวียง ฯ
ตฤณสีขจีเดียวระบัดเขียวชอุ่มเพียง
ผจงลาดและดาดเรียงระดับเรียบระเบียบงาม ฯ
ณ ที่นี้แหละตูเอกเขนกนั่งสบายยาม
ตะวันเย็นนิยมความเจริญชีพจรุงชู ฯ
พระพายชวยระรวยชื่นสเริงรื่นภิรมย์ตู
จะส่ายตาพินิจดูตลอดเหลือละลานใจ ฯ
อุทกเอ่อเสมอขอบเฉนียนรอบกระแสใส
สะอาดน่านสะอ้านนัยน์คะนึงน่าสนานสานต์ ฯ
สลิลเอื่อยระเรื่อยริ้วระริวผิวกระเพื่อมธาร
ณ เมื่อลมกระทบพานระบายพัดสะบัดโบย ฯ
สล้างแลสลอนหลายสะพรั่งรายระดาษโย
อุดมด้วยอุบลโชยสุคันธ์ชื่นตระหลบฉม ฯ
สยายก้านตระการดอกตระบอกบงบเบื่อชม
สะพรึบใบไสวรม-ยะรื่นเนตรมิหน่ายยล ฯ
ประเภทต่างละอย่างเช่นชนิดเบญจพิธกล
ประกอบแกมปะแปมปนสลับสอดผสานสี ฯ
แสดงภาพประดุจผู้ผจงดูพิจารณ์ดี
ประดิษฐ์วาดและวางมีระเบียบเรียบระดับเรียง ฯ
แมลงภู่และหมู่ผึ้งวะหวู่หึ่งคระหึมเสียง
ระรี่ร่อนวะว่อนเมียงจะหมายสูบสุเกสร
คละเคล้ารสคละคลึงเร-ณุร้องเร่ร่อนระงมจร
ประสาสัตว์วิสัยซอนซะซร้องเสียดกุสุมภ์ฉม ฯ
จะเมิลมัสยามวลก็ดูชวนฤดีชม
เสมือนมันมิรู้ตรมตระหนักทุกข์ระทมใจ ฯ
ละเลิงเล่นสลิลโลดสลัดโดดและโดยไว
ละตัวว่ายวะไหวไหวละตัวแหวกจะว่ายหนี ฯ
กระจ๋อมจุ๋มประทุมสั่นระริกหวั่น ณ วารี
ระเริงร่าประดาปรี-ดิพ่นฟองฟะฟุ้งฝอย ฯ
ดนูเพลินเจริญใจประหนึ่งในหทัยลอย
เพราะเพลิงหลับระงับผอยฉะนี้ภาพก็พลันหาย ฯ

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ