คว้านท้อง

มาจะกล่าวบทไปถึงผู้ปัญญาไวใจเข้มแข็ง
ชนะโรคตัดร้อนอ่อนโรยแรงนอนกรรแสงสั่งลูกบนฟูกมรณ์
พ่อขอลาบุตรธิดาแล้วครานี้อยู่จงดีโดยสมัครสโมสร
สิ้นพ่อแล้วลูกแก้วอย่าอาวรณ์สถาพรพูนสุขทุกเวลา
ชีพสลายร่างกายก็เปื่อยเน่าธาตุทั้งหลายคืนเข้าสู่แหล่งหล้า
เหลือแต่กรรมชั่วดีที่ทำมาเป็นรอยตราตรึงไว้ในโลกนี้
รอยของใครบันทึกเส้นลึกซื้งก็ย่อมตรึงอยู่นานกาลวิถี
ถ้ารอยบางจางเจื่อนลบเลือนมีไม่กี่ปีสิ้นชีพรีบลืมกัน
อย่าต้องให้คนตายขายคนเป็นแม้บำเพ็ญกตเวทิธรรมมั่น
หรือหลงเล่ห์ประเพณีที่ทำนั้นอันเป็นการฟั่นเฝือเหลือกำลัง
งานซ้อนงานการทำล้วนซ้ำซากและชักลากเวลาเหมือนบ้าหลัง
ถือเวลาไร้ค่ามาแต่ครั้งพระเจ้าเหาก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง
ปากร้องว่าตูข้ามีเสรีแต่เป็นทาษประเพณีนายเข้มแข็ง
นิยมทางทันสมัยไยสำแดงอยู่พอแรงว่าล้าเวลานัก
ทางคัดค้านคว้านท้องของญี่ปุ่นถือเป็นคุณธรรมค้ำชูศักดิ์
เมื่อพ่อตายร่างกายพ่อเคยรักจะประจักษ์สักขีที่คัดค้าน
พ่อแช่งไว้ไม่ให้ใครแตะต้องคำสั่งของพ่อเป็นปทัสถาน
ลูกรู้คุณอุดหนุนทำนองการพ่อเบิกบานตายสบายวายกังวล
อาแป๊ะตี๋ลูกหนี้สี่พันบาทฟังคำขาดข้าแล้วเร่งขวายขวน
ไปเรียกเจ๊กป๋องแป๋งแจ้งตำบลรับศพข้าไปพ้นจากที่นี้
ไปฝังเสียเสร็จสิ้นหมดกินแหนงบำเหน็จให้เจ้าแพงอย่างถึงที่
สี่พันบาทเอาไปไม่ไยดีเป็นหมดหนี้กันทีคดียก
ทั้งลูกและแป๊ะตี๋ที่นั่งอึ้งตกตะลึงโสกาน้ำตาตก
ลูกเพราะแสนอาลัยในชนกตี๋เพราะยกหนี้สินยินดีนัก
การคว้านท้องแผนไทยในเรื่องนี้ดีมิดีชวนคำนึงลึกซึ้งนัก
สินนับแสนมรดกตกลูกรักจะว่ามักง่ายตระหนี่ก็มิเชิง
เพียงสี่พันนั้นก็พอทำศพตามขนบประเพณีที่เหลิงเจิ้ง
คว้านท้องไทยมิใช่มาแต่เยิงหรือว่าเพิ่งมีใหม่ในบัดนี้
ที่จริงนั้นเป็นการโดยเสด็จพระผู้เผล็ดผลงามอร่ามศรี
แต่ไทยงามยามเก่าให้เรามีพร้อมคุณงามความดีศรีวิไล
อ้อใครว่าตูข้าช่างมาเปรียบเอาฟ้าเทียบกับดินช่างทำได้
“งานชักเช้าเผาเย็น” เป็นของใครนั่นมิใช่คว้านท้องหรือลองนึก
อันงานเปลี่ยนประเพณีที่น่าพรั่นใจสำคัญทำได้คล้ายสู้ศึก
ท่านไม่ทำใครจะทำจงสำนึกโปรดรำลึกถึงท่านทั่วกันไว้
เราเป็นพุทธมามกะไม่กระทำอัตวิบาตกรรมอย่างเขาได้
การคว้านท้องของเราหวังเอาชัยแต่เชิงบุญอุ่นใจไม่บาปเอย

๒ พฤศจิก. ๘๑

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ