สัชาติอีกา

อินทรวิเชียรฉันท์ 
๑๑ เช้าตรู่ดนูตรองธุระผองจะพึงทำ
ไดบ้างระหว่างดำ-ริก็ได้สดับเสียง
๏ แจ๊กแจ๊ก !-จ๊ะแจ๊ก !!-จ้ำสรซ้ำสิสำเนียง
นกร้องขรมเพียงชนพูดนะภาสา
“๏ ช่วยด้วยซิ !-ช่วยด้วย !น่ะแน่ะช่วยเถอะเร็วรา
มีอ้ายอะไรมาก็มิรู้หละ รังแก !”
๏ เสียงนั้นกะชั้นดังดนุฟังกะทั่งแปร
ถี่รัวเพราะกลัวแลเพราะจะหลบจะหลีกภัย
๏ อ้า ! อาตม์มิอาดเว้นอุระเต้นและเห็นไป
เปนภาพ ก็ซาบไนขณะนั้นนะทันที
๏ รู้สึกบเปนสุขและก็ลุกมิรอรี
รีบมองนะช่องมีเหมาะกะเนตรถนัดเห็น
๏ รั้วหนามมะขามเทสระยะเขตตคามเปน
เชิงซุ้มและพุ่มเพ็นพิธพรึกส์ลดาพัน
๏ กางเขนสกุนคู่ฉเพาะหยู่และยินมัน
เคยร้องเพราะพร้องครันพิเคราะห์เห็นก็เอนดู
๏ ทุกเช้าสิเฝ้าตรับเสนาะสัพท์สนั่นหู
ทุกเย็นมิเว้นตูจะปะตาเพราะมารัง
๏ ผัวเมียคละเคลียร่วมรสะรวมรึดีหวัง
สืบพันธ์สกุลดังนระดุจจเดียวกัน
๏ เช้านี้แน่ะอีกาเกะกะกล้าฉกาดครัน
คงหวังเพราะรังมันน่ะแหละแม่นละมีฟอง
๏ อีกาชะล่าไวแวะเจอะไข่ขโมยของ-
มันได้จะไปปองปริภุชะพอเพียง
๏ สมเพชพิหคสองสรก้องกะเกริ่นเสียง
ทั้งคู่เกาะหยู่เคียงและขยับเผยอกาย
๏ ด้วยธัมชาติแท้วิเคราะห์แม้วิหคหมาย
ตัวนิดมิคิดตายและจะตามบคร้ามกลัว
๏ สองปีกขยับป้องมุขะมองมิเหม่อตัว
เมียกั้นกะชั้นผัวก็สกัดกะสัตรู
๏ เข้าซ้ายและย้ายขวาสิพะว้าพะวังดู
คุมเชิงจะสู้ชูสิระร้องระวังภัย
๏ สัชาติอุบาทว์กาละก็ว่าวิสัยไจ
เจือริสยาไปประลุกัปป์บกลับกลาย
๏ ลูกมันละมันรักและก็ฟักก็ฟูมฟาย
ลูกเขาละเฝ้าหมายจะกะชากจะฉีกกิน
๏ แม้ฟองก็ปองริบปะเหมาะหยิบมิไยยิน
มึงร้องบต้องจิน-ตนะแจ้งจะแกล้งครัน
๏ ในปากน่ะหากไข่ประจุไว้มิว่างพลัน
หาไม่ละคงมันจะมิเว้นวิหคสอง
๏ อีกาก็พาไข่ทิชะไปประดุจปอง
ตูเห็นเขม้นมองมานะนึกระลึกหวน
๏ หยั่งเหตุพิเสสซาบปิยภาพพิหคควน
เปนที่ประเทองชวนพิสะชอบนะเชิงความ
๏ แท้รักประจักส์รู้คติ ดูเถอะ เปนตาม
ทุกรูปและทุกนามนระหรือติรัจฉาน
๏ ร้ายกาดก็อีกากลิภาวะชาติพาล
ตัวดำและสันดานดุจะร่างสรุปเลว-(เหลือแล)

 

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ