ต้อนรับทหารหาญกลับบ้านเมือง

ไปดี

ไทยทหารหาญเศิกให้โลกเห็น
จิตต์มั่นคงกระพันจริงจ่าแกล้ว
โจมจู่ค่ายคูกระเด็นดังสะเก็ด
ชีพเพื่อชัยให้แล้วเลิกหวง
ตายไหนไป่เปรียบด้วยตายสนาม
ตายเปล่าสิเสียทีชีพทิ้ง
ตายเพื่อประเทศยามฉุกละหุก
ดีกว่าตายทิ้งกลิ้งเกลื่อนเตียง
ขานประเทศยามเรียกร้องระดมพล
กายจิตต์แม้ชีวิตมอบแม่นแล้ว
แว่วบรรพบุรุษบนหิ้งบอก
“รักชาติรับใช้แผ้วปลอดภัย”
หลับตื่นปืนต่างผู้คู่ชีวิต
ภูมิภาคเพียรปัจถรณ์ที่เร้น
แนวหน้าปัจจามิตรต่างม่าน
ใครมิใครได้เซ่นศักดิ์ปืน
อ้า พ่อผู้พิทักษ์ท้าวไทเท วราชเธอ
ไปลำบากกรากกรำค่ำเช้า
กำอิสสรภาพเส-รีภาพ ไผทไทย
ไปเพื่อดีแล้วเจ้าจุ่งเจริญ

มาดี

เสร็จศึกสมนึกได้ดินแดน
ชัยเชิดเทอดสุขศานติ์เกียรติซ้อง
ทหารหาญแห่งไทยแหนแคว้นถิ่น
ใครคร่าไม่ช้าต้องต่างคืน
พลเรือนพลรบล้วนร่วมสมาน
กายต่างแต่ใจตามติดต้อย
เอมโอชโภชนาหารหาส่ง
เป็นห่วงพี่น้องน้อยเมื่อไร
สบสมัยศานติเมื้อคืนมา
ทวยราษฎร์ต้อนรับทหารแห่ห้อม
สวนสนามสง่างามหาไหนเปรียบ
เหรียญแถบพราวพริ้งพร้อมพลอดหาญ
มาดีมีเกียรติก้องกำยำ
นำลาภนำชื่อเสียงเศิกม้วน
สมศักดิ์ทหารธำรงถิ่น แหลมทอง
ไปและมาแล้วล้วนแต่ดี

รับขวัญ

ขวัญไทยชัยเศิกแล้วรับขวัญ
ต้อนรับกลับคืนเคหาสน์ห้อง
ขวัญสถิตนิจนิรันดรเถิด
สิงสู่กู่ก้องร้องรับขวัญ

เมษ. ๘๔

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ