พระของเรา

เราสืบสาโลหิตจากบิดาจึงเกิดภาระเจือทางเชื้อสาย
ต้องไหว้จ้าวเข้าอั้งยี่ลี้อันตรายได้ซื้อขายสะดวกพวกเดียวกัน
ยิ่งเคยไปเมืองบิดากลับมาด้วยก็ยิ่งช่วยให้รู้จักรักแม่นมั่น
พบปู่ย่าอาลุงยุ่งเหยิงครันล้วนผูกพันเพิ่มภารประสานรัก
ถึงไม่ข้ามสมุทรประดุจว่าการศึกษาอบรมก็แรงหนัก
ทางชนกนั้นเห็นจำเป็นนักชนนีสิมิพักจะทัดทาน
ถึงได้พ่อไม่มีพิถีพิถันหรือได้แม่แข็งขันเข้าต่อต้าน
ก็ยังมีอั้งยี่วิธีการคอยประสานรุกเร้าให้เข้าทาง
คือพาณิชย์กิจศึกษาสมาคมธรรมนิยม[๑]แนวประหยัด[๒]วัตรต่างต่าง
เช่นถือชาติกำพืดไม่จืดจางจึงเหมือนอย่างอั้งยี่ฉะนี้แล
เมื่อเหตุการณ์บันดาลดังพรรณนาก็จะให้อาตมาเป็นใครแน่
เป็นครึ่งครึ่งหรือเป็นหนึ่งอย่างแน่แท้ไปข้างพ่อหรือข้างแม่แต่ทางเดียว
อนิจจาเกิดมาเป็นมนุษย์พ่อแม่ดุจสรณะที่ยึดเหนี่ยว
ต้องนับถือเท่ากันมั่นคงเจียวเพื่อกลมเกลียวกลอยฤดีชั่วชีวิต
อันบ้านเมืองอีกเรื่องหนึ่งต่างหากถิ่นเกิดใครใครอยากสงวนสิทธิ์
สยามเป็นของเราเราต้องคิดบำเพ็ญกิจชาวสยามตามกรณี
อาชีพเราบ้านเราชีวิตเราล้วนถือเอาสยามเป็นถิ่นที่
ใครจะหวงจะกันนั้นไม่มีขอเสียทีเถอะอย่าหลงงงงมเงอะ
ใครไม่เข้าหลักเกณฑ์เช่นยุบลเขาเป็นคนต่างด้าวช่างเขาเถอะ
สยามของชาวสยามอย่าลามเลอะใครขืนฝันคนนั้นเคอะเลอะเองเอย

มิถุน. ๗๗



[๑] ธรรมนิยม ธรรมเนียม

[๒] แนวประหยัด หมายความเอาว่า อิโคน็อมมิค

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ