ภาพที่หลับตาเห็น

วสันตดิลกฉันท์ ๑๔
ตั้งตาและตั้งกมละตั้งสตินั่งพินิจชม
ภาพผาก็ผาสุกะภิรมย์จิตระรื่นสราญเพลิน ฯ
เนื่องแนวคานคณนะโยชน์คณะโขดศิขรเขิน
สูงลิ่วประมาณนยนะเมิลระยะเมฆเสมอหมาย ฯ
แลลานสล้างยละตลอดตละยอดระเรียงราย
ไกรลาศสุเมรุอภิปรายปจิเปรียบก็เทียบทัน ฯ
เล็งหลากสลอนศิระละเลื่อมและทะเมื่อมทะมอมัน
แง่งงุ้มชะโงกศิริถงันผงะเงื้อมชะง่อนเขา ฯ
เว้าวุ่งชะวากสิขระเวิ้งทะลุเชิงชะงึมเงา
ป่ำปุ่มตะคุ่มนคะเสลาศิละแง่ก็แลงาม ฯ
บางก้อนประกายกลละแก้วก็วะแวววะวาววาม
วาววับระยับกษณะยามระวิส่องผสานแสง ฯ
ที่เหลือบก็เลื่อมนยนะปลาบนิลาขาบระคนแดง
หมอกมัวสลัวสลิละแปลงยลเปลี่ยนและเพี้ยนสี ฯ
ที่ขาวก็ขาวประดุจะบุษย์บริสุทธิ์สะอาดดี
ที่เขียวก็เขียวนิละมณีมรกตก็ปานกัน ฯ
ที่แดงก็ดั่งปัทมราชรตะผาดอุไรพรรณ
ที่เหลืองก็เหลืองพิจิตระวรรณวิยะบุศราคำ ฯ
เป็นเองผิเพ่งพิพิธะดูดุจะผู้ประดับทำ
ฤๅเช่นกะช่างศิลปะชำ-นิประดิษฐ์ ประดอยเขียน ฯ
บางแห่งก็หินฆนะระดับและประกับสนิทเนียน
บางแห่งก็แหว่งทะลุระเมียรขรุขระร้าวและร่อยราน ฯ
บ้างแตกแยะแยกเพราะบมิทนชละพ่นฉะฉาดฉาน
เชี่ยวหลั่งถะถั่งอุทกะธารยละสินธุสิ้นสาย ฯ
น้ำตกก็แตกสลิละอย่างหิมะพร่างสะพรั่งพราย
หยาดย้อยประปรอยระเหยาะประปรายผิวะแตกก็แตกดัง ฯ
เสียงซ่าฉะฉ่าชละกระเซ็นพุและเผ่นผะผาดผัง
ต้องผาศิลาศิละก็พังกระเทาะหลุดสลายหลาย ฯ
ซ่านซบกระทบสริระโดยชละโปรยละอองราย
แม้ร้อนก็ผ่อนกระอุสบายและจะเยือกสยองเย็น
รอบเหลี่ยมไศลระกะสล้างคะรุต่างชนิดเป็น
สุมทุมชอุ่มนยนเห็นสะพรึบและทึบผา ฯ
เล็กใหญ่ไสวระบุระบัดดุจะจัดประจงมา
ปลูกสร้างละอย่างนิยมะพาพิศะชื่นระรื่นรมย์ ฯ
ไม้ดอกขจายขจระเก-สรเรณุชวนดม
ผลไม้ก็ชักหทะยะชมรสลิ้มและชิมลอง ฯ
พรรค์แห่งพิหคสกุณะหลากพิศะมากประมาณผอง
ว่อนบินถวิลจระจะปองผลพฤกษะอาหาร ฯ
เริงร้องขรมประดุจะมีจิตปรีดิเบิกบาน
ผึ้งภู่ก็หมายบุษปะมาลย์เกาะและเกลือก ประทินเกลา ฯ
เพลิดเพลินเจริญมนะสราญณ สถานศิขรเขา
เช่นฉันท์ประพันธ์พจนะเดาดนุคิดลิขิตเขียน ฯ
ที่แท้ก็แลประดุจภาพผิวะไม่สนิทเนียน
หากผิดก็ผิดสิกะวิเธียรติไฉนอภัยเทอญ ฯ

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ