เรื่องอนิรุทธ

๏ อัญชลิตอดิศรกุมาเรศ ขอถวายนิเทศในเบื้องหลัง
อนิรุทธพงษ์ภุชบัลลังก์ นิราศบังอรอุสาลาวรรณ
ปางพระยุพยงวงษ์จักรกฤษณ์ เธอเนานิทร์เหนือรถรังสรรค์
ดาราดาษคลาศคล้อยเมฆัน รังษีจันทร์หย่อนแสงสุริยา
อโณไทยไขกาญจโนภาษ สกุณชาติเพรียกพร้องต่างภาษา
กุกกุแก้วขันก้องในวนา โกกิลาเร้าเร่งรวีวรรณ
เสนาะเสียงมยุเรศร้องหา เรียกนิกรมยุราแซ่สรรพ์
จัตุบททวิบาทนานาพรรณ บ้างตื่นตาหากันในดงดอน
หิมาเยือกเย็นกระเซ็นสาด บุษปมาศเผยแผ่เกสร
สุคันธรศรวยกลิ่นขจายจร ผึ้งภมรดื่มเคล้าเสาวคนธ์
ประจุสสมัยไขสางสว่างหล้า ฟื้นไสยาขัติยวงษ์ทรงฉงน
พลิกพระกายหมายแม่นมิ่งวิมล แนบสกนธ์ไสยาศน์เหนืออาศน์นาง
กรตระกองต้องเขนยข้างขนอง เผยเนตรบ่ยลน้องกระมลหมาง
พิศวงวินิจฉัยสมัยปาง นฤมลแม่ห่างพี่กลใด
เผยอองค์ทรงประทับทอดพระเนตร มณฑรีที่ประเทศสูงใหญ่
ประกอบเหมหิรัญรัตน์อำไพ ทั้งห้องในที่เธอนิทรา
ล้วนจำหลักฉลุลายหลายหลาก กินรนาคเวนไตยสิงหา
เทพไททวยเทพธิดา ฟ้อนรำทำท่าถวายกร
อิกทั้งบัลลังก์แว่นฟ้า ประดับมหาเนาวรัตน์ประภัศร
วิเชียรประพาฬโกมินนิลบวร ไพฑูรย์ซ้อนบุษรามุกดาดวง
มรกฎใสสุดบุษย์เสวตร สุดวิเศษประเสริฐแสงโชติช่วง
วิสูตรสุวรรณโปร่งรายมาลาพวง บรรจ์ฐรณ์เทียบเทพสรวงไสยา
ทั้งคณากำนัลนารีรัตน์ ก็วิบัดิหายเห็นให้กังขา
ยลแต่สุวรรณรถรัตนา กับหมู่มาตยาโยธี
ยังสนิทนิทราดาดาษ ประจักษ์ราชฤไทยพระทรงศรี
ว่าเทวฤทธิ์มหิทธิศักดี นำสมรศกามีกรีธา
โอ้นำสมฤๅนำนิรารัก แสนจะหักไห้โหยฤไทยหา
วิบากใดจึงจากพรากน้องยา อาทวาอกเทวศอ่วนทวี
ปัจฉิมยามยังสนิทนุชแนบ ตระอรแอบองค์อุ่นอุราพี่
กลิ่นกายแก้วกัลยาณี สุคนธ์ซาบทรวงศรียังรวยรมย์
ยามสมานร่วมรศเรียงเขนย นาสาเชยปรางชวนให้เรียมสม
สัมผัสฉวีวรรณน้องน้อยนิยม ถันอุดมเด่นดวงประทุมมาลย์
เรียมสอดเคล้าเต้าต้องเจ้าป้องปัด ทำเทียมขัดแต่มิข้องการสมาน
ระทวยทับทีแสดงแห่งสำราญ ให้ละลานละลุงรศกามา
เนตรนุชนิลสีจำรัสแสง ดังศรแสลงแย้งยิงเสนหา
ยามตระกองกกแก้วกัลยา แม่ชายตาเพียงสายอสนี
พระวิโยคโศกสลดรันทดถอน ทรงนุสรสู่สร้อยสวาดิศรี
พึ่งประจักษ์รักรศเมื่อราตรี ฤๅห่อนอิ่มใจพี่โดยจินดา
เจ้าสถิตย์ใดด้าวแดนประเทศ ธิดาภูธเรศไหนรัฐา
เรียมจะถามนามวงษ์พงษ์ยุพา วจนาเอื้อนโอษฐบ่ออกความ
แม้นถามได้แจ้งใจจะเต้าติด ถึงสุดคิดแสนขัดไม่ขอขาม
แรมทุเรศรัฐยาสาหะตาม โดยจะข้ามกรดนทีอัคคีกัลป์
เมรุมาศหิมเวศสิงขร อิสินธรยุคันธรภาคมหันต์
ไกรลาศวินันตกสัตตภัณฑ์ หัศกันจักรวาฬคิรี
ซึ่งเปนขุนไศลในโลกย์ อิกหนึ่งโอฆสมุทใสศรี
สีทันดรสรภูวารี ประกอบมีสัตว์ร้ายนานา
ช้างน้ำฉลามฉนากนาคราช เงือกงูราหูกาจตัวกล้า
กุมภีล์ติมิงคเหรา เพียนหมอมัศยาโลมาวาฬ
ดุร้ายหยาบช้าสามารถ อยู่เกลื่อนกลาดสมุทไทยสถาน
สิ้นหล้าไตรโลกแสนกันดาร จะสู้ด้นทนทานให้ถึงองค์
สุดฤทธิ์จนจิตรไม่ประจักษ์ พระทรงลักษณ์รำพึงพิศวง
แว่วสุโนคเสนาะวนาวง ว้าว่านวลอนงค์เต้าตามมา
ผันภักตร์พิศจบขอบเขตร ไม่ยลยอดเยาวเรศยิ่งกังขา
สุมาลย์แม่ดวงกระมลพี่ยา แสดงกายเถิดอย่าซ่อนองค์
เรียมสุดศัลย์ทุกข์เท่าเขาขุน คิดข้องขุ่นจิตรไข้ใหลหลง
ฟังสำเนียงใช่เสียงโฉมยง พระยิ่งทรงโศกาจาบัลย์
โอ้เวรใดไยมาปลิดเปลื้องสวาดิ จากไสยาศน์ยามสมเกษมสันต์
ฤๅบุพปางสร้างกรรมอเนกนันต์ พรากคู่สัตว์พลัดกันกำลังเชย
เวรนี้นำสนองน้องรัก กับตัวพี่ให้ประจักษ์นิจาเอ๋ย
พระทรงตรองหมองมุ่งไม่ละเลย ศรีสุดาคู่เคยลืมละลาย
อิกทั้งสวรรยาราชายศ จำเรียงรศดนตรีดีดสีสาย
สิบสองพระกำนัลสกลกาย วิลาศลักษณ์เล็งคล้ายสุรางค์นาง
อิกปรางคิมหันต์วสันต์ปราสาท ไพชนต์มาศเหมันต์รังสฤษดิสร้าง
ห้องสถิตย์ที่ประธมภิรมยางค์ เครื่องสำอางเจือจันทน์สุคันธา
แท่นเสวยที่สรงทรงสนาน ชลธารใสสุทธิ์เย็นกล้า
ทั้งพระผู้ทรงนรงกา บิตุเรศมาตุราธิบดี
ให้งวยงงหลงตลึงเล็งสวาดิ ภูวนารถโศกสร้อยเศร้าศรี
ประทะทุ่มอุราโศกี ระทวยทอดอินทรีย์กำสรวญโทรม
ดังชีวิตรจะวินาศขาดประเวศ พระภักตร์เพศวิปริตผิดโฉม
ชลไนยนองเนตรมนัศโทม ทรวงสกนธ์เล่ห์โหมเพลิงกัลป์
สวายสวิงนิ่งวินิจระอิดอ่อน สุดร้อนแสนรักดวงขวัญ
หไทยหวาดวิ่วหวิวแดยัน พระทรงธรรม์ถึงกาลสัญญี
นิบาตอนิรุทธหยุดยั้ง ถวายบังคมเบื้องบทศรี
ขอพระองค์ทรงเจริญสวัสดี อย่ารู้มีโรคันอันตราย
จงเกษมศุขาสถาผล ศรีมงคลชนมานมากหลาย
สรรพสิ่งวิทยาวิชาชาย จงทรงได้ง่ายดายเถิด เอย ๚
สนับสนุนโดย กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ ที่นี่ค่ะ