เอกเขนกขอบสระ

ภุชงคประยาตรฉันท์ ๑๒
ดนูเอิบกมลอิ่ม สราญริมสระศรีแสน
เกษมเทียบสถิตแมน สถานเวิ้งสวรรค์เวียง ฯ
ตฤณสีขจีเดียว ระบัดเขียวชอุ่มเพียง
ผจงลาดและดาดเรียง ระดับเรียบระเบียบงาม ฯ
ณ ที่นี้แหละตูเอก เขนกนั่งสบายยาม
ตะวันเย็นนิยมความ เจริญชีพจรุงชู ฯ
พระพายชวยระรวยชื่น สเริงรื่นภิรมย์ตู
จะส่ายตาพินิจดู ตลอดเหลือละลานใจ ฯ
อุทกเอ่อเสมอขอบ เฉนียนรอบกระแสใส
สะอาดน่านสะอ้านนัยน์ คะนึงน่าสนานสานต์ ฯ
สลิลเอื่อยระเรื่อยริ้ว ระริวผิวกระเพื่อมธาร
ณ เมื่อลมกระทบพาน ระบายพัดสะบัดโบย ฯ
สล้างแลสลอนหลาย สะพรั่งรายระดาษโย
อุดมด้วยอุบลโชย สุคันธ์ชื่นตระหลบฉม ฯ
สยายก้านตระการดอก ตระบอกบงบเบื่อชม
สะพรึบใบไสวรม- ยะรื่นเนตรมิหน่ายยล ฯ
ประเภทต่างละอย่างเช่น ชนิดเบญจพิธกล
ประกอบแกมปะแปมปน สลับสอดผสานสี ฯ
แสดงภาพประดุจผู้ ผจงดูพิจารณ์ดี
ประดิษฐ์วาดและวางมี ระเบียบเรียบระดับเรียง ฯ
แมลงภู่และหมู่ผึ้ง วะหวู่หึ่งคระหึมเสียง
ระรี่ร่อนวะว่อนเมียง จะหมายสูบสุเกสร
คละเคล้ารสคละคลึงเร- ณุร้องเร่ร่อนระงมจร
ประสาสัตว์วิสัยซอน ซะซร้องเสียดกุสุมภ์ฉม ฯ
จะเมิลมัสยามวล ก็ดูชวนฤดีชม
เสมือนมันมิรู้ตรม ตระหนักทุกข์ระทมใจ ฯ
ละเลิงเล่นสลิลโลด สลัดโดดและโดยไว
ละตัวว่ายวะไหวไหว ละตัวแหวกจะว่ายหนี ฯ
กระจ๋อมจุ๋มประทุมสั่น ระริกหวั่น ณ วารี
ระเริงร่าประดาปรี- ดิพ่นฟองฟะฟุ้งฝอย ฯ
ดนูเพลินเจริญใจ ประหนึ่งในหทัยลอย
เพราะเพลิงหลับระงับผอย ฉะนี้ภาพก็พลันหาย ฯ
สนับสนุนโดย กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ ที่นี่ค่ะ