ยิ้มเถิด

เราเกิดมา ต้องร่า เริงเข้าไว้
จะบูดบึ้ง ทำไม ไม่สดชื่น
หัวเราะเป็น เล่นหรือจริง ยิ่งครึกครื้น
อายุยืน หมื่นปี ดีไหมล่ะ ?
ดอกเอ๋ย เจ้าดอก บานชื่น
ใครอยาก อายุยืน ต้องรื่น เริงเอย
เวทีโลก โชคเรา เข้ามาเล่น
ต้องรำเต้น เต้นรำ ทำจังหวะ
ควรถี่ห่าง อย่างไร ไว้ระยะ
จะเป็นพระ หรือนาง อย่างเดียวกัน
ดอกเอ๋ย เจ้าดอก อันชัน
ใครเห็น ขบขัน คนนั้น อายุ ยืนเอย
ในโลกนี้ มีทั้ง สนุกสุข
หาไม่พบ ต้องทุกข์ เป็นแม่นมั่น
ทิ้งอบอุ่น วุ่นหา แต่หนาวนั้น
โทษใครนั่น ขอได้โปรด โทษตัวเอง
ดอกเอ๋ย เจ้าดอก ระกำ
คนไหน ครวนคร่ำ ต้องระกำ ใจเอย
คนหน้าเศร้า คือเขา ดื่มยาพิษ
ทอนอายุ เป็นนิจ ไม่เหมาะเหมง
คนหน้าบาน สราญรื่น ใจครื้นเครง
เขาปลั่งเปล่ง ลิ้มรส อัมรึต
ดอกเอ๋ย เจ้าดอก กุหลาบ
กลิ่นรส ซึมซาบ อาบอัม รึตเอย

๑๖ กุมภ. ๘๐

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ