ล้อมรั้ว-เรี่ยไรสร้างเรือรบพระร่วง

(โคลงสุภาพ)

แสงเพลิงโพลงพลุ่งฟ้าเฟ็ดหาว
ลามแลบแปลบเปลวราวแลบลิ้น
มารุต[๑]เร่งเพลิงสาวก้าวรุด เร็วแล
ลุยโลดหลังคาสิ้นเสร็จไหม้เสมือนผง
ยามบง[๒]บ่อยากให้ไฟชิด เรือนเลย
ยลระย่อยินระย่อคิดขยาดขยั้น
คึ่กคึ่กครึกโครมติดตะลุยโล่ง ตลอดฤๅ
ยุบแยกแตกหักสะบั้นระเบิดโป้งโผงผาง
ฟอนฟางปลิวว่อนฟ้าฟูมไฟ
โปรยลูกไฟปรายไปประป้อน
แม่ไฟลูกไฟไวไฟอบ
อ้าวอุ่นไอไฟร้อนพลุ่งแล้วเรือนโพลง[๓]
ยกโขยงขยับลี้อัคคีภัย
พ่อแม่จูงลูกไคลคล่ำคล้อย
หนุ่มสาวเฒ่าแก่วัยต่างต่าง
คอตกน้ำตาย้อยพักตร์เพี้ยงภูตผี
บ่มีเคหาสน์ห้องหาวหน
ผีบ่มีศาลคนขาดบ้าง[๔]
เนาดินถิ่นท้องถนนเหลืออนาถ
ทรัพย์วอดตัวอ้างว้างวาดนี้อัคคีภัย
ยุทธภัยไฉนร้อยเท่าพันทวี
โจรอัคคีภัยมีมากพร้อม
ลูแวง[๕]วอดอรรคนีฤมิใช่
ภัยเหล็กลูกปืนล้อมบ่รู้จักถาม ใครเลย
สงครามฟังข่าวคล้ายดูไฟ
ใครจักเห็นใจใครยากแท้
ใครถูกอัคคีภัยพอทราบ
ภัยเศิกภัยไฟแพ้เพียบแล้วเบลเยียม
ลูกเหล็กตะกั่วร้ายยิ่งลูก ไฟเฮย
บ่เลือกลู่เนื้อกระดูกด่าวดิ้น[๖]
เหล็กระเบิดโบสถ์บ้านถูกทลายถล่ม เทียวแล
ประประกายเพลิงหวิ้นวู่ไหม้วามเมือง
ฝืดเคืองสารพัตรพ้นพรรณนา
งานหยุดคนหยุดพาโหดไร้
อาหารสะสมหาเร็วเหือด
ทรัพย์แผ่นดินสิ้นได้เพราะด้วยการเมือง[๗]
สุขเปลืองเปลืองทรัพย์ซ้ำเปลืองชนม์ ชีพด้วย
พลรบพลเรือนทนเทวษถ้วน
หญิงชายเด็กใหญ่อล-หม่านทั่ว กันแล
ร้อนยิ่งร้อนไฟล้วนแต่ร้อนระงมไป
ทุกข์ภัยใหญ่ยิ่งล้นเหลือตรา
เหลือจักหาคำมาบอกได้
เชิญเพ่งพิจารณาถ้วนถี่
ทางที่หลบหลีกให้รีบล้อมทะเลเร็ว[๘]
เชิญ สละทรัพย์เพื่อตั้งทำนบ[๙]
เข้า ส่วนซื้อเรือรบประหนึ่งรั้ว
เรี่ย ไรพวกเราจบอาณาจักร สยามแล
ไร ขอบรอบอ่าวกลั้วเกลือกร้าวผ่าวภัย

๗ พฤศจิก. ๕๗



[๑] มารุต ลม

[๒] บง ดู

[๓] ......โพลง เรือนใกล้ไฟอบไอร้อนไว้มากเข้า ลูกไฟก็ตกลงมาช่วยจุดให้ไหม้ขึ้นทั้งหลัง เรือนในที่เช่นนี้จึงต้องเปิดหน้าต่างให้โล่งโถง (ถ้าจำเป็นก็เปิดฝาเปิดหลังคาเสียบ้าง) และโปรยน้ำให้เปียกเลี้ยงเรือนไว้

[๔] ......บ้าง คนถูกอัคคีภัยก็ไม่มีบ้านอยู่อย่างผีไม่มีศาล

[๕] ลูแวง เมืองกับโบสถ์โบราณที่ขึ้นชื่อมาก และถูกยิงระเบิดไหม้ถล่มทลายในสงครามโลกคราวที่แล้วมา

[๖] ......ดิ้น ไม่เลือกหน้าว่าพลรบหรือพลเรือน สตรีหรือทารก ลูกระเบิดตกระเบิดที่ไหนก็ทำอันตรายหมดที่นั่น

[๗] ......เมือง การรบทุกวันนี้เท่ากับรบกันด้วยเงิน

[๘] ......เร็ว ทะเลของเรา คือ อ่าวสยามกับซีกตะวันตกของแหลมมะลายูทางมณฑลภูเก็ต ในสมัยนั้นการแย่งชิงดินแดนยังดกดื่นอยู่

[๙] ......ทำนบ คือรั้วกั้นทางทะเล ก็ได้แก่มีเรือรบไว้คุ้มครองนั่นเอง

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ