สำแดงสดุดีสัพท์-ต้อนรับทหานหาน

กาพย์ฉะบัง ๑๖ 
นะชานชาลาสถานีกรุงเทพฯ วิถี
กว้างไหย่ไนระยะยาวยล 
๏ สลอนสลับคับคั่งผู้คนคือชุมนุมชน
ชาวไทยทุกวัยเพสถาน 
๏ โอกาสต้นมาสเมสกาลลำดับนับวาร
หลายวันอันรู้ทั่วราสดร์ 
๏ รัถบาลแถลงการน์ประกาสว่าทหานแห่งชาติ
ผู้พร้อมยอมสละชีพตน 
๏ เหล่าหลายทั้งนายเนื่องพลปวงได้ไปดล
แดนอินโดจีนจำนง 
๏ ปติบัติกิจรัถรนรงค์สำเหร็ดเส็ดลง
เรียบแล้วด้วยแกล้วแกร่งหาน 
๏ กลับมาโดยพาหนยานรถไฟไนวาร
เวลากำหนดขนะถึง 
๏ นรึโคสแซ่โสตเสียงอึงอื้อเอิกเกริกพึง
พอไจ “ไชโย!” ยินขรม 
๏ พร้อมพร้องทำนองเพลงรมย์เริงรื่นชื่นชม
เชิงปลุกปลอบขวันบรรสาน 
๏ สำแดงสดุดีโดยงานเปนประวัติการน์
สำคันของชาติเช่นแถลง 
๏ ส่วนแรกซึ่งสริสดิ์ด้วยแรงร่วมกันขันแข็ง
แห่งเขาผู้เขาเขตต์สนาม 
๏ รบสึกประสบได้ชัยงามเผยแผ่แพร่ความ
ก่องก้องเกียรติสักดิ์เสิมสูง 
๏ น่าปลื้มดื่มดวงจิตจรูงจเรินเนตรไนฝูง
ประชานระทุกบุคคล 
๏ ไตรรงค์ธงชัยเฉลิมพลสง่าซึ้งพึงยล
ยังหน้ายิ้มแย้มแจ่มไส 
๏ สแดงถึงซึ่งความพูมไจของเขาเหล่าไป
ประกอบกรนีย์ดีมา 
๏ อกซ้ายเครื่องหมายประดับประดาสมยสสมา
นั้นรือคือเหรียนรัถบาล 
๏ นามกร “ชัยสมรภูมิ์” ขนานนั้นได้โดยการ
กะทำหน้าที่วีรชน 
๏ ชอบแล้วแน่วแน่ไนกมลนะหมู่ผู้คน
คอยรับและนับเนื่องถึง 
๏ ทั้งชาติชนไทยไจตรึงตราจำคำนึง
เปนนิตย์นิรันดรกาล 
๏ ขอความจเรินสุขคุนสารสิ่งสรรพ์บันดาล
แด่ท่านทหานหานทั่ว-เทอน 

 

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ