ชุดที่ ๔ (กลับ)

ฉากรูปในเหย้า แลเห็นเฉลียงในสวน ตัวละครมีสาวเครือฟ้ากับคำเจิด

ลาวครวญ รับดนตรี

(ลูกคู่) สงสารสาวเครือฟ้าครานิราศร้างสวาสดิ์วุ่นคนึงคิดถึงผัว
ไม่เป็นนอนเป็นกินโดยดิ้นกลัวจนผ่ายผอมมอมมัวมุ่นรำพึง
คอยหนังสือหรือก็หายไม่กลายกล้ำสั่งสักคำก็ไม่มีที่คิดถึง
โศกเศร้าเช้าค่ำร่ำร้อนรึงเมื่อไรพี่พร้อมจึงจะกลับเชียง ฯ

๔ คำ โอด

เกริ่นโศก เคล้าซอฝรั่ง

โอ้แสนสงสาร แม่ยอดสวย สาวลาววิลัยชื่นใจโลก เฝ้าโหยหวลกำสรวลโศกบ่มิรู้จะเสบย หัวอกเจ้าแม่เอ๋ย นี่หรือเอาแต่เต้นๆ อยู่ ตึ้กๆๆๆๆๆ นึกกำปะนาทหวาดแต่ทางลางร้ายๆ นี่หรือ ระย่อๆ ฝ่อหัวใจอยู่ นี่หรือทะท่าวๆ คอยฟังข่าวหรือข่าวก็สูญหาย คอยจดหมายหรือคอยๆๆๆ ทุกเพรางายก็ไม่เห็นมีมา คอยพี่ว่าจะกลับหรือก็ยิ่งกลับเงียบกลับหาย กลายเป็นเนิ่นช้า ยิ่งหมายว่าจะมาก็ยิ่งเงียบเชียบ โฉมเอ๋ยโฉมเครือฟ้าในอุรา สาวเจ้านี่หรือเฉียบๆ ฉิวๆ วะหวิวหวาด แสนวิตกอกอนาถเจียนหัวใจเจ้าจะขาด ชีวิตร์เจ้าจะวินาศอยู่รอนๆ ครุ่นแต่ครวญคนึงคิดถึงสามี ดวงฤดีนี่หรือเดือดๆ เลือดร้อน ข้อนๆ อาวรณ์ถวิล ยิ่งฟังก็ยิ่งสาบสูญ สาวเจ้าก็ยิ่งอาดูรดิ้น สิ้นสำเริงลิ้น พ่วนพิลาป วะวาบหวั่นสั่นสะอื้นละห้อย ขวัญหายอยู่นา ฯ โอด

เขมรเอวบาง

(ลูกคู่) สาวเอย สาวคำเจิดวิ่งหน้าเริดยิ้มเย่ขึ้นเคหา
(เอง) คุณนายคุณนายเจ้าสายน้ำผึ้งมาอุแม่ข้าคนอนันต์ที่บันได ฯ

๒ คำ เจรจา ๒๑

ล่องน่านใหญ่

(ลูกคู่) สาวเครือฟ้าหน้าตื่นฝืนกำสรดโศกสลดมิรู้ว่ามาทางไหน
อกวาบหวามยามวิโยคชะโงกไปเห็นเจ้าเรือนเชียงใหม่องค์หนึ่งมา
ระหกระเหินร้องเชิญพระพ่อเจ้าสั่งนางบ่าวปูพรมสมยศถา
ยกแอบเมี่ยงกระบุงหมากเครื่องนาคมาเก้าอี้ลากอาศนาสมบารมี ฯ

๔ คำ เจรจา ๒๒

ลาวพุงดำ

(ลูกคู่) เจ้าเอย เจ้าสายน้ำสมคนึงหน้าแดงดังแป้งศรี
ชวนน้อยกาฬหนานนิลด้วยยินดีเดินกึงกังนั่งเก้าอี้วางทีโต
ใช้ภาษาใหม่ๆ ในบางกอกทำภูมิออกฝรั่งจ๋าท่าข้างโก้
แต่ไม่ทิ้งมันเทศเฉดเฉโกเอาแต่โอ้อวดองค์ทะนงดี ฯ

๔ คำ เจรจา ๒๓

ล่องน่านใหญ่

(ลูกคู่) สาวเครือฟ้าถามว่า (เอง) ธุระอะไรเจ้าจึงได้ปรารถนามาถึงนี่
ไม่เข้าใจให้คอยนายร้อยตรีแม้นพอที่สนองนายจะได้ทำ ฯ

๒ คำ เจรจา ๒๔

เขมรอมตุ๊ก

(ลูกคู่) เจ้าสายน้ำผึ้งฟังนั่งหัวเราะโอษฐกระเดาะเคาะเพลงเก่งกะก้ำ
ตรัสอ้อแอ้ออกแต้มแย้มย้ำ(เอง) ข้อยยากค้ำอยากชูเป็นคู่ครอง ฯ

๒ คำ เจรจา ๒๕

ลาวพวน เคล้าซอฝรั่ง

(ร้องเอง) พี่ปรารถนามานี่เพราะพี่รักมุ่งหมายจักจับสาวไปเข้าห้อง
อ้ายผัวทหารไทยมันไม่อินังน้องมิควรขุ่นข้องหม่นหมองอยู่เอกา
พี่ไร้เมียรักหมายเคียงประคองคู่คุ้มคุ้มครองยศผยองบุญญา
รวยทาสหญิงชายอยู่สบายบานหน้าเป็นอัยชายาวานอย่าเอื้อนระอาละอายใจ
วานอย่ามัวนึกถึงผัวที่ร้างวานอย่าอางขนางแหนงอาลัย
วานพี่วานทรามวัยแม่ตามพี่ไปเหมือนหวังเอย ฯ

๖ คำ เจรจา ๒๖

สร้อยลาว

(ลูกคู่) สาวเครือฟ้าฟังว่าหน้าสลดไว้พยศยอหยิ่งนิ่งหน้าบึ้ง
(เอง) ผัวข้อยมีพี่พร้อมย่อมรำพึงบ่นคิดถึงกันอยู่อย่าดูเบา
พ่อเจ้าเรือนเหมือนเจ้าลาวประชาไม่ควรมาอลิ้มอเลี่ยเมียของเขา
ไม่รักองค์ทะนงโฉมมาโลมเล้าข้อยจะทูลพ่อเจ้าชีวิตรฟ้อง
ยื่นฎีกาข้าหลวงต่างพระองค์โปรดอย่าหลงจงออกไปนอกห้อง
แม้เจ้าขืนร่ำไรจะไปร้อง(ลูกคู่) พูดเท่านั้นหันย่องเข้าห้องบัง ฯ

๖ คำ เจรจา ๒๗

ตลกหัวเราะ

(ลูกคู่) เจ้าสายน้ำผึ้งอึ้งอุรานิ่งนั่งฟังว่าตื่นตาตั้ง
ชวนน้อยกาฬหลานเกลอชะเง้องังออกจากเหย้าเหย่าไม่รั้งรังๆ ไป ฯ

๒ คำ เชิด

สร้อยลาวเล็ก รับดนตรี

(ลูกคู่) เครือฟ้าคอยคอยๆ ละห้อยหาผัว เครือฟ้าซบหัวสะอื้น เห็นวันคืนล่วงไป เป็นไฉนหน้าตื่น ทหารชู้คู่ชื่น บ่คืนเชียงคอยหนอขุนหาญเหย (เอง) หรือเกิดเหตุ เกิดเภทเกิดภัย หรือเกิดอนใด ในเผือนดงดอย จึงเลื่อนจึงล่า จึงข้ายิ่งคอย ข่าวพี่นายฮ้อยยิ่งสูญเอย ฯ

อนาถเอ๋ย อนาถเหลือตรึก อนาถเหลือนึกเหลือทาย อนาถทรวงสั่นขวัญหาย อนาถข่าวร้ายคลาดหมางกระมังนา โอ้อกเครือฟ้าเอ๋ย ไหนนัด ไฉนปัด ตัดสัญญาหลัดๆ ไฉนสบัดสัญญา ยิ่งขุ่นข้อนๆ ยิ่งโอดยิ่งอ้อนอาดูรเอย ฯ โอด

เขมรอกโครง

(ลูกคู่) หวาดเอย หวาดผวาสาวคำเจิดเล่อล่าหน้าตื่น
ยินเสียงใครกุบกับขยับยืนอยู่ที่พื้นเพิงชาลาหน้าบันได
ไปมองเห็นเต้นหราหน้าแฉ่งกะเย้อกะแหย่งบอกนายโวยวายใหญ่
(เอง) คุณพระรามพละพ่ายหมายว่าใครเชิญปะค้ามาข้างในไม่ต้องรอ ฯ

๔ คำ เจรจา ๒๘

ปีนตลิ่งนอก

(ลูกคู่) พระเอ๋ย พระข้าหลวงนึกในทรวงกระหยิ่มยิ้มป๋อ
พาข่าวดีนี่มาให้มีใจคอเหมือนวางยาหอมล่อแก้ห่อใจ
ขึ้นบนเหย้าเห็นเจ้าเคหาโศกนั่งยิ้มโยกตัวโคลงคุยโผงใหญ่
(เอง) ฉันได้ข่าวร้อยตรีที่จากไปเดี๋ยวนี้กลับเชียงใหม่ใกล้ลำพูน
คงถึงนี่พรุ่งนี้หรือพลบค่ำอย่ามัวคร่ำครวญพิลาปไม่สาปสูญ
สิ้นเดือดร้อนต้อนรับดับอาดูรตั้งแต่นี้มีแต่พูนพัฒนา ฯ

๖ คำ เจรจา ๒๙

ลาวพุงขาว

(ลูกคู่) ฟังเอ๋ย ฟังข่าวชื่นทรวงสาวลาวจิ้มลิ้มยิ้มในหน้า
พูดหัวร่อต่อกระซิกทั้งน้ำตาขอบคุณครันวันทาปรีชาแด ฯ

๒ คำ เจรจา ๓๐

ฝรั่งควง

(ลูกคู่) ท่านพระรามพละพ่ายสหายรักขอบใจนักพยักกระหยิ่มยิ้มแต้
นึกชมสาวลาวคนนี้ดีแท้ๆพูดอ้อแอ้อยู่จนค่ำจึงร่ำลา ฯ

๒ คำ เพลงฉิ่ง

ลาวเฉียง

(ลูกคู่) ชื่อเอ๋ย ชีวาลัยสาวโสภีดีใจนักหนา
กระวีกระวาดกวาดใจไม่ระอาทะมัดทะแมงแต่งเคหารับสามี
จัดที่นอนหมอนม่านสอ้านสะอาดใช้นางบ่าวเอากระจาดไปสวนศรี
เลือกเก็บหาบุปผาสุมาลีแต่ล้วนที่สดพร้อมหอมตระการ
ปรุงบุหงาร้อยผกาเป็นพวงพู่แขวนประตูหน้าต่างอย่างสอ้าน
ปักขวดใบใหญ่น้อยห้อยเพดานบอกแม่คุณงุ่นง่านสำรับ ฯ

๖ คำ เจรจา ๓๑

ลาวดำเนินทราย

(ลูกคู่) สาวเครือฟ้าพาบุตรสุดที่รักมาพร้อมพรักพี่เลี้ยงเคียงคอยจับ
ได้อาบน้ำทาขมิ้นประทิ่นทับเสื้อแสงแต่งประดับประคับประคอง ฯ

๒ คำ ลงสรง

ลงสรงลาว รับดนตรี

(ลูกคู่) สาวปราโมทย์โสรสรงศริระกายขมิ้นละลายชโลมชลูดผุดผ่อง
ล้างสบู่ถูผงมะตูมรองงามเหมือนทองเนื้อสี่ศรีนวลตรู
ทาน้ำอบปรบแป้งสารภีนุ่งซิ่นศรีโศกสพักชมพูหรู
เสื้อหลวมบางอย่างใหม่ลูกไม้พรูเข็มกลัดกลัดอุระดูละออตา
เกล้าหย่งมวยสวยสอางคลุมร่างแหปิ่นเพชรแผ่ปักผมงามสมหน้า
ดอกไม้เพชรมรกฏสดโสภาแซมบุปผาลดาประดับเครื่องทับทิม
สรวมสร้อยหัตถ์รัดกำไลใส่แหวนสร้อยศอแสนสวยประดับระยับหยิม
ประแป้งเม็ดนิดนิดพิศรับยิ้มทัดพลูจีบจิ้มลิ้มลีลามา ฯ

๘ คำ เจรจา ๓๒

ล่องน่านเล็ก

(ลูกคู่) ชมเคหาสารพัดจัดรับผัวพินิจทั่วถูกใจเฝ้าใฝ่หา
ตรวจสำรับกับข้าวที่เอามาล้วนอชารสตั้งไว้พรั่งพร้อม
รื่นรมย์สมถวิลยินดีนึกเห็นหน้าสามีแนบถนอม
คลึงเคล้าพะเน้าพนอยอยอมฟังพี่พร้อมแก้ตัวกลัวเคืองค้าน ฯ

๔ คำ เจรจา ๓๓

ยวนเคล้า

(ลูกคู่) ล่วงสองยามหวามหวาบปลาบใจ(เอง) เอ๋ออย่างไรผิดสัญญาที่ว่าขาน
หรือท่านพระจะสัมพับดับรำคาญฉลองลิ้นปลิ้นหลานเล่นกระมัง
โอ๋ยไม่เป็นเห็นไม่กล้ามาใส่สีพี่ร้อยตรีคงมาเหมือนว่าหวัง
(ลูกคู่) กระสับกระส่ายหมายทุกมื้อมาหรือยังเอียงหูฟังฝีเท้าหนาวทรวงเซา ฯ

๔ คำ เจรจา ๓๔

ลาวเล็ก รับดนตรี

(ร้องเอง) (๑) ไฉนหนอพ่อหนุ่มชุ่มชีวิตรยังมิคิดเดินดึ่งมาถึงเหย้า ฯ
(๒) หรือแรมพักลำพูนจักมาต่อเช้าโอ๋ยหน้าเศร้าเศร้าแสนเคืองเรื่องเหลวไหล ฯ

(สร้อย) ชื่นใจขา ชื่นใจเครือฟ้า ชื่นใจจะลามิคืนแล้ว หัวใจพี่ผูกถึงลูกแล้ว หรือพี่แกล้วทอดอาลัย หนอชื่นใจเอ๋ยพี่จูบสั่ง พี่หวังอันใด สาวเจ้าจับใจ บ่ห่อนได้รู้ลืม ขอพบขอเห็น จะตายจะเป็นยอมเอย ฯ

ล่องน่านใหญ่

(ลูกคู่) อุ้มลูกรักเหนี่ยวพนักเฉลียงมองแสงเดือนส่องรุบหรู่ประตูบ้าน
พี่เลี้ยงคำเจิดเจ้าเอากงการมองทุกด้านชะแง้คอยนายร้อยตรี ฯ

๒ คำ เจรจา ๓๕

เขมรเป่าใบไม้

(ลูกคู่) จนลูกอ่อนหาวนอนอ้อนแล ๆคำเจิดเร่มาขู่รู้อู้อี้
เอานอนเบาะหัวเราะล้อพอพื้นดีหลับตาปี๋พี่เลี้ยงนั่งเคียงมอง
ถึงดึกดื่นมิได้นึกถึงชีวิตรวุ่นแต่คิดคนึงหาเครือฟ้าจ้อง
คอยสามีพี่พร้อมตรอมใจตรองคำเจิดนั่งยองๆ เขย่งดู
ง่วงระงมล้มหลับลงกับพื้นดึกเท่าดึกสะอึกสะอื้นยืนมองอยู่
ใคร่ยากเย็นเป็นตายแม่ไม่รู้เฝ้าชม้อยคอยคู่จนตรู่เอย ฯ

๖ คำ กล่อมวังเวง

เขมรกล่อมลูก

(ลูกคู่) สาวคำเจิดตกใจยินไก่ขันเห็นตะวันสางๆ สว่างหล้า
ไม่วายหวังตั้งเอื้อต่อเครือฟ้ายังเห็นแม่ชะแง้หน้าคอยสามี
ไม่หลับนอนผ่อนพักสักประเดี๋ยวไม่แลเหลียวดูลูกผูกใจจี๋
คลานเข้าไปอ้อนวอน(เอง) นอนเสียทีแม้นคุณพี่มาจะปลุกลุกขึ้นทัน ฯ

๔ คำ เจรจา ๓๖

ช้าโหย

(ลูกคู่) สาวเอย สาวเครือฟ้าวุ่นวิญญาวิโยคโศกศัลย์
ตลึงละลานสงสารบุตรสุดชีวันแด่วแดยันอยู่เฉลียงระเบียงแบ
ตระกองฟูกลูกน้อยค่อยประคองอุ้มเข้าห้องโหยระทมแทบล้มแผ่
ไหนเหลียวหลังระวังผัวมัวชะแง้ยิ่งแลๆ ก็ยิ่งลับกลับห้องใน ฯ

๔ คำ ช้าโหย

ล่องน่านเล็ก

(ลูกคู่) สาวคำเจิดจริงใจไม่สับปลับยืนจับๆ จ้องจ่อบ่ไถล
หน้าเป็นมันฟันเป็นยางหมางหัวใจ(เอง) นี่เมื่อไหร่นายฮ้อยจะลอยมา ฯ

๒ คำ เจรจา ๓๗

ฝรั่งหน้าแดง

(ลูกคู่) พระเอย พระรามงุ่มง่ามง่วงนอนอ่อนนักหนา
ครั้นจะหลบไม่พบไม่นำพาก็เวทนาหน้าสหายซังกายเดิน
นำนายร้อยเอกพร้อมพร้อมวาสนารับยศถาสัญญาบัตรไม่ขัดเขิน
เป็นที่หลวงณรงค์รักษ์ศักดิ์เจริญพาเมียใหม่ไทยเชิญขึ้นมาเยือน ฯ

๔ คำ เจรจา ๓๘

บุหลันชกมวย

(ลูกคู่) หลวงณรงค์ตรงเจอคำเจิดทะลึ่ง(เอง) เฮ้ออย่าอึงตึงตังฟังข้าสอน
อุ้มลูกข้ามาทั้งกำลังนอนอย่าปลุกแม่แสนงอนเบื่อร้อนใจ ฯ

๒ คำ เจรจา ๓๙

เขมรสั่งเมือง

(ลูกคู่) สาวคำเจิดเห็นจริตผิดท่าพาผู้หญิงไทยมาท่าเมียใหม่
ซ้ำจะแกล้งขู่แย่งคุณแดงไปก็ร้องไห้อ้อนวอนฉอ้อนอึง ฯ

๒ คำ เจรจา ๔๐

สร้อยลาว

(ลูกคู่) สาวเครือฟ้าผวาแว่ววิ่งแผลวผลุนเชื่อว่าบุญพี่พร้อมด้อมมาถึง
เหลียวเล่อล่าแลหาตาตลึงเห็นคุณพี่หนีทะลึ่งหลบเชิงไม้
ยังซุ่มซ่ามแต่พระรามพละพ่ายโอ๊ยใจหายเจียนมิน่าเชื่อตาไหว
แม้สวยจริงกะตุ้งกะติ้งผู้หญิงไทยเกลือกจะเป็นเมียใหม่ของสามี
เด็ดดอกไม้ดอกไล่ไม่ขอร้องเหลือจองหองเหิมจัดรัศมี
โฮยหัวใจจะเป็นเลือดเดือดเต็มที(เอง) ท่านพระขามานี่หน่อยเป็นไร ฯ

๖ คำ เจรจา ๔๑

แขกจำปา

(ลูกคู่) ท่านพระรามทั้งคร้ามทั้งกระดากทั้งเคืองมากทั้งสงสารเหงื่อกาฬไหล
ย่องหนับๆ คับข้อนสะท้อนใจ(เอง) ฉันผิดแล้วเมียใหม่เขามีมา
ขึ้นกระทรวงได้เป็นหลวงณรงค์รักษ์ดำรงค์ศักดิ์ร้อยเอกทหารหน้า
ดูโน่นแน่นั่นแหละแม่นางจำปาภรรยาหลวงณรงค์ทนงใจ ฯ

๔ คำ เจรจา ๔๒

สร้อยสนดัด

(ลูกคู่) แม่เอย แม่จำปาภรรยาหลวงทหารแต่งงานใหม่
มายืนจ้องมองเขม็งไม่เกรงใครยิ้มไยไพก้าวร้าวลาวเมียน้อย ฯ

๒ คำ เจรจา ๔๓

ล่องน่านใหญ่

(ลูกคู่) ถึงเอย ถึงเวลาสงสารสาวเครือฟ้ายืนหน้าจ๋อย
คำเจิดเคืองเต็มแก่จะแร่ทอยนายชม้อยตาห้ามก็คร้ามรอ ฯ

๒ คำ เจรจา ๔๔

แขกลพบุรี

(ลูกคู่) กระวนเอย กระวนกระวายท่านพระรามพละพ่ายเข้าร้ายหนอ
ถอนใจฟอดกอดอกผงกคอชวนแม่จำปาล่อเลี่ยงหลบไป ฯ

๒ คำ เจรจา ๔๕

ลาวเล็ก

(ลูกคู่) สาวเอย สาวเครือฟ้าทั้งแค้นขัดอัดอุราน้ำตาไหล
ทั้งรักผัวกลัวสลัดตัดอาลัยทั้งน้อยใจเสียตัวชายชั่วลวง
(เอง) มันดูถูกราวกะลูกขี้ครอกช่วยเชื่อว่าสวยได้เสียเป็นเมียหลวง
เจ็บจิตร (ลูกคู่) ยิ่งคิดยิ่งคับทรวงยิ่งเหนี่ยวหน่วงก็ยิ่งแน่นแสนสะท้อน ฯ

๔ คำ โอด

ลาวครวญ

(ลูกคู่) ทอดตนบนอาศน์พรมลาดเหย้าดิ้นเร่าๆ อุระตื้นสอื้นอ้อน
อึดอั้นตันจุกทุกข์ร้อนขุ่นข่อนข้อนอุราจาบัลย์ ฯ

๒ คำ โอด

เกริ่นอนาถ เคล้าซอฝรั่ง

(ลูกคู่) สงสารเอยสุดที่ว่าแสนสงสาร สงสารเจ้าสาวลาวแสนสวย จวนเจียนสาวเจ้าจะม้วยเสียด้วยแสบหัวใจ (เอง) จะโทษผัวหรือตัวเขาก็เป็นชาย มนุษย์ทั้งหลายพากันหลงนิยม ระดมออกปากว่ามีเมียมากก็ได้ ครั้นจะไปโทษนางเมียใหม่ หรือดูก็ไม่สมควรจะโทษ ทั้งจะโกรธเขาก็ไม่ไหว ธรรมเนียมร่วมสามีก็เป็นวิธีของลาวและไทย โอ๊ยสุดอาลัยเสียแล้ว พี่ร้อยเอกพร้อมของข้อยนี่เอย ข้อยขอขอดขอข้อน ข้อยขอค้อนขอแค้น แต่ตัวของตัว โทษที่มันเมามัวชั่วแสน เป็นลาวเป็นกาว ต่างด้าวต่างแดน ก็ไม่เจียมตน รนชเง้อเผยอแค่น เสือกไปริรักริใคร่ ลาวกาวเจ้าชู้ ที่รู้จักก็มิยักสมัคร สะเออะไปรักพ่อหนุ่มไทย มันน่าน้ำตานองร้องไห้ โอ้อกอับประมาณกูเฮย ฯ โอด

ล่องน่านเล็ก

(ลูกคู่) สาวคำเจิดใจจะขาดอาฆาตแค้นสงสารแสนจะสงสารสท้านไห้
(เอง) เขาไม่ซื่อเราจะดื้อซื่อทำไมเขามีใหม่เราก็มีแก้ทีมัน
แสนเท้าพระยาลาวชาวเหนือก็ยังเอื้อสาวนายพอหมายหมั้น
จะเอาเจ้าหรือไพร่ได้ทั้งนั้นไม่ว่าชั้นไหนๆ ไทยหรือลาว
หรือพม่าแขกฝรั่งทั้งเจ๊สัวไม่ต้องกลัวมิไยลือชื่อให้ฉาว
ประมาทหน้านึกว่าเป็นลาวกาวเชิญเชื่อบ่าวอย่าระกำเสียน้ำตา ฯ

๖ คำ เจรจา ๔๖

ลาวลำปาง

(ลูกคู่) ฤทธิ์เอย ฤทธิ์โทรมนัสสาวเครือฟ้ากลุ้มกลัดสบัดหน้า
ผลักไสไล่ทุบด้วยโกรธา(เอง) มึงขืนมาหมิ่นกูก็ดูเอา ฯ

๒ คำ เจรจา ๔๗

ลาวแพนน้อย

(ลูกคู่) กระแทกองค์ลงกะพื้นสอื้นดิ้นกำสรวลสิ้นสมประดีทวีเศร้า
ทั้งรักทั้งแค้นแล่นเร้าสิ้นอาลัยลูกเต้าชีวิตรตัว
(เอง) โอ้ประดาษเสียชาติเกิดเป็นหญิงเผยอหยิ่งรักเขาเอาเป็นผัว
เขามีเมียทิ้งเสียเหมือนควายวัวซ้ำพาเมียใหม่มายั่วหยามให้อาย
จะอยู่ไปไยเล่าสาวเครือฟ้าเสียแรงรักหักชีวาบูชาถวาย
ชาตินี้สิ้นวาสนาขอลาตายข้อยเกิดกายชาติใหม่ให้คู่กัน
อย่ามีใครซ้อนใจซ้อนรักให้สมัครสองชมสมมิ่งขวัญ
(ลูกคู่) เปลื้องผ้ามาจะขอผูกศอพันล้างชีวันวุ่นอยู่แต่ผู้เดียว ฯ

๘ คำ โอด

เขมรสั่งเมือง

(ลูกคู่) คำเจิดยืนแอบฝาทำหน้าแห้งเห็นนายแกล้งฆ่าตัวขนหัวเสียว
จะห้ามปรามคร้ามอาญาลงหน้าเซียวทลึ่งเหลียวเร่อร่าคว้าลูกนาย
พอเครือฟ้าผูกผ้ากระหมวดเสาอุ้มลูกเข้าขวางแบร้องแงหาย
ชงักย่อพอจะผูกเห็นลูกชายรู้สึกกายกอดลูกเข้าโสกา ฯ

๔ คำ โอด เจรจา ๔๘

ลาวครวญ

(ร้องเอง) เจ้าประคุณทูนหัวแม่แท้ว่าแก้วไม่ตายแล้วห่วงลูกผูกคอข้า
ถึงเจ็บแสบแทบห่อทรมาขอทนสู้อยู่รักษาลูกยาน้อย ฯ

๒ คำ เจรจา ๔๙

ลาวลำปาง

(ร้องเอง) บุญเจิดจ๋าโปรดพาพ่อแดงลูกไปนอนฟูกห้องในตามใจหน่อย
(ลูกคู่) พอบ่าวอุ้มลูกยาลับตาคล้อยสาวลห้อยหวลฆ่าชีวาวาย ฯ

๒ คำ เจรจา ๕๐

เขมรอมตุ๊ก

(ลูกคู่) ฝ่ายพ่อคุณบุญตรูตาผู้เฒ่ายินสาวเจ้าโศกศัลย์ก็ขวัญหาย
กะเร่อกะร่าขึ้นมาทั้งตายายฟูมฟายน้ำตาโสกาอึง ฯ

๒ คำ โอด

ตลกหัวเราะ

(ร้องเอง) สาวเครือฟ้ามีปัญญาอย่าบ้าโศกแม่เป็นโรคลำพองพิศม์ด้วยฤทธิ์หึง
มันไม่ไปถึงไหนไข้อึ้งกะทึ้งหนักเท่าหนักพักหนึ่งก็สิ้นพิศม์
ขืนตึงตังคลั่งไคล้ไปกะมันเป็นตกกั่นตั้วเตี้ยเสียจริต
โทรมนัสกัดฟันกลั้นชีวิตรไม่กี่วันมันก็ปลิดฤทธิ์ไม่นาน ฯ

๔ คำ เจรจา ๕๑

ลาวกระแซ

(ลูกคู่) ฟังเอ๋ย ฟังว่าสาวเครือฟ้าสอื้นองค์น่าสงสาร
คำเจิดอุ้มลูกกวนชวนรำคาญสุดจะด้านหนีลูกผูกคอตาย
เอาความรักหักโหมโทรมนัสถึงกลุ้มกลัดดุเดือดก็เหือดหาย
แต่ฮึดฮัดขัดแค้นแสนระคายจึงแกล้งบอกออกอุบายลวงยายตา
(เอง) พ่อแดงกวนยามกำสรวลสุดรำคาญคุณยายวานอุ้มชูเอ็นดูข้า
ให้คำเจิดผลัดอุ้มเที่ยวคุมพาเดินตากอากาศพอไม่ตอแย
หลานจะนั่งตั้งสติตริตรองแสวงช่องระงับจิตร์คิดเกี่ยวแก้
ยิ่งเห็นลูกผูกแค้นแสนท้อแท้หลานเห็นแต่ยายตาคราจำเป็น ฯ

๘ คำ เจรจา ๕๒

เขมรไล่ควาย

(ลูกคู่) พยักเอย พยักหน้ายายชราตาแก่แลไม่เห็น
ดูคำเจิดตะเพิดพ้อคอเป็นเอ็นอุ้มพ่อหนูขู่เข็ญเต้นจากเรือน ฯ

๒ คำ ปี่กลอง

ลาวครวญ รับดนตรี

(ลูกคู่) สมเอย สมจินตนาสาวเครือฟ้าเสียจิตร์คิดเลื่อนเปื้อน
ปิดประตูรูแกลไม่แชเชือนชักมูลี่แล้วเลื่อนกลอนลั่นดาน
โผผวาวิ่งหาคว้ามีดหมอของคุณพ่อตั้งจิตร์อธิษฐาน
มีทองคร่ำคำจารึกโบราณเสียชีพอย่าเสียชื่ออ่านกระจ่างตัว
(เอง) โอ้เครือฟ้าครานี้สิ้นที่หวังขอลาโลกโศกสั่งถึงหูผัว
เมียอาภัพคับชีวันประหวั่นรัวขอลาบัวบาทพี่หนีไป
คอยดูอยู่กับพ่อรอพี่เพราะชาตินี้วาสนาหาถึงไม่
จวบลุพระอมฤตย์สุราลัยเกิดชาติไหนขออยู่เป็นคู่กัน
พี่มีดขาโปรดพาเครือฟ้าหนีจากโลกนี้นิราศชู้สู่สวรรค์
(ลูกคู่) พิลาปรบจบคำเจ้ารำพรรณมือเจ้าสั่นกำมีดจะกรีดคอ
เหลียวซ้ายแลขวาผวาวิ่งเหมือนผีสิงเสียวไส้หน้าใจฝ่อ
(เอง) พี่พร้อมจ๋าเครือฟ้าลาละน้อ(ลูกคู่) ปากพูดจ้อตาก็จ้องเข้าห้องใน ฯ

๑๒ คำ ทยอยโอด

ลาวเล็ก

(ลูกคู่) พอคอเหวอะมีเลอะเลือดตกเปรี้ยงก็แว่วเสียงผัวเรียกสำเหนียกได้
แค้นก็แค้นรักก็รักสลักใจเหลืออาลัยแล้วคลานซานออกมา
โลหิตไหลกายสั่นอยู่ริกๆเหงื่อซิกๆ ซมซวนกำสรวลหา
หน้ามืดหวึงจวนจะถึงทวาราสาวเครือฟ้าสิ้นชีวาตม์ขาดใจเอย ฯ

๔ คำ โอด

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ