สัตว์หน้าขน

ภุชงคประยาตรฉันท์ ๑๒  
๏ อดีตกาละคราหนึ่ง จะกล่าวถึงพระราชา
พระองค์เคยเสวยรา- ชะสมบัติณรัฐไหน
๏ มิจำเป็นจะต้องแจ้ง เฉลยแพร่งแถลงนัย
พิจารณ์เรื่องเถอะเครื่องไข สุภาษิตคดีสาร
๏ พระราชาพระองค์นั้น ธทรงธรรมกรุณมาน
ประกอบเมตจิตฐาน ชนกแห่งประชากร
๏ อนึ่งอัธยาศัย พระรักใคร่และอาทร
เพราะโปรดรักนิรันดร ณ สัตว์นามะ ว่า “ลิง”
๏ พระปรารมภะเปรมราช- หทัยปรารถนาจริง
ฉะนั้นใครจะท้วงติง และแท้ต้องนิยมตาม
๏ ก็ยังมีกระบี่หนึ่ง ฉลาดซึ่งกระทำความ
ผดุงราชกมลงาม สงวนรักสุภักดี
๏ พระราชาเสด็จไหน ก็โดยในขบวนมี
อมาตย์สรรพะเสนี ขนัดห้อมและแห่แหน
๏ ณ วังในผิ ชนนอก จะเข้าออกสิกลัวแกลน
สวานั่นประหนึ่งแทน ประมุขราชมณเฑียร
๏ และแม้เมื่อ ธ สู่ราช- ผทมอาสน์ก็ยังเพียร
พิทักษ์ภาระเพื่อเกียร- ติยศเยี่ยงกะอยู่งาน
๏ ณ มือขวาขยับพัด ผจงปัดและโบกราน
มิให้ริ้นและยุงพาน พะพ้องร่างพระราชา ฯ
ฉบัง ๑๖  
๏ ข้อแน่แท้นั้นธรรมดา จอมรัฐขัตติยา-
ธิราชที่ราชบรรทม  
๏ บห่อนเว้นซ่อนสิ่งนิยม อ้างขรรค์อันคม
เป็นอาทิเป็นสาตราประหาร  
๏ เตรียมเผื่อเพื่อไสยาการ หากเหตุเภทพาล
พิบัติอุปบัติเบียนมี  
๏ จักได้ใช้พลันทันที กันภัยไว้ดี
กว่าแก้หรือแก้กาลหลัง  
๏ ขณะนั้นบันดาลการณ์บัง- เกิดเห็นเช่นดัง
กะแกล้งกะแสร้งเสกสรร  
๏ เนื่องฉะนี้ด้วยมีแมลงวัน ตัวหนึ่งซึ่งพลัน
วะว่อนวะวู่จู่บิน  
๏ เสมือนเห็นราชเป็นก้อนดิน ฤๅคูถเคยกิน
ก็เกาะก็กวนลวนลาม  
๏ ตอมไต่ไชชอนพรอนตาม สรีระไท้ไป่ขาม
หลบพัดลิงพัดลมพาน  
๏ จู่หนีจากนี่รี่ราน เราะโน่นโผนทะยาน
ขยับเขยื้อนเคลื่อนไป  
๏ เล่ห์ล้อล่อวอกตัวไว เต้นอยู่ไหวไหว
โดดบ้างและบ้างพลางบิน ฯ  
วิชชุมาลาฉันท์ ๘  
๏ วานร ตัวยง บัดบงเหตุนั้น
จิตโหดโกรธพลัน โม่ห์มึนขึ้นถวิล
นี่ไฉนหนออ้าย- สัตว์ร้ายหมายจินต์
กวนราชอาจนิน- ทาถึงซึ่งกู
๏ เอาชีพเสียเถิด ทางเลิศเกิดผล
เราฤๅเรียกตน เต็มตั้งกตัญญู
มือเอื้อมหยิบขรรค์ คมครันอันอยู่
ใต้ที่ยี่ภู่ แห่งภูธรผทม
๏ เงือดเงื้อเพื่อหมาย ทำลายชีวิต
ให้แมลงวันปลิด ปลงชีพปลื้มชม
เชื่อชัดกัตเวทิ์ หวังเหตุเห็นสม
เอิบรื่นอารมณ์ เริงร่าง่าขรรค์
๏ แมลงวันกลั่นกล้า บินถามาไป
บัดนั้นทันใด โผจับฉับพลัน
ตรงยอดทรวงราช สมมาตรขมีขมัน
ลิงล้ำสำคัญ จ้วงแสงแทงลง ฯ
โตฏกฉันท์ ๑๒  
๏ เหมาะกะอกทะลุอาสน์ ชิวะราชประลุปลง
ดุจะมัจจุประสงค์ อวสานะสมัย
๏ คตินี่จะแนะหมาย อธิบายอุปมัย
อุปมานยะไข พิเคราะห์เหตุผลมวล
๏ ก็เพราะราชอุปกา- ระณฐานะมิควร
อประโยชนะทวน ดละไท้ผิจะถาม
๏ ระบุเล่ห์ทุระลา- มกะวานระนาม
น่ะแหละสัตว์หินะทราม มุขะโลมะแถลง
๏ สิก็เห็นผลโหด นิรโสตถิบแพลง
กลวาทะแสดง ปริยายยละเทอญ ฯ
สนับสนุนโดย กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ ที่นี่ค่ะ