ข้าพเจ้านั่งอยู่ชายทะเล

ภุชงคประยาตรฉันท์ ๑๒ 
จะเหลียวซ้ายก็งามตาจะเหลือบขวาก็เพลินใจ
จะดูเบื้องพบูไปตลอดล้วนจะชวนแล
ผิพิศสูงสิแสงโสมอร่ามโคมโพยมแข
ตะลึงหลงพะวงแดฤดีงงเพราะความงาม
ณ ชายหาดสะอาดทรายและกรวดทรายประกายวาม
วะวาบวับระยับยามผสานแสงพระจันทร์เพ็ญ
ทะเลแลกระแสหลั่งอุทกพลั่งถะถั่งเห็น
ผสมสีขจีเป็นประหนึ่งแก้วตระการเขียว
พระพายฮือกระพือหวนประมวลม้วนสมุทรเกลียว
ระดมพัด ณ บัดเดี๋ยวขยายแยกและแตกฉาน
อุบัติเป็นระลอกลูกสะท้อนถูกสะเทื้อนธาร
คะนองศัพทะกังวานสนั่นพัดกระจายฟอง
กระทั่งหาดผะผาดผังกระทบฝั่งประนังนอง
กระฉอกเนื่องเฉนียรมองระเมียรซ่านกระเซ็นสาย
ประปรอยโรยประโปรยฝอยก็เห็นหอยและกรวดทราย
ประดุจรัตน์จรัสรายสกาวก่องประกอบกาญจน์
ถนัดจักษุบทรอบจรดขอบ ณ เขตฐาน
ก็ฟ้าน้ำประจำธารอธึกคลื่นคระครืนเครง
และนอกนี้ก็มีเหล่าสิขรเขาขนัดแลง
ละล้วนสรรพะเป็นเองสภาพสร้างและแต่งสรร
ตระหง่านเมิลถะมอเมื่อมชะงุ้มเงื้อมชะโงกงัน
ชะง่อนผาศิลาอันตะป่ำปุ่มตะคุ่มขาว
ณ บางหมู่ก็ดูยอดตลอดทอดและทิวยาว
ยะเยี่ยมเยี่ยงจะเคียงหาวพยักเย้ยโพยมยล
อเนกนกทะเลร่อนแฉลบว่อนถลาวน
แสวงมัจฉภุญช์ผลระเริงร้องขรมเสียง
ดนูเอกเขนกนอนณ แท่นก้อนศิลาเรียง
ตะลึงภาพทะเลเพียงสถิตโลกทิพาลัย
โอะโอโลกมนุษย์นี้ผิทุกข์มีมิเป็นไร
เพราะมีเครื่องประเทืองใจนิยมปลุกสราญรมย์
อโห ! ธรรมชาติช่างสฤษดิ์สร้างละอย่างสม
จะเชิญชวนเกษมชมพยุงชื่นภิโยชนม์ ฯ

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ