ดอกไม้

ฉันเห็นดอกไม้ที่ไหนงามพยายามเด็ดดมชมชื่น
ทิ้งโรยทำไมไม่ยั่งยืนรสรื่นนาสายิ่งน่าชม
จะของใครปลูกไว้ฉันไม่ว่าดูเป็นธรรมดาหาได้ถม
ใครเพิกเฉยเลยไปไม่เด็ดดมเขากลับสมเป็นงั่งชังดอกไม้
การเก็บบุบผามาชมฉันอบรมแต่เล็กคุ้มใหญ่
ไม่เห็นเสียหายอะไรใครๆก็เห็นเป็นธรรมดา
ไม่ว่าของฉันหรือของใครดอกไม้เมื่อบานก็น่า
เก็บดมชมเล่นเป็นขวัญตาดีกว่าทิ้งขว้างร้างโรยไป
วันหนึ่งฉันไถลไปเยือนเจ้าเยื้อนเพื่อนงานในบ้านใหญ่
เห็นบานชื่อบานจ้าน่าชื่นใจที่ร่องใหญ่ใกล้ทางดังเชิญชม
ฉันกรากใส่เก็บให้สมใจรักกำลังหักยายบ้าด่าขรม
จากหน้าต่างข้างสนามสงครามลมฟังขื่นขมฉันขยาดไม่อาจรอ
รีบเดินรี่หนีออกประตูบ้านกำบานชื่นไม่ชื่นบานรำคาญหนอ
แต่นั้นมาได้รู้เป็นครูพอว่าเขาก็เราก็ย่อมเหมือนกัน
บุบผชาติปลูกไว้จะใคร่ชมอภิรมย์เริงใจในสวนขวัญ
ของสงวนควรรู้อยู่ทั้งนั้นทำไมฉันไม่รู้?ดูน่าเคอะ
อันนารีนี้เช่นบุบผชาติงามเกลื่อนกลาดจริงอยู่ดูเอาเถอะ!
ฉันเชื่อข้างลามปามลวนลามเลอะจึงสะเออะเข้าที่ไหนเป็นได้การ
เพื่อนฉันชมฉันว่าเจ้าชู้มันก็ดูเก๋ดีนะ! ท่าน
เสือผู้หญิงกรุ้งกริ่งหยิ่งทะยานได้รับการป้อยอก็พอดี
กำเริบใจได้ชัยซ้อนชัยหมูไม่กินก็ใครจะกินคี่?
ความรู้สึกเป็นไปได้เช่นนี้สมุฏฐานอยู่ที่ความนิยม
ครั้นต่อมาเขาพากันคว่ำบาตรว่าสัญชาติเจ้าชู้อย่าสู่สม
ไม่มีใครคบหาสมาคมต้องระทมทุกข์เพลียเป็นเหี้ยไป
ความนิยมอย่างหลังย่อมยังผลให้คนเป็นคนขึ้นได้
ตรงข้ามกับนิยมชมใช้ให้คนใกล้สัตว์บัดสีเอย

กันย์. ๗๗

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ