ฉันขยันจริงๆ

ฉันทำงานมากเหลือทนเหนื่อยกายใจจน
จักแทบระย่อท้อถอย
ตื่นเช้าเฝ้าการงานคอยประดิดประดอย
จนเที่ยงจนสายบ่ายเย็น
เหนื่อยมากยากใจใครเห็นหัววางหางเว้น
สักวี่สักวันฤๅมี
เวลาหายากเต็มทีฉุกละหุกคลุกคลี
นาฑีที่ว่างช่างน้อย
งานคิดงานอ่านงานคอยงานใช้งานสอย
งานสั่งงานเสียเปลี้ยใจ
แลดูเขาอื่นดื่นไปบ่เห็นมีใคร
จักมีงานมากเหมือนฉัน
กล่าวนี้ใช่แกล้งแสร้งสรรความจริงทั้งนั้น
ฉันมีแต่งาน-งาน-งาน
พบใครที่ไหนรำคาญฉันต้องเล่าขาน
ให้เขาทราบแน่แก่ใจ
เพื่อจะได้สิ้นสงสัยว่าฉันนี้ไซร้
เป็นคนที่ไม่ขยัน
ฉันพูดอย่างนี้ทุกวันดูเขาพากัน
ยิ้ม ยิ้ม และยอมโดยดี
ท่านจงเอาอย่างฉันซี!ไม่ช้าจะมี
คนยิ้มและยอมเหมือนกัน

พฤศจิก. ๗๖

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ