เรื่องอิเหนา

๏ สรวมชีพบังคมบาทพระเยาวราชธิเบนทร์สูร
ภุชพงษ์วงษ์ประยูรอิศรราชเรืองเดชา
๏ พระยอดเยาวยุพินหน่อภูมินทร์แม้นอมรา
เชิญเสด็จขึ้นไสยาบรรธมศุขสำราญรมย์
๏ พระอู่เอกเอี่ยมสอาดยี่ภู่ลาดสอดสีสม
พระสูตรรูดบังลมล้วนลายทองกรองเครือวัลย์
๏ ข้าน้อยนางอนงค์พร้อมเฝ้าองค์อัญเชิญขวัญ
บรรเลงเพลงโอดพันนิพนธ์ขับกล่อมกล่าวการ
๏ จะร่ำเรื่องรเด่นวงษ์เทเวศร์ทรงปรีชาชาญ
โอบอุ้มยอดเยาวมาลย์โฉมบุษบาพาจรลี
๏ รีบรถเร่งอัศดรพาดวงสมรเฉิดโฉมศรี
ออกนอกพระบุรีแล้วจึงมีพระบัญชา
๏ เจ้าพี่ผู้ดวงเนตรอย่าแสนเทวศทรงโศกา
ใช่องค์ระตูมาลักพาน้องอย่าอาวรณ์
๏ พี่เองมาเชิญชวนให้นิ่มนวลอนงค์จร
เจ้าแม่ผู้งามงอนเชิญเงยภักตร์ขึ้นพาที
๏ บัดองค์สุดาสดับสุรศัพทคดี
ทราบเหตุว่าภูมีรเด่นเดชมาปลอมแปลง
๏ อัดอกสอื้นอ้อนพระกรข้อนอุระแรง
โศกทรงพระกรรแสงระทวยทอดพระกายา
๏ ทรุดองค์ลงจากเพลาพลางหยิกเอาพระเชษฐา
ข่วนซ้ำไม่นำพาอาไลยละพระภูธร
๏ อิเหนาถนอมสอดพระกรกอดพธูสมร
อ้าแม่อย่าอาวรณ์ภูธรปลอบถนอมชม ๚

๏ เห่เอยรเด่นวงษ์อิศวรพงษ์อสัญหยา
กับรเด่นบุษบาสถิตย์ถ้ำแท่นสุวรรณ
๏ เย็นย่ำน้ำค้างหยัดรำพายพัดกลิ่นสุคันธ์
แจ่งแจ้งด้วยแสงจันทร์ขึ้นหมดเมฆดิเรกดวง
๏ ดาราระดาดาษห้องอากาศดังเงินยวง
อ้าแม่เสมอทรวงจงเชิญชมศศิธร
๏ นวลจันทร์แพ้นวลเจ้าไม่นวลเท่านวลสมร
จันทรกระจ่างกลางอัมพรพระบังอรกระจ่างใจ
๏ บัวทิพย์ยังอายถันถนอมขวัญต้องบังใบ
บัวนางนี้อายใครจึงบ่มผิวด้วยริ้วทอง
๏ ปรางประพระสุคนธ์ถึงปรางผลก็แพ้น้อง
บุบผามาลากรองไม่รื่นรินเท่ากลิ่นนาง
๏ เชิญเถิดประธมที่สุจนี่ยี่ภู่วาง
ตกยากมาจากปรางเขนยทองยังรองทรง
๏ หยิบพัดกระพือลมคลี่คลุมประธมประทับองค์
ขวัญอ่อนมานอนดงไร้อนงค์จำเรียงราย
๏ อ้าพี่จะเห่กล่อมงามลม่อมอย่าตื่นสาย
เชิญพระองค์วงษ์นารายน์สำราญราชบรรธม เอย ๚

๏ เห่เอยตัวพี่องค์ปันหยีสุกาหรา
ติดตามวนิดามาปะมิสาอุณากรรณ
๏ เหลือบไปก็คล้ายคลึงประหนึ่งเจ้าสาวสวรรค์
ทอดสนิทติดพันสำคัญว่าองค์อนงค์นวย
๏ ทอดกรอ่อนภักตร์นรลักษณ์ก็สะสวย
สงสารเจ้ารูปรวยนวยนาดดังสัตรี
๏ เทเวศร์เข้าดลจิตรให้พระคิดคนึงศรี
แม้นเจ้าเปนสัตรีตัวพี่จะละอย่าสงกา ๚

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ