สงครามโลก ศตวรรษที่ ๒๕

หมายเหตุ-บทนี้เขียนในขณะนั้น ถ้อยคำจึ่งเป็นเชิงทับถมศัตรู ควรผู้อ่านรวมทั้งมิตรที่ได้เคยเป็นศัตรู จะอ่านด้วยน้ำจิตต์และความหยั่งรู้เช่นนั้นแล้วและให้อภัยแก่ผู้รจนา เพื่อความสละสลวยแห่งโคลงกลอนด้วย

มหากลียุค

(วสันตดิลกฉันท์ ๑๔)

อ้าโลกทุเรศเพราะทุรยุทธ[๑]กิร์ติทรุดศรีสลาย[๒]
เสื่อมเห็นบ่เป็นวฒนกลายจรกลับอรัญสมัย
ถือหลัก “กำลังทหรกรรมดุจธรรม”[๓] ก็จนใจ
ชาติน้อยจะคอยมรณภัยอุชุ[๔]แพ้พลํพาล
ร้ายกาจเพราะชาติทมิฬเอกรณเฉกติรัจฉาน
ท้าโลกทำลายสุขและขานคติฆ่ามิว่าใคร
อ้าง “ความจำเป็นบ่มิประจักษ์นิติธรรมใดใด”[๕]
อ้าโลกจะกลับวิกลไปปรโลกฤโลกันต์
หากว่ามหาอมตธรรม[๖]ทะนุโลกบำรุงสรรพ์
จึ่งเหตุอุบัติกษณะ[๗]อันบมิทันฉกรรจ์พอ[๘]
ยิ่งช้าพยาธิจะกำเริบภยยิ่งจะหนักหนอ
หลายชาติประมาทมรณะรอกิมิ[๙]บ่อนและนอนใจ
บุทคลเสวยสิริสวัสดิ์เพราะอมัตธรรมไฉน
โลกนี้จะมีสิริวิไลก็เพราะธรรมฉะนั้นเทียว
ทิ้งธรรมกระหน่ำทหรฤทธิ์วรวิทย์ฉลาดเฉลียว
ดาบคม ณ หัตถ์ทมิฬเจียวและฤโจรจะรีรอ
ธรรมคือกำลังทหรเลศอนุเทศ[๑๐]บ่เหลือหลอ
เมืองไทยจะไร้อิสสรหนอและจะเสื่อมพระศาสนา
โลกสบสมัยมฤคสัญ-ญิบ่แสร้งจำนรรจา
เหตุหลงกิเลสอสุรลา-มกธรรมสมาทาน

ชโย! สยาม

(กาพย์ฉบัง)

ปางเมื่อสมเด็จจอมปราณ[๑๑]สยามรัฐนฤบาล[๑๒]
รามาธิราชเรืองศรี 
ทรงธรรมทรงวุฒิทรงปรีช์โลกคดีธรรมคดี
ออกตกแตกฉานชาญชัย 
ท้าวเสด็จอวตาร[๑๓]ต้องสมัยพาสยามคระไล
ล่วงหลีกมหาภัยใหญ่หลวง 
ทรงเห็นเหตุการณ์ทั้งปวงชัดแจ้งด้วยดวง
ทิพยเนตรซึ่งทัศนาไกล 
ทรงทัดทานเหล่าชาวไทยซึ่งมีแก่ใจ
ไปเข้าข้างฝ่ายเยอรมัน 
โดยเหตุส่วนตัวทั่วกันไม่เห็นภยัน-
ตรายอันจ้องมองสยาม 
พระทรงประสาทสั่งยังความประกาศสงคราม
ให้มีแก่ชาติท่ามกลาง 
ยุโรปซึ่งโลกอางขนางนำไทยไปทาง
ที่ถูกเพื่อไทยเป็นไทย 
เยอรมันนั้นวุ่นทั่วไปว่างศึกเขาไว
เข้าแทรกเข้าแซงชาวประชา 
ยามยุทธปล่อยพยาธินานากาฬโรคอหิวาต์
ตัวบิดตัวอื่นหมื่นแสน 
พยาธิสัตว์พยาธิคนกล่นแดนกินแฟะกินแฟน
ดุจหนอนซึ่งบ่อนคืนวัน 
จึ่งชาวตะวันออกครามครันเป็น “โรคเยอรมัน”
มิค่อยจะวายเป็นใจ 
เขายุเขาแหย่แก้ไขวางสินใจไว้
เวียนก่อให้เกิดกาหล 
เทพไทยเล็งทิพยเนตรยลทรงตระหนักมรรคผล
ทรงแก้ทรงกู้ชูสยาม 
ทวยราษฎร์คลายหลงปลงตามโดยเสด็จสงคราม
ด้วยจิตต์ตื้นเต็มเปรมปรีดิ์ 
พระเสด็จหนไหนไทยมีจงรักภักดี
ก็พร้อมกันโดยเสด็จไคล 
น้ำหนึ่งใจเดียวทั่วไปรัฐบาลชาญชัย
เข้าจับเข้าจัดศัตรู 
พริบตาเดียวเรียบเร็วผลูพร้อมเพรียงเลี้ยงดู
ได้เห็นเป็นน่าพิศวง 
บ่เกินบ่ขาดอาจองยุติธรรมธำรง
บันลือพระเกียรติเกริกไกร 
เชิดชื่อชูชาติชาวไทยช่วยโลกบำราศภัย
พำนักในธรรมดีงาม 
เทพไทยของเราเกล้าสยามทรงชัยในยาม
ที่จำจักต้องมีชัย 
พระปรีชาญาณหยั่งไกลเห็นปานนี้ไสร้
เราจึ่งพร้อมกันบูชา 
ขอพระชนม์ยิ่งร้อยพรรษาเสวยสุขทุกเวลา
พระเดชดั่งดวงสุริย์ฉาย 
ทรงนำสยามรัฐเร็วผายล่วงพ้นภยันตราย
บรรลุซึ่งผลเพ็ญศรี โสตเทอญ 

๑๖ สิงห์. ๖๐



[๑] ทุรยุทธ สงคราม ชั่วร้าย เป็นสงครามโลก ซึ่งแปลกกับสงครามระหว่างประเทศที่เคยทำกันมาแต่ก่อนๆ

[๒] สลาย เกียรติเสื่อม ร่างกายและชีวิตมนุษย์ก็แตกดับ

[๓] “......ธรรม” ประโยคนี้จะเอาความว่า might is right

[๔] อุชุ ตรง

[๕] “......ใดใด” ประโยคนี้จะเอาความว่า necessity knows no law ซึ่งฝ่ายเยอรมันเป็นผู้กล่าวออกมา

[๖] อมตธรรม ธรรมที่ไม่ตาย

[๗] กษณะ ขณะ ครู่ ยาม

[๘] ......ฉกรรจ์พอ เชื่อกันในสมัยนั้นว่าถ้าเกิดมหาสงครามช้าไปอีกสักสิบปี เยอรมันนีคงจะเป็นเจ้าโลกด้วยอำนาจแสนยากร

[๙] กิมิ หนอน

[๑๐] อนุเทศ ประเทศน้อยๆ

[๑๑] จอมปราณ เจ้าชีวิต

[๑๒] นฤบาล ผู้ปกครองคน พระราชา

[๑๓] อวตาร เสด็จอุบัติลงมาจากสวรรค์ แบ่งภาคลงมา

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ