นิทานที่ข้าพเจ้าชอบ

(กาพย์ห่อโคลง)

ท่านไทยหรือไม่ข้าขอถาม
ฝรั่ง, แขก, ข่า, จีน, จามจุ่งแจ้ง
อย่างใดอย่างหนึ่งตามแต่โปรด
ขออย่าครึ่งกลางแกล้งกล่าวกล้ำอำพราง
ร่ำปางติรัจฉานเกิดล้างผลาญกันและกัน
สงครามใหญ่ครามครันระหว่างพวกสัตว์ทั้งสอง
จตุบททวิบาทต่างฝ่ายขาดความปรองดอง
ยกพวกยอพลผยองกลาดเกลื่อนกลุ้มตะลุมบอน
ทั่วโลกทุกแหล่งหล้าทั่วท้องฟ้าทั่วสาคร
ภายในใต้ดินดอนบ่มิเว้นเข่นฆ่ากัน
ศึกคนฤๅจักสู้ศึกนกหนูใหญ่มหันต์
ฝ่ายข้างค้างคาวนั้นบ่มิขันสู้กับใคร
ประสพสัตว์สี่เท้าก็พลอยเข้าเป็นพวกไป
โดยอ้างว่าตัวไสร้มีสี่เท้าเค้าหน้าเหมือน
พบนกเข้าข้างนกพูดโกหกทำแชเชือน
ไม่ใช่สี่เท้าเถื่อนเพราะบินได้ในเวหา
แรก ๆ เขาหลงเชื่อก็เอื้อเฟื้อบ่บีฑา
ครั้นเขารู้มายาเขาต่างตัดไมตรีสลาย
ค้างคาวหมดปัญญาต้องหลบหน้าอยู่เดียวดาย
รุ่งเช้าพอเพรางายมุดหัวซ่อนนอนเป็นผี
มืดค่ำจึ่งกล้าออกเที่ยวปลิ้นปลอกไปตามที
สัตว์อื่นเขาคืนดีแต่ค้างคาวเขาหน่ายแหนง
อันว่า “หมาหัวเน่า”ไม่ร้ายเท่าที่สำแดง
ลวงโลก ๆ ระแวงแหนงหน่ายเห็นเช่นค้างคาว

๒๐ มิถุน. ๖๐

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ