หน้าที่สามประการของเรา

กลอนสุภาพ 
๏ เอออะไรไนปันหาเนื่อง“หน้าที่”เราต้องมีต้องประพรึตต้องยึดถือ
ขอตอบว่า “หน้าที่” ข้อนี้คือเปนกิจหรือการรวมทำร่วมกัน
ไช่เพียงว่าทำมาหากินเกี่ยวส่วนตัวเดียวด้วยจิตคิดสั้นสั้น
พอชีพยืนหยู่ไปได้วันวันไม่เช่นนั้น “หน้าที่” มีมากมาน
กล่าวรวบยอดตลอดไปตามนัยหมายเราต่างฝ่ายต่างมีหน้าที่ถาน
รับส่วนผิดส่วนชอบประกอบการโดยสมานสมัคกันทั้งนั้นไป
ความเสื่อมหรือสิ่งจเรินดำเนินสู่ชาติและภูมิประเทสเพราะเหตุไหน
เปนผลร่วมรวมมาไม่ว่าไครจะต้องได้ต้องดลทุกคนเทียว
ข้อแท้จิงสิ่งสำคันควนมั่นรู้เราทุกผู้ทั้งผอลแหละข้องเกี่ยว
ถานเจ้าของครองรัถชัดทีเดียวจำเฉลียวระลึกด้วยร่วมช่วยกัน
กระทำกิจปิดป้องปองรักสาสิ่งเสื่อมมาก็สมัถสกัดกั้น
ที่ขัดขวางล้างไห้หมดไปพลันแพร่เผยสรรค์เสิมส้างทางจเริน
เราจะว่าหน้าที่นี้ของรัถหรือจะซัดทอดไครไห้ยาวเยิ่น
ย่อมไม่ถูกทำนองนึกตรองเทอนเพราะต่างทำดำเนินไนธุระ
หน้าที่นำดำริบริหารนั่นเปนการไหย่จัดฝ่ายรัตถะ
ราสดร์ก็มีหน้าที่ตามถานะเปนการย่อยคอยจะประสานงาน
อันส่วนไหย่จะดำรงคงหยู่ได้ด้วยอาสัยส่วนย่อยพลอยสมาน
พร้อมสามัคยฉันท์จึ่งบันดานไห้กิจการบ้านเมืองรุ่งเรืองไว
เพราะฉะนั้นไนเหล่าเราทั่วถ้วนจึ่งเปนส่วนสำคันอันนับได้
ว่าส่วนของชาติประเทสเพราะเหตุไรไห้รู้ไว้ว่ามีดังนี้ คือ:-
ด้วยความมีสีละธรรมจรรยาเยี่ยมสิลปะเปี่ยมวิทยาน่านับถือ
โภคทรัพย์สำหรับไช้เต็มไม้มือก็ได้ชื่อว่าได้ช่วยด้วยถานะ
ส่วนหนึ่งหนึ่งซึ่งมีหน้าที่เทอดทำเพื่อเชิดประเทสชาติไม่พลาดผละ
ความมั่งคั่งทั้งพิพัธน์แห่งรัถละคือของประชาชนเปนผลรวม
ไนถานะพสกผองคนของชาติต้องสามาถเหมาะมีหน้าที่ร่วม
ต่างขะมักเขม้นทำไม่กำกวมหรือหละหลวมเลยละสละงาน
มีสีลธรรมะจรรยานิยมชอบความรู้รอบสมยุคทุกสถาน
อีกมีทรัพย์สมบูรน์มากมูลมานสามประการกรนีย์หน้าที่ – เอยฯ

 

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ