ข้าพเจ้านั่งอยู่ชายทะเล

ภุชงคประยาตรฉันท์ ๑๒  
จะเหลียวซ้ายก็งามตา จะเหลือบขวาก็เพลินใจ
จะดูเบื้องพบูไป ตลอดล้วนจะชวนแล
ผิพิศสูงสิแสงโสม อร่ามโคมโพยมแข
ตะลึงหลงพะวงแด ฤดีงงเพราะความงาม
ณ ชายหาดสะอาดทราย และกรวดทรายประกายวาม
วะวาบวับระยับยาม ผสานแสงพระจันทร์เพ็ญ
ทะเลแลกระแสหลั่ง อุทกพลั่งถะถั่งเห็น
ผสมสีขจีเป็น ประหนึ่งแก้วตระการเขียว
พระพายฮือกระพือหวน ประมวลม้วนสมุทรเกลียว
ระดมพัด ณ บัดเดี๋ยว ขยายแยกและแตกฉาน
อุบัติเป็นระลอกลูก สะท้อนถูกสะเทื้อนธาร
คะนองศัพทะกังวาน สนั่นพัดกระจายฟอง
กระทั่งหาดผะผาดผัง กระทบฝั่งประนังนอง
กระฉอกเนื่องเฉนียรมอง ระเมียรซ่านกระเซ็นสาย
ประปรอยโรยประโปรยฝอย ก็เห็นหอยและกรวดทราย
ประดุจรัตน์จรัสราย สกาวก่องประกอบกาญจน์
ถนัดจักษุบทรอบ จรดขอบ ณ เขตฐาน
ก็ฟ้าน้ำประจำธาร อธึกคลื่นคระครืนเครง
และนอกนี้ก็มีเหล่า สิขรเขาขนัดแลง
ละล้วนสรรพะเป็นเอง สภาพสร้างและแต่งสรร
ตระหง่านเมิลถะมอเมื่อม ชะงุ้มเงื้อมชะโงกงัน
ชะง่อนผาศิลาอัน ตะป่ำปุ่มตะคุ่มขาว
ณ บางหมู่ก็ดูยอด ตลอดทอดและทิวยาว
ยะเยี่ยมเยี่ยงจะเคียงหาว พยักเย้ยโพยมยล
อเนกนกทะเลร่อน แฉลบว่อนถลาวน
แสวงมัจฉภุญช์ผล ระเริงร้องขรมเสียง
ดนูเอกเขนกนอน ณ แท่นก้อนศิลาเรียง
ตะลึงภาพทะเลเพียง สถิตโลกทิพาลัย
โอะโอโลกมนุษย์นี้ ผิทุกข์มีมิเป็นไร
เพราะมีเครื่องประเทืองใจ นิยมปลุกสราญรมย์
อโห ! ธรรมชาติช่าง สฤษดิ์สร้างละอย่างสม
จะเชิญชวนเกษมชม พยุงชื่นภิโยชนม์ ฯ
สนับสนุนโดย กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ ที่นี่ค่ะ