โคลงสุภาสิตทรงแต่งเล่นกับเจ้านายผู้หญิง

เมื่อ พ.ศ. ๒๔๔๓

----------------------------

ความเพลิน

๏ ความเพลินมีทั่วทั้ง ฝ่ายดี ทรามเฮย
สุดแต่ผู้เพลินมี สติค้น
เพลินชอบก็พลันทวี ลาภยศ ปวงแฮ
เพลินผิดก็ไป่พ้น ภาคร้ายเร็วถึง ฯ

ความรำคาญ

๏ รูปต่ำซ้ำศิระงุ้ม ปานปม เปรอะนา
รสพลับแช่ฝาดขุย เกาะลิ้น
กลิ่นสาบมนุษย์ระดม กลิ่นอุต พิษแฮ
เสียงพูดปลอกปลิ้นปลี้ เปล่าความ ฯ
๏ งามโฉมแต่หยุดอ้า อาตม์โฉม
ฤาแต่งเกินพองาม เงื่อนหน้า
มารยาทลุกลนโครม ครามเตะ ต่อยเฮย
ปวงกล่าวทั้งนี้ข้า สุดรำคาญ ฯ

ความปรารถนา

๏ ปรารถนาของมนุษย์นั้น หมดไฉน ท่านเฮย
แม้จักพรรณาไป ไป่สิ้น
แต่ผู้ว่องวุฒิไวย รู้เลือก สรรแฮ
ควรดับฤาควรดิ้น โดดยั้งตามควร ฯ

----------------------------

สนับสนุนโดย กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ ที่นี่ค่ะ