สัญชาติอีกา

อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑
เช้าตรู่ดนูตรองธุรผองจะพึงทำ
ใดบ้างระหว่างดำ-ริก็ได้สดับเสียง
แจ๊ก แจ๊ก !-จ๊ะ แจ๊ก !!-จ้ำสรซ้ำสิสำเนียง
นกร้องขรมเพียงชนพูดนะภาษา
“ช่วยด้วยซิ!---ช่วยด้วย!น่ะแน่ะช่วยเถอะเร็วรา
มีอ้ายอะไรมาก็มิรู้หละ รังแก !”
เสียงนั้นกระชั้นดังดนุฟังกระทั่งแปร
ถี่รัวเพราะกลัวแลเพราะจะหลบจะหลีกภัย
อ้า ! อาตม์มิอาจเว้นอุระเต้นและเห็นไป
เป็นภาพก็ทราบในขณะนั้น ณ ทันที
รู้สึก บ่ เป็นสุขและก็ลุกมิรอรี
รีบมอง ณ ช่องมีเหมาะกะเนตรถนัดเห็น
รั้วหนามมะขามเทศระยะเขตคามเป็น
เชิงซุ้มและพุ่มเพ็ญพิธพฤกษ์ลดาพัน
กางเขนสกุณคู่เฉพาะอยู่และยินมัน
เคยร้องเพราะพร้องครันพิเคราะห์เห็นก็เอ็นดู
ทุกเช้าสิเฝ้าตรับเสนาะศัพท์สนั่นหู
ทุกเย็นมิเว้นตูจะปะตาเพราะมารัง
ผัวเมียคละเคลียร่วมรสะรวมฤดีหวัง
สืบพันธุ์สกุณดังนระดุจเดียวกัน
เช้านี้แน่ะอีกาเกะกะกล้าฉกาจครัน
คงหวังเพราะรังมันน่ะแหละแม่นละมีฟอง
อีกาชะล่าไวแวะเจอะไข่ขโมยของ-
มันได้จะไปปองปริภุญชะพอเพียง
สมเพชพิหคสองสรก้องกะเกริ่นเสียง
ทั้งคู่เกาะอยู่เคียงและขยับเผยอกาย
ด้วยธรรมชาติแท้วิเคราะห์แม้วิหคหมาย
ตัวนิดมิคิดตายและจะตามบคร้ามกลัว
สองปีกขยับป้องมุขะมองมิเหม่อตัว
เมียกั้นกระชั้นผัวก็สกัดกะศัตรู
เข้าซ้ายและย้ายขวาสิพะว้าพะวังดู
คุมเชิงจะสู้ชูศิระร้องระวังภัย
สัญชาติอุบาทว์กาละก็ว่าวิสัยใจ
เจือริษยาไปประลุกัลปบกลับกลาย
ลูกมันละมันรักและก็ฟักก็ฟูมฟาย
ลูกเขาละเฝ้าหมายจะกระชากจะฉีกกิน
แม้ฟองก็ปองริบปะเหมาะหยิบมิไยยิน
มึงร้อง บ ต้องจิน-ตนะแจ้งจะแกล้งครัน
ในปากน่ะหากไข่ประจุไว้มิว่างพลัน
หาไม่ละคงมันจะมิเว้นวิหคสอง
อีกาก็พาไข่ทิชะไปประดุจปอง
ตูเห็นเขม้นมองมานะนึกระลึกหวน
หยั่งเหตุพิเศษทราบปิยภาพพิหคควร
เป็นที่ประเทืองชวนพิศะชอบนะเชิงความ
แท้รักประจักษ์รู้คติ ดูเถอะ เป็นตาม
ทุกรูปและทุกนามนระหรือดิรัจฉาน
ร้ายกาจก็อีกากลิภาวะชาติพาล
ตัวดำและสันดานดุจะร่างสรุปเลว-(เหลือแล)

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ