ฉันท์ราชสดุดี และ อนุสาวรียกถา

วสันตดิลกฉันท์ ๑๕
๏ ที่หนึ่งนิยมมกร มา-สะมหาสมัยดล
คือกาละน่านิกร ชนนระในไผทสยาม
๏ จักพึงคะนึงพระกรุณา-ธิประการะโดยความ
บรรยายอเนกนยะ ณ ยามอนุสรฌ์ ลุโอฬาร
๏ ทั้งนี้เพราะวีระวรขัต-ติยฉัฏฐภูบาล
ไท้นั่นสวรรคตะประมาณประลุครบประจบปี
๏ วันมาสเฉลิมพระชนมายุมหาพิธีศรี
เสริมหวังสวัสดิ์สิริทวีสุภวัฒน์สถาวร
๏ ขวบนี้พระลี้ ประลุศิวา-ลยะอ้าพญามรณ์
เว้นเมตตะเหตุจะอุปกรณ์คณะสัตว์ ณ โลกสรรพ์
๏ ถึงคราก็คร่าชีวะและยึดลุมฤตยุหัตถ์พลัน
ไป่รู้ ณ รัตติ์ทินะนิรัน-ตระรวบประจวบตรง
๏ แต่เฉกพระเอกอดุละเธียรวุฒิเกียรติ์กษัตริย์ทรง
นามาภิไธยอุดมะมง-กุฎะเกล้าพระเจ้าเศียร
๏ ไม่น่าพญามฤตยูจะเจาะจู่ผจญเบียน
จองบีบพระชีพมละเสถียรทิพโลกสวรรค์เสวย
๏ ทิ้งโศกวิโยคเพราะพระประลาตก็แหละราษฎร์พศกเคย
ยลหวังสิว่างนยนะเลยสละลับมิกลับคืน
๏ เห็นแต่อนุสสรณวัต-ถุมนัสจะกลัดกลืน
กล้ำเศร้าก็สุดสติจะฝืนและมิใฝ่หทัยถวิล
๏ “รามหก-สะพาน” พิระมหา-ปิยะราชะทินจินตน์
จับศัพท์และโสตเสนาะมมิภิน-ทนะตราบพิภพสลาย
๏ โอกาสพระราชบรมสม-ภพภิรมย์นิยมกลาย
เพียรมั่นกตัญญุตะและหมายมนะนึกนิรันดร
๏ อ้างคุณวิบุลย์บวระเดชยละเชษฐะภูธร
ไท้ผู้ลุสู่ศิวะอมรภพะแมนพิมานเมือง
๏ สรวมพึงสะพานพระอภิไธยถิระในสภาพเนือง
เนื่องเนิ่นเจริญจิระประเทืองธุระรอบจะกอปรทำ
๏ เทอดลาภสภาพพิพิธะผลลุอนนต์อเนกนำ
ผลดีทวีทะนุประจำมิประจากกระจายสูญ
๏ สรวมบารมีและพระมหา-กรุณานุภาพพูน
ราชปัจจุบันพระอนุกูลกิจะรัฐะธำรง
๏ พร้อมองค์พระเอกบรมรา-ชินยาธิพงศ์ทรง
เสพสันติสิทธิ์กิจะประสงค์เฉพาะราชปรารถนา
๏ อ้างอาทิ์พระพรจตุรพิธขณะนิตย์ประมวลมา
สู่สมพระราชนิยม สา-ธระโสตถิ์เกษม—เทอญ ฯ

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ