ไม่อดทนต่อคำสั่งสอน

อันธรรมดาผู้จัก จองดล
ความสวัสดีแก่ตน แต่ดื้อ
มักโกรธกระด้างปน ไปกับ หยิ่งแล
มากโมห์มานะรื้อ ยากให้คลายถอน ฯ
บิดรมาดระผู้ เพียบความ การุณฤๅ
ครูส่ำสมณะพราหมณ์ พฤติทั้ง
ญาติมิตรที่สนิทหลาม หลายอีก อื่นนอ
กล่าวแต่ทรงคุณตั้ง อาตม์ต้องธรรมนิยม ฯ
ปรารมภ์รักแท้มาก เมตตา ตนแล
ปองประสงค์ดีสา- รพัดเอื้อ
ไป่คิดจิตเจตนา นำชั่ว สู่เลย
ใดชอบประกอบเกื้อ กิจให้ตามควร ฯ
เขาทั้งมวลแม้หาก เห็นอะไร ผิดฤๅ
ฤๅประจักษ์ตนใจ จักฟุ้ง
หลงเดินเพลิดเพลินใน ทางผิด อยู่นา
ทุกข์ยากภายหน้าคุ้ง บีบคั้นทันถึง ฯ
เขาจึงว่ากล่าวตัก- เตือนสอน
ควรจะถึงโทษกรณ์ ก็ต้อง
ทำตามหน้าที่ทอน ธุระเหตุ เสียแฮ
บ้างแนะนำพร่ำพร้อง เพราะพริ้งเพราคำ ฯ
ศาสน์ส่ำสาธกถ้อย สาธร ทั่วแล
หวังประโยชน์ตัดรอน สิ่งร้าย
แต่ตนไป่อาวรณ์ เอาวากย์ ใครเลย
คำสั่งสอนแสบละม้าย มีดแกล้งแทงกรรณ ฯ
มันท์หากมุทะลุให้ เห็นผิด-
เป็นชอบปล่อยตามจิต โกรธขึ้ง
พลันส่อนิสัยจริต แรงรั่ว ออกแล
กลัวแหละจำนิ่งอึ้ง อึดแค้นเคืองใจ ฯ
ไป่อยากฟังไป่ต้อง ทำตาม คำเลย
ไป่เชื่อไป่พยายาม หยุดยั้ง
ไป่เห็นโทษแห่งความ ประพฤติชั่วนอ
ไป่คิดถึงใครทั้ง หมดผู้มีคุณ ฯ
ทารุณทุจริตท้น ถมทับ ท่วมเฮย
หากติดสันดานจับ แน่นไซร้
ลึกนักจักถอนกลับ กลายยาก นักพ่อ
แม้มากเวลาได้ สตินั้นแลสม ฯ
นิยมเปรียบด้วยคลื่น โดยความ
ไม่อดทนทำตาม ศาสน์ถ้อย
แท้โทสะมูลลาม ลุกก่อ ก่อนแฮ
แรกเกิดแต่เล็กน้อย เนื่องร้ายแรงครัน ฯ
อันธรรมชาติเช่นน้ำ ในมหาสมุทรฤๅ
ราบรื่นโดยธรรมดา ดั่งนั้น
เมื่อลมไม่พัดพา พานหอบ หวนฮือ
จักอาจเป็นคลื่นชั้น แต่น้อยมีไฉน ฯ
ผู้ใดใจกอบด้วย ถัมภะ
โกรธต่อคำสอนสละ ศาสน์แล้ว
อย่าหวังว่าตนจะ เจริญต่อ ไปเลย
ปวงทุกข์ภัยไป่แคล้ว คลาดแท้คงถึง ฯ
พึงชนผู้เหนี่ยวรั้ง เจริญใน ตนนา
จงชนะภูมิภัย อย่าแพ้
ถอยถ่อมทิฐิใจ ขจัดโกรธ
เชื่อศาสน์อาทรสดับแม้ ชอบถ้อยทำตาม ฯลฯ
สนับสนุนโดย กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ ที่นี่ค่ะ