คำอุททิศ

๏ แม่เลี้ยงลูกลูกด้วยดวงใจ แม่นา
ผะดุงจวบเจริญวัยเติบกล้า
รักลูกผูกหฤทัยถนอมกล่อม เกลี้ยงแฮ
ดึกดื่นค่ำคืนถ้าลูกไข้คอยระวัง ฯ
๏ มากทั้งหมอมดแม้หยูกยา
ลูกป่วยแม่รักษาสุดสู้
อมยาพ่นฝนหาทำทุก อย่างนอ
โตหน่อยค่อยรอบรู้เร่งเร้าศึกษา
๏ ก. กา ก. ไก่ได้โดยมือ แม่นา
นับแน่แท้แม่คือคุรุต้น
ตั้งใจใฝ่ฝึกปรือปลูกประโยชน์ ยิ่งแฮ
สารพัตรหัดลูกพ้นพร่ำถ้อยคำพะนอ ฯ
๏ สิ้นพ่อลูกลูกล้วนยังเยาว์
ลูกเล็กเพิ่งเริ่มเนาว์โลกนี้
ลูกใหญ่ไป่ทันเบาแบ่งอก แม่เอย
แสนยากบากกว่ากี้ก่อนพ้นเพียรขาน ฯ
๏ แม่มานมานะเลี้ยงลูกมา
ยี่สิบสองพรรษาสุขน้อย
ลูกห้าแม่เดียวพาผ่านโขด เข็ญแฮ
ยังไป่ทันชื่นช้อยแม่นั้นพลันหนี ฯ
๏ มีทุกข์ใดเทียบได้ดั่งทุกข์ นี้นา
กำสรดบดบังสุขเสื่อมสิ้น
มากสมัยไม่เสมอยุควิโยคยิ่ง นี้นอ
เย็นเยียบเฉียบอกดิ้นแด่วด้วยกำสรวล ฯ
๏ เชิญมวลเทเวศร์ไท้ทุกสถาน สถิตเฮย
ขอจุ่งอภิบาลแม่ให้
สบสุขเกษมสานต์สำเร็จ ประสงค์แฮ
ไร้ทุกข์เทวษได้สถิตด้าวแดนสรวง ฯ
นายประคุณ วรรธนะสารนายประพัฒน์ วรรธนะสาร
นายพันธุ์ไทย วรรธนะสารนายชัชวาลย์ วรรธนะสาร
นางสาวบุญส่ง วรรธนะสาร บุตร

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ