สรรเสริญพระคเณศวร

วสันตดิลก ฉันท์ ๑๔
๏ อ้าองค์พระทรงพระศิริลักษณ์คชพักตร์ประไพพรรณ
อาภรณ์บวรวิจิตระสรรพะสกนธะก่องแสง ฯ
๏ ลูบไล้พิเลปน์จุรณะจัน-ทนะอันอร่ามแดง
กำยำพระกายะยละแขงพลขันธะยรรยง ฯ
๏ หาญห้าวมหิทธิ์พหุทโห-ทระหัตถะธำรง
เชือกบาศและอังกุษะพระทรงวรอาศน์มุสิกยาน ฯ
๏ เชี่ยวศรีกวีวิทยาวาทวุฒิศาสตร์วิเศษสาร
ส่ำสิ้นสกลศิลปการพระประกอบประกาศผอง ฯ
๏ ตำราพิชาภรณะอัก-ขรลักษณ์ตลอดมอง
มูลมวลละล้วนนิติละบองบทะแบบระบิลบรรพ์ ฯ
๏ จอมจินต์กวีบวระวา-กยะสาระโคลงฉันท์
กาพย์กลอนลิลิตวิวิธะวรรณคดีประดามาน ฯ
๏ ทรงโปรดประสาททนุประสิทธิอุทิศประดิษฐาน
เทอดไว้วิธีระบุวิธานพิธะถ่องแถลงสอน ฯ
๏ ครูเดิมอดุลย์อุดมะสา-ธุมหาคุณาทร
สืบสนธิศิษยะนิกรลุวิสัยประเสริฐสุนทร์ ฯ
๏ ข้าน้อมพระจอมกวิวิเศษพระคเณศวร์อนันต์คุณ
สรวมจงพระจงนิจะกรุณเฉพาะเพื่อจะเอาภาร ฯ
๏ ศิษย์ผู้ประกอบนิสยะมีณกวีวิชาการ
รักเรียนเจริญพิริยะนานบมิหน่ายและคลายเพียร ฯ
๏ โปรดดลกมลขณะจรดนยะบทระเบียบเขียน
โดยแบบก็แนบพจนะเนียนเพราะสนิทณสำนวน ฯ
๏ เชิงอรรถก็ขัดกระจะกระจ่างบมิพรางฉงนชวน
เชิงความงามก็งามนยะขบวนดุจะภาพพินิจเห็น ฯ
๏ เชิงคำก็สัมผัสประดับเสนาะจับหทัยเย็น
เชิงเรื่องก็เรียบผิวะจะเป็นผลเหตุบห่อนเฟือน ฯ
๏ นึกใดสิได้ประดุจะดำริหะจำบลืมเลือน
เขลามักจะชักชวนะเชือนและฉงานกระจายสูญ ฯ
๏ ยิ่งเรียนก็ยิ่งอุดมะยิ่งคุณะยิ่งภิโยภูน
ถึงหากมิมากก็บริบูรณ์ดุจะที่กระทำมา ฯ
๏ ตามมีสมรรถะปฎิภาณพลญาณและปัญญา
อย่าด้อยแลถอยพิทยะหายนะให้กษัยหาย ฯ
๏ จักยังประโยชน์ณกวิสา-ระวิชาบเสื่อมคลาย
สืบจินต์กวีวิสยะสายอนุสนธิ์มิเสียที ฯ
๏ ไว้นามนิยมเพราะบมิขาดกวิปราชญ์ณเพรงมี
ไว้ปากและวากยะวจีจิรเนื่องฉนำนาน ฯ
๏ เป็นเกียรติอาภรณะเทียรฆะสเถียรสถิตธาร
เป็นศรีนครนระจะขานระบุชื่อระบือชม ฯ

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ