ตอนที่ ๔ อภิเศกพระไชยเชฐ

๏ เมื่อนั้น ท่านท้าวสิงหฬยักษา
เห็นลูกเขยหน้าจ๋อยไม่พูดจา ให้มีจิตรเมตตาปรานี
จึงตรัสว่าโทษทัณฑ์นั้นไซ้ พ่อก็ไม่พอใจจู้จี้
แต่ดูอยู่น่อยหนึ่งครั้งนี้ จะจัดเสียให้ดีด้วยกัน
ฝ่ายข้างสุวิญชายาใจ เขาก็ไม่รังเกียจเดียดฉัน
แต่คิดอับอายชาวเหมันต์ จงผ่อนผันให้ดีณลูกรัก
จะอยู่ด้วยกันไปพ่อไม่ห้าม อย่าให้เมียมีความอัปรลักษณ์
แม้นเจ้าทำตามจะงามภักตร์ ปรากศยศศักดิ์ทั้งแดนไตร
จงให้ไปเชิญสองกระษัตรา มาแต่งการวิวาห์กันเสียใหม่
อันการเมื่อครั้งหลังนั้นอย่างไร คราวนี้ก็ให้เหมือนครั้งนั้น
ล้างอายขายหน้าพ่อตาเสีย ทั้งลูกเมียไม่มีใครเย้ยหยัน
ให้เสนีรีบกลับไปฉับพลัน กำหนดสิบห้าวันให้ยกมา

ฯ ๑๒ คำ ฯ เจรจา

๏ เมื่อนั้น พระไชยเชฐรับคำท้าวยักษา
พลางชม้ายชายดูสุวิญชา เสนหารัญจวนป่วนใจ

ฯ ๒ คำ ฯ

๏ เมื่อนั้น สุวิญชาให้คิดพิศมัย
แลสบหลบเนตรภูวไนย อายใจก็ถวายบังคมลา

ฯ ๒ คำ ฯ เสมอ

๏ บัดนั้น วิฬาร์ลับปากไว้คอยท่า
ครั้นเห็นนางเสด็จกลับมา หัวร่อแล้วว่าเปนแยบคาย
วันนี้แลดูแม่สุวิญชา ภักตราผ่องเหมือนกับเดือนหงาย
คราวจะได้ศุขสนุกสบาย กระไรไม่ทักทายอีวิฬาร์
คิดบ้างเปนไรเมื่อได้ทุกข์ อีขี้ข้าพาบุกมาในป่า
ลืมสิ้นแล้วกระมังแต่หลังมา อนิจานิจาเปนน่าอาย

ฯ ๖ คำ ฯ

๏ ได้เอยได้ฟัง นางแค้นคั่งด่าว่าอีฉิบหาย
มึงมาพูดแอบเปนแยบคาย กูไม่ดีง่ายง่ายอย่าเจรจา
พระบิดาจะให้แต่งขันหมากใหม่ มึงรู้มั่งฤๅไม่อีชาติข้า
ดื้อดึงขืนขัดพระอัชฌา จะโกรธขึ้นมาเปนฟืนไฟ
ทั้งลูกเต้าก็ร้องไห้งองอ จะให้ดีด้วยพ่อจงได้
มึงอย่ามาเซ้าซี้พิรี้พิไร กูจะปิดหูไว้ไม่ขอฟัง

ฯ ๖ คำ ฯ

๏ ไม่เอยไม่แจ้ง ว่าจะแต่งเข้าหอเหมือนหนหลัง
วิฬารีดีใจพ้นกำลัง แม่ข้าไหว้วานฟังให้ทุกคน
ถึงต้องทุกข์บุกไพรได้ความยาก แต่ได้กินขันหมากเปนสองหน
วันนี้เห็นทีจะชอบกล หนีนอนเสียให้พ้นข้างไหนดี

ฯ ๔ คำ ฯ

๏ อีเอยอีวิฬาร์ ปากบอนค่อนว่าน่าบัดสี
นางขัดใจฉวยไม้ไล่ตี วิฬารีหนีซุกซ่อนไป

ฯ ๒ คำ ฯ เชิด

๏ พระนิพนธ์ไชยเชฐจบเท่านี้ พอเต็มสี่สมุดทรงผจงใส่
แสนเสนาะเพราะล้ำคำวิไลย แม้นผู้ใดได้สดับจับวิญญา
เราประสงค์จงจิตรคิดคำร้อง สำหรับงานการฉลองไปภายน่า
ให้พิฦกครึกครื้นทั้งภารา เปนมหามโหรศพเมือง
อันบทเก่าเขาเล่นเห็นเต็มเคอะ กลอนก็เลอะเหลือใจไม่ได้เรื่อง
จึงซ่อมแปลงแต่งเสียใหม่ให้รุ่งเรือง ก็จบเรื่องบริบูรณ์เท่านี้ เอย ๚

ฯ ๖ คำ ฯ กราวรำเลิก

เรื่องไชยเชฐตอนท้ายต่อที่ทรงพระราชนิพนธ์บทลครไปนั้น พระไชยเชฐให้ไปทูลท้าวธรรมึก ๆ ก็ยกพลไปยังเมืองสิงหฬ ไปทำการอภิเศกพระไชยเชฐกับนางสุวิญชา แล้วทูลลาท้าวสิงหฬพาพระไชยเชฐกับนางสุวิญชาแลนารายน์ธิเบศร์กลับไปเมืองเหมันต์ เปนจบเรื่องไชยเชฐเพียงเท่านี้.

สนับสนุนโดย กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ ที่นี่ค่ะ