เราถูกไฟเจริญลน

วัฒนธรรมเป็นบาทเมื่อยาตรา สู่มหาสังคมสถิตเสถียร
เหมือนก้าวมั่นไม่หวั่นไหววกเวียน รับการเปลี่ยนเข้าปรับกับทุนเดิม
การเดิรทางย่างเยื้องสู่เบื้องหน้า ก้าวบนแท่งศิลาน่าฮึกเหิม
ก้าวบนโคลนโงนเงนเลนเหลวเยิ้ม อาจซ้ำเติมตกหล่มหรือล้มตึง
วัฒนธรรมใดเล่าของเรามี ตรวจดูที่วิสัยไทยให้ทั่วถึง
เราไว้ตัวแต่มัวเผื่อแผ่จึง ดูประหนึ่งยอมม้วยไม่ช่วยตัว
จีนซือขายหมายช่วยพวกเดียวกัน ไทยไม่เห็นสำคัญพลันเกลือกกลั้ว
ไม่เลือกใครจีนไทยฉันไม่มัว แต่ลื้ออั๊วเขาเราเห็นเขลาแล
เพื่อนมนุษย์ด้วยกันพลันเอ็นดู เมตตาจิตต์มีอยู่ย่อมเผื่อแผ่
คุณธรรมสองอย่างต่างธาตุแท้ แต่เข้ากันควรแก่สุภาพชน
โลกชมเราว่าเราเป็นผู้ดี รอยเกียรติงำธรรมมีทุกแห่งหน
ที่เสื่อมไปเพราะไฟเจริญ[๑]ลน ต้องผ่อนปรนปรับใหม่ให้เหมาะกัน
ผู้ดีเก่าต้องเข้าระบอบใหม่ เพราะโลกหมุนเวียนไปเป็นขั้นขั้น
ศิลปศาสตร์นาดวิธีกวีวรรณ วิจิตรสรรพสถาปัตย์จัดปรับปรุง
ศาสนาศึกษาคือยาเอก ปล้ำปลุกเสกผู้ใหญ่เด็กเฉกต้มหุง
เจริญรัฐจัดโลกโภคบำรุง สันนิบาตชาติมุ่งพยุงรักษ์
อุดมคติเก่าใหม่ไม่ขัดกัน วัฒนธรรมของเรายังเข้าหลัก
ต้องห้ามไฟมิให้ลามปามนัก เป็นแต่จักเลือกใช้ตามใจเรา
เกียรติจะปรับเข้าระดับนักกีฬา ไม่ถือตัวบ้าบ้าหรือเก่าเก่า
เมตตาจิตต์จ้องสะกิดส่วนรวมเร้า เพื่อบรรเทาส่วนตัวไม่นัวนัก
ใจผู้ดีบริสุทธิ์มนุษยธรรม เป็นเครื่องค้ำชูคนให้สูงศักดิ์
วัฒนธรรมของเราเฝ้าพิทักษ์ เถิดเราจักอะแดปต์ได้ไม่เนิ่นนาน

๑ พฤษภ. ๘๐



[๑] เจริญ ในที่นี้หมายถึงศีวิลัยสต์เซชั่น

สนับสนุนโดย กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ ที่นี่ค่ะ