เหมือนพระจันทร์ข้างแรม

วสันตดิลกฉันท์ ๑๔ 
จากวันพระจันทร์กระจ่างณ นภางค ราตรี
งามในสมัยบุรณมีระยะมาสเสมอมา
แต่นั้นสิพรรณศศิประไพพิศะไปประจักษ์ตา
เต็มดวงจะล่วงจะจรลาละแอร่มเพราะแรมวาร
ยิ่งคืนก็พื้นนภะก็พักเฉพาะปักขะปางกาล
กลายมืดและจืดนยนะปานกะอะไรนะเราปวง
แสงดาววะวาวระกะวะวับดุจะดับ บ เด่นดวง
แขลับก็กลับพิภพะสรวงมิสะพรึบ พะพราวเพรา
เคยเห็น ณ เพ็ญพระรัศมีรชนีถนัดเนา
เหนือนั่นแน่พลันจะสละเงากลเงินอร่ามงาม
สู่แหล่งแสลงกมละจัก-ษุตระหนักคะนึงความ
เป็นอุปมาพิเคราะห์ตามอุปมัยประมวลมา
เหมือนวันพระจันทร์แจร่มขณะแรมจรัลคลา
มืดเทียบก็เปรียบนรมิปรา-รภปรีดิเปรมคุณ
ใคร่แต่จะเสพนิยมะเสื่อมคติเหลื่อมละทางบุญ
ทำบาปและเบียนชนสกุลและกระทั่งประชาชน
คบหาสมาคมะกะหมู่มิตรผู้ทุพาลคน
หลักเลวก็เหลวแลอะและผลคุณะดีบมีใด
เขานั้นแหละพลันจะประจุหา-ยนภาวะเป็นไป
ปานกันกะจันทรสมัยทินะมืดฉะนั้นแล ฯ

 

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ