รามรันทด

พญาโศก

โอ้ว่าสีดาดวงมาลย์นงพาลเจ้าผู้เพ็ญศรี
กรรมแล้วแก้วแม่แต่นี้จักมีแต่ขุ่นครุ่นใจ
เดิรดงนงลักษณ์ภักดีตามพี่จนยักษ์ลักได้
พี่เลิกพลลิงชิงชัยตามไปเข่นฆ่าราวี
ลงกากักแก้วแพรวตาพี่กักลงกากรุงศรี
ล้างราพณ์ราบเสี้ยนไพรีคืนครองธานีด้วยกัน
เสร็จศึกนึกเสร็จสิ้นทุกข์สมสุขแทบชีวาสัน
จำเพาะเคราะห์ยามตามทันกรรมบันดาลพรากจากน้อง

พระยาตรึก

ใช่พี่สงสัยใส่โทษนงโพธพิสุทธิ์ผุดผ่อง
พระเพลิงเถกิงกาษฐ์[๑]กองประคองชูช่วยอรทัย
ควรเห็นเป็นน่าสิ้นแหนงแจ่มแจ้งประจักษ์รักใคร่
ทั้งทวยเทพสรึงตรึงษ์ไตรได้เป็นศากษี[๒]ทิพพยาน
แต่ว่าประชาชนมากเขาหากมารยาว่าขาน
กินแหนงแกล้งส่อข้อค้านคอยพาลเอา อย่างข้างเคอะ
ใส่ไคล้จะใคร่รันทำเชิงสำส่อนชู้ดูเถอะ
อ้างแบบแอบอิงยิ่งเลอะตุ้มเปอะป้ายเจ้าเขลานัก

พระยารำพึง

อันว่ากษัตริย์ฉัตรเชษฐทรงเดชทรงคุณทรงศักดิ์
เป็นธงเป็นธรรมนำชักประจักษ์แจ้งแก่ธาตรี
อย่าว่าแต่มิ่งเมียแก้วเมื่อเป็นคุณแล้วแก้วพี่
ชนม์ชีพพี่ไซร้ไยมีสละพลีเร็วพลัน
ขอแต่แหล่งหล้าฟ้าดินเป็นสุขจนสิ้นสรวงสวรรค์
ดำเนิรทำนองคลองธรรม์จวบวันศูนย์สิ้นดิ้นฟ้า
เพรง[๓]พรากจากเจ้าเพราะราพณ์คาบนี้เป็นราษฎร์ปราร์ถนา
จนใจจำส่งยุพายังอาศรมสู่มุนี

กล่อมพระยา

ลักษมณ์พายุพาเพียงครู่ดูนานปานยักษ์ลักหนี
หนหลังหวังได้คืนดีหนนี้หมดหวังตั้งตรอง
เจ้าหม้ายพี่หม้ายต่างหม้ายหมดหมายหมดหวังทั้งสอง
เจ้าโศกพี่โศกโศกพ้องน้ำตาจักนองอรรณพ
โอ้ว่าสีดานงเยาว์เคราะห์เจ้าเคราะห์พี่ประสพ
เป็นกรรมของรามราฆพ[๔]หมายภพใหม่พบอบรม
อันชีวิตพี่ต่อไปจะต้องอกไหม้ไส้ขม
ครวญคร่ำพร่ำพระระงมบรรทมแทบที่ไสยา

ตุล. ๕๖


[๑] กาษฐ์ ฟืน

[๒] ศากษี สักขี พยาน

[๓] เพรง แต่ก่อน

[๔] ราฆพ คือผู้ที่เกิดแต่ระฆุ ผู้เป็นกษัตริย์พระนามโด่งดังพระองค์หนึ่งในกษัตริย์สุริยวงศ์แห่งฮินดูประเทศ

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ