มิตรามิตร

อุ่นเรือนเพื่อนพี่แล้วเรียมสุข
สามัคคีรสครองค่ำเช้า
แม้นแม่อมิตร, ทุกข์ใดเท่า เทียมนอ?
บ้านบ่เป็นบ้านเข้าเขตต์อบาย
สามีศรีมิตรแท้ใครเทียม?
ใครบ่รักช่างใครเถิดเน้อ!
ผัวติดอมิตรเหนียมแหนงหน่าย เมียนอ
ทั้งคู่อยู่เก้อเก้อสู่กรรม
พ่อแม่มีลูกแล้วได้ลูก เป็นมิตร
หน้าเบิกใจบานหนอคู่นั้น
สบลูกอมิตรถูกกรรมเก่า สนองฤๅ?
จิ้งจอกขุนแล้วปั้นปึ่งเอา
ลูกมีพ่อแม่แม้เหมือนมิตร
ตื้นลึกหนาบางบอกท่านได้
ท่านมิใช่มิตรผิดแบบอย่าง ธรรมเนียม
ลาภหลุดมือแล้วให้เร่งหวง ทวงคืน[๑]
ครูศิษย์มิตรเหมาะแท้ธรรมดา
ศิษย์มอบมโนครูกล่อมเกลี้ยง
ครูมอบศิลปวิชาอาชีพ ชักนำ
ครูศิษย์กิจล้วนเลี้ยงโลกเจริญ
อมิตรครูศิษย์หม้ายหมันประโยชน์
ศิษย์ลบหลู่ครูเรียนไม่รู้
ครูโปรดศิษย์โหดโปรดยากอยู่
ครูศิษย์ดังนี้ผู้เปล่าผล
ลูกจ้างมิตรจิตต์ได้งานดี
นายบ่าวผูกมิตรกันกิจเกื้อ
ต่างฝ่ายต่างสามัคคีมีสุข
ต่างรักต่างเอื้อเฟื้อต่อกัน
ตรงข้ามงามหน้าแล้วเป็นไร
งานหยุดทิ้งงานกันกึกก้อง
คนใช้เปลี่ยนนายไปไม่หยุด
นายบ่าวเดือดร้อนร้องร่ำโหย[๒]
มิตรภาพภายนอกล้วนควรบำเพ็ญ
มากมิตรมากกำลังเลิศผู้
ฐานะเหมาะกันเป็นมิตรยั่ง- ยืนดี
มวลมนุษยจำต้องรู้เลือกสรร สมาคม[๓]
ปลูกชังตั้งหน้าแต่ตระหนี่ตัว
รู้สึกเหม็นสาบมนุษย์นั่นแล้ว
เห็นท่าน, หมั่นไส้มัว‘ขวาง’ หมด
เพ่งแต่โทษทิ้งแผ้วผ่องคุณ ดีฤๅ ?

เมษ. ๗๗


[๑] ......คืน มีบิดามารดาเหมือนมีลาภ ท่านเป็นผู้รักใคร่อุ้มชูตลอดมา เมื่อท่านหมดความเอ็นดูรักใคร่ กลับกลายเป็นเหมือนคนอื่นไป จึ่งเสมอด้วยหมดลาภ ลาภเป็นของควรหวง ควรรักษาไว้ให้อยู่

[๒] ......โหย นายเดือดร้อนเพราะต้องหาคนใช้ใหม่ร่ำไป และคนใหม่ไม่รู้จักน้ำใจกันก็ไว้ใจยาก คนใช้เดือดร้อนเพราะต้องหางานใหม่ร่ำไป และนายใหม่ที่ยังไม่รู้จักน้ำใจกันก็ไว้ใจยากเหมือนกัน ขณะที่ยังหางานยังไม่ได้นั้นเล่า ก็เป็นความเดือดร้อน

[๓] ......สมาคม “คบพาล ๆ พาไปหาผิด คบบัณฑิต ๆ พาไปหาผล” สุนทรภู่

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ