หมอคงกับอาจารย์คำ

ศิษย์ท่านตามฉันให้มาดูท่านหน่อยรา
เขาว่าท่านเป็นอาจารย์
ท่านผู้รู้วิชาการเปรื่องปรีชาญาณ
ท่านสอน ณ สถานที่ไหน?
โรงเรียนฤๅวิทยาลัยศิลปศาสตร์สบสมัย
ฤๅว่าวิชาโบราณ
ฉันใคร่ทายลักษณาการว่าท่านอาจารย์
ชอบสอนชอบศิษย์กิจหลาย
ไม่เชิงเช่นนั้นดอกนายท่านหมออย่าหมาย
ว่าฉันชอบสอนให้ใคร
คนขอเป็นศิษย์ถมไปแต่ฉันไม่ให้
วิชามีค่าของฉัน
กระบวนถั่วโปสำคัญหวยเมื่อครั้งนั้น
อาจารย์คำแม่นนักหนา
ขุนบาลกลัวมือลือชาระอิดระอา
จนหวยต้องเลิกล้มไป
เสน่ห์ยาแฝดของใครไม่สู้ฉันได้
ผ้าประเจียดฉันเก่งเอาการ
คาถาเสกปลุกทุกสถานอาจารย์คำชำนาญ
อยู่คงกระพันชาตรี
ไม่ต้องสอนใครก็มีคนนับถือนี่!
เรียกฉันอาจารย์ทั้งเมือง
ท่านทายไม่ถูกทั้งเรื่องขออย่าขุ่นเคือง
ท่านเป็นเพียงหมอมียา
มาเถิดมาช่วยกันรักษาให้สรรพโรคา-
พาธฉันหายขาดประลาตไป
ฉันไม่เคยรักษาใครวิธีฉันใช้
ดูโชคชาตาราศี
ปีกลายฉันเป็นแพทย์คดีปีหน้าบางที
ฉันจะขึ้นป้ายขายยา
เพราะฉันสะสมตำรามินานมิช้า
คงได้รักษาอาจารย์
ช่างเถิดฉันเบื่อเหลือประมาณอ้างอนาคตกาล
ฟุ้งส้านฉันฟังดังฝัน
ท่านไม่ใช่แพทย์พวกฉันไปหามามัน
สำคัญว่าแพทย์ผิดไป
ทำไมฉันจะไม่ใช่ไม่ว่าที่ไหน
เราเรียกฉันหมอทั้งเมือง
หมอคงขึ้นชื่อลือเลื่องดูสลึงดูเฟื้อง
สามบาทแปดบาทกลาดไป
แล้วแต่ชาตาของใครฉันกำหนดให้
แล้วทายแม่นแม่นเหมือนเห็น
หมอมีมากอย่างต่างเป็นผู้เชี่ยวชาญเช่น
หมอแคนหมอลำบำเรอ
หมอเสน่ห์หมอมนต์ปรนเปรอหมอผีมีเสมอ
หมอสัตว์หมอคนกล่นไป
คำว่าหมอนี้คำไทยศัพท์มคธใช้
ว่าแพทย์ฟังไพเราะเหลือ
แพทย์หมอยังไม่ฟั่นเฝือเรียกกันพร่ำเพรื่อ
เท่าที่เรียกว่าอาจารย์
สองสหายเลยร่วมมติการวางศัพท์วิจารณ์
ว่าอย่าให้เพรื่อแหละดี
ควรจะกำจัดเสียทีให้ศัพท์คู่นี้
หมายความจำเพาะเจาะจง
กล่าวตามมติหมอคงมีความประสงค์
เรียกแพทย์แต่แพทย์ชะตา
มติอาจารย์คำว่าให้เรียกว่าอา-
จารย์แต่อาจารย์การพะนัน

กันย์. ๗๗

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ