สวยจริงสวยจังหนูหนังสือจ๋า

วิชชุมาลาฉันท์ ๘
๏ สวยจริงสวยจังหนู-“หนังสือ” จ๋า
ไปไหนกันมาเป็นทิวเป็นแถว?
ลำนำทำนองนำร้องรู้แนว
นับเป็นกลแกวเกี่ยวการเรียนสอน ฯ
๏ เอาความงามสวยเทียบด้วยเด็กสาว
ร่างรุ่นรุ่นคราวเอี่ยมอ่าองค์อร
เช้าเช้าเจ้าต่างเยื้องย่างยาตรจร
“มอรฺนิ่งวอลฺค” ตอน-สายสู้ศึกษา ฯ
๏ บ่ายบ่ายผายผันพากันกลับบ้าน
เย็นเย็นเป็นกาลเดินเล่นลานตา
หล่อนต่างแต่งกายเฉิดฉายหรูหรา
เรียงเรียงเคียงคลาคลอไคลใครแล ฯ
๏ ย่อมพลันบรรเทิงจิตต์เริงรมย์รัก
เอ็นดูหนูนักนึกเปรียบเทียบแปล
“นางสาว”-กล่าวคือ“หนังสือ”-เปิดแบ
ดูด้วยดวงแดตรองหลักอักษร ฯ
๏ วางเรียงเคียงกันเป็นหลั่นลำดับ
บรรทัดถัดนับเนื่องไปเป็นตอน
เป็นราวเป็นเรื่องเป็นเครื่องแน่นอน
เนิ่นช้าถาวรอยู่นั้นนั่นฤๅ? ฯ
๏ รูปลักษณ์อักษรเหมือนหล่อนนางสาว
เดินแถวแนวยาวยลในหนังสือ
สำหรับกับเด็กชั้นเล็กเล็กคือ
ชวนติดตาหรือจูงใจให้จำ ฯ
๏ สูงต่ำสัมผัสส์ซึ่งฟัดเสียงฟาด
เป็นบทเป็นบาททำนองลำนำ
อยู่ดีอยู่ดอกโดยออกแบบทำ
ให้เด็กได้คำร้องเร้าเล่าเรียน ฯ
๏ แต่ควรส่วนเราคนเข้าขีดวัย
นักเรียนรุ่นใหญ่น่านึกแนบเนียน
ยิ่งกว่าว่านั่นในอันจักเขียน-
หนังสือฤๅเพียรพิมพ์อย่างวางเรียง ฯ
๏ ต้องเห็นเป็นแถวแน่แน่วแล้วแต่
มือคนเขียนแลพวกโรงพิมพ์เรียง
บางเล่มเต็มไปอ่านได้ ไม่เถียง
รู้แน่แต่เพียงเป็นแผ่นหนังสือ ฯ
๏ หมายเอาเท่านั้นเข้าชั้นเข้าเชิง
เช่นเพลงเพลินเริงเราเด็ก, ดั่งฤๅ
เราหนุ่มคุ้มใหญ่จักได้คุณคือ-
จากการอ่านหรือจากกิจคิดเขียน ฯ
๏ หนังสือชื่อว่าดีกว่านั้นคือ
ต้องเป็นหนังสือเรียงแถวแล้วเรียน
อ่านรู้ดูไปเข้าใจไป่เวียน
ไป่วนจนเศียร-หมุนไม่ได้ความ ฯ
๏ ต้องมีชีวิตมีจิตต์มีใจ
โน้มนำทำให้หวั่นไหวไปตาม
ตาหูรู้หมดปรากฏงดงาม
เป็นภาพพจน์ยามยลอ่านอักษร ฯ
๏ “ต้องไม่ให้ตาย”ข้อหมายท้ายสุด
ให้เพียรเขียนขุดขึ้นแลแน่นอน
เข้านั้นชั้นเยี่ยมเกียรติเปี่ยมเป็นพร
เลิศเทอดถาวรว่านักหนังสือ ๚

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ