มนุษย์หนอ

สัตว์ใหญ่ไล่สัตว์น้อยคอยกิน
เว้นแต่พวกตรึบตรึนตรึบอ้วน
กับเหล่าสัตว์เลี้ยงศิลปมนุษย์ ฉุดมา
แม้กระนั้นมันล้วนหลาบล้ำกำลัง
มนุษย์บังเกิดขึ้นด้วยวิวัฒน์
ลอยเด่นเป็นยอดสัตว์ประเสริฐแท้
ผิดชอบชั่วดีชัดเชิงหยั่ง รู้แล
สมองมากมันพลันแก้กิเลสกั้งคลังวิชา
มีอารมณ์รู้เหตุรู้ผล
รู้สภาพแต่งสภาพจนจับใช้
เป็นโจกโลกแล้วขวนขวายแต่ง โลกแล
มนุษย์แข่งพระเจ้าได้มากแล้วจริงหรือ
นี้คือคติข้อยเพียรขาน
ทางโลกดีแล้ววานกอบกู้
เสกสร้างโลกศรีอารย์ต่อต่อ ไปเทอญ
แต่ส่วนทางธรรมสู้พระเจ้าไหวไฉน
ยิ่งไคลยิ่งใกล้เขตต์คำฉิน
ว่า “สัตว์ใหญ่ย่อมกินสัตว์น้อย”
กำลังแหละตัดสินผิดถูก
นี้สิทำให้ข้อยคิดแล้วลังเล
ว่าเอมนุษย์นี้มิเสียแรง
ทวีค่าฝ่าเข้มแข็งคืบหน้า
จะดูแง่ใดแสดงลอยเด่น
ทิ้งสัตว์โลกให้ล้าหลุดแพ้แลไกล
เพ่งไหนเห็นได้แต่แง่เจริญ
เศรษฐกิจสิกขกิจเดิรเด่นด้าว
สังคมบ่มสรรเสริญสมศักดิ์ มนุษย์นอ
เว้นแต่การเมืองก้าวกิเลสน้าวเข้าตน[๑]
ใบบุญไทยรัฐเรื้องลือชัย
พละตัดสินตราบใดตราบนั้น
ไทยต้องอิทธิฤทธิ์ไกรเกรียงเดช
เป็นมหาอำนาจชั้นเชิดเชื้อชมพู[๒]
คุณูปการะเอื้อกิจวัตร
โดยระบอบประชาธิปัตย์ปกป้อง
สร้างชาติเพื่อชาติชัดราษฎร์ชุบ ตัวเร็ว
งานเร่งเราล้วนต้องต่างจ้ำตามผลู
บูชาอานุภาพแก้วสามประการ
โปรดเพิ่มพูนปริมาณไม่น้อย
สักสี่เท่าโดยกาลมิเนิ่น นานเกิน
สำมะโนครัวด้วยด่างพร้อยเพลาพล

๑๒ ตุล. ๘๓


[๑] ......เข้าตน นี้ตรงข้ามกับคติบำเพ็ยตนเพื่อประโยชน์ผู้อื่น ตนในนี้หมายเอาประเทศชาติ

[๒] ชมพู ชมพูทวีปคือทวีปของเรานี้

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ