บนและล่าง

มนุษย์ยืน ณ พื้นโลกอุปโภคบำเรอรอ
ความลับสภาพพ้อภพช่วยวิชาเผย
เตือนแต่งจำแลงโลกนรโชคเผชิญเชย
โลกป่ามิช้าเลยนฤมิตรสฤษฏ์สวง
สร้างบ้านตระหง่านเมืองวุฒิเปรื่องประดิษฐ์ปวง
สัตว์ร้ายดุใหญ่หลวงก็ระย่อและยอมคน
แดนสุดสมุทรเที่ยวประลุทั่วทะเลวน
เป็นเจ้านทีจนจรจบ ณ​ เมทนี
ยังฟ้าก็คลาคล่ำชนะส่ำสุโนกหนี
โจกโลกและโจกชี-วบำราบบำเรอชม
โลกแน่มนุษย์แต่งนรแหล่งสำราญถม
แต่หล้าทะเลลมจรแล่นสนุกหรือ
เมืองฟ้าก็น่าสร้างผิวสร้างสำเร็จคือ
เมืองแมนวิมานมือบุถุชนประชันทำ
บาดาลสถานเล่ายมโลกมิไยงำ
คนล้วงทะลวงถ้ำธรณีวิธีเหมือง
วันหนึ่งมนุษย์น่าจะสถาปนาเมือง
ใต้ดินมิสิ้นเปลืองธรณีฉะนี้หนอ
บัดนี้มิขึ้นสูงและก็ลงมิลึกพอ
จำต้องผยองต่อประลุลิ่วและลึกแสน
“ไม่ได้” จะไม่มีมตินี้มิคลอนแคลน
โจกโลกจะโจกแผนศิวิลัยสต์สมัยเสริม”

๓ พฤษภ. ๘๐

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ