ศิลปแห่งการดำรงชีพ

ศิลปแห่งการพูดจาอาจเอาชัยอา
นุภาพพิบูลพูนเพ็ญ
ปากเป็นเอกท่านขานเช่นลิ้นทองทองเป็น
มิ่งขวัญกำนัลขวัญสนอง
ศิลปแห่งการร้อยกรองถ้อยคำลำยอง
ยกย่องยอดกวีศรีศิลป์
ศิลปแห่งนายศิลปินย่อมนิยมยิน
ยอมยกคุณค่าสารพัน
บรรดาศิลปทั้งนั้นไหนจะสำคัญ
เท่าทันศิลปแห่งการ
ดำรงชีพเล่า? เราท่านชั่วดีมีประมาณ
มากน้อยทิ้งรอยให้เห็น
เป็นคุณเป็นโทษเช่นเป็นเสี้ยนหนามลำเค็ญ
หรือเพ็ญโพธิ์สมภาร
เราอยากอายุยืนนานเกียรติศักดิ์อัครฐาน
เกษมศานติ์เสพย์โชคโภคผล
การที่เกิดมาเป็นคนมีภัยผจญ
ร้ายโรคภัยร้ายนานา
ควรหรือม้วยมรณ์ก่อนชรา?พิทักษ์รักษา
ดีไว้ช่วยให้ชนม์ยาว
จำรู้สรีระเรื่องราวแห่งโรคหรือคราว
เกิดโรครู้แก้และกัน
ใดควรถึงแพทย์ถึงพลันไม่เพี้ยนผัดวัน
ใดควรทำได้ได้ทำ
คนยังมีโง่ครอบงำร่างกายกำยำ
แต่เราไม่รู้จักมัน
ไฉนจะให้รู้เท่ากันเพื่อแก้หรือกัน
ถูกได้ไม่ใช่แต่เดา?
ขั้นต่อขอติผิเนานานแต่มิเอา
ธุระรกโลกกาลี
วันเดียวทำประโยชน์ยังดีกว่าอยู่ร้อยปี
มิเป็นประโยชน์แก่ใคร
คนเก่งการงานชาญชัยมีเกียรติเชื่อได้
มีวัยเจริญอยู่ฟูศรี
ชีพเชิดเลิศเห็นเช่นนี้แสวงการงานดี
มีประโยชน์แก่โลกโภคผล
ใจดีพลีศานติ์บานกมลโลกเลอเปรอปรน
มนุษย์โลกเพื่อโลกควรแล
ชีพใดเป็นไปเที่ยงแท้ดั่งนี้ดีแน่
โลกแส้ซ้องลั่นสรรเสริญ
ชีพเช่นนี้ไม่ใช่เผอิญตั้งหน้าดำเนิร
จะเข้าแนวประสงค์จงใจ
เป็นทางที่อบรมได้เรียกศิลปใน
การดำรงชีพรีบเทอญ

๖ พฤษภ. ๘๐

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ