เหมันตฤดู

อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑ 
หยิมหยิมยะย้อยหยดหิมะสดสะอาดยล
พราวพราวสะพรั่งบนติณะพฤกษะแพรวพรอย
หยาดหยาดยะเยือกเย็นชละเป็นละอองฝอย
ลิ่วลิ่วละล่องลอยนภะแหล่งแสดงโดย
ทุกทุกสถานเห็นระบุเช่นกะลมโชย
เฉื่อยเฉื่อยระเรื่อยโบยดรุบัตรสะบัดไหว
ว่าว่าฤดูวันณ วสันต์จะพลันไคล
เคลื่อนเคลื่อนและแคล้วไปประลุกาละคราหนาว
ถึงถึงละหนึ่งปีก็จะมีจะมาคราว
หนึ่งหนึ่งและซึ่งขาวชนโลกและสัตว์สรรพ์
จำจำจะต้องพบและประสบเสมอกัน
น่าน่าจะรู้ทันคติธรรมชาติมี
แน่นแน่นมนุษย์สัตว์อุปบัติณโลกีย์
ใดใดจะโดดหนีละอนิจธรรมไป
นั่นนั่นมิได้แน่และจะแปรจะแก้ไข
เข้าเข้ากะข้อในมนะปรารถนาผล
แท้แท้ บ เป็นตามดุจะความประสงค์ตน
นี่นี่ตระหนักยลวิเคราะห์อย่างกะป่างวัน
คล้อยคล้อยคระไลเคลื่อนขณะเลื่อนละวัสสันต์
มามาลุเหมัน-ตฤดูแหละธรรมดา ฯ

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ