ธรรมชาตินกกับสัญชาติกา

อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑
๏ เช้าตรู่ดนูตรองธุระผองจะพึงทำ
ใดบ้างระหว่างดำ-ริก็ได้สะดับเสียง ฯ
๏ แจ๊กแจ๊ก ?-จ๊ะแจ๊ก จำสรซ้ำสิสำเนียง
นกร้องขรมเพียงชนพูดณภาษา ฯ
๏ “ช่วยด้วยซิ ช่วยด้วยน่ะแน่ะช่วยเถอะเร็วรา
มีอ้ายอะไรมาก็มิรู้หละรังแก” ฯ
๏ เสียงนั้นกระชั้นดังดนุฟังกระทั่งแปร
ถี่รัวเพราะกลัวแลเพราะจะหลบจะหลีกภัย ฯ
๏ อ้า อาตม์บอาจเว้นอุระเต้นและเห็นไป
เป็นภาพก็ทราบในขณะนั้นณทันที ฯ
๏ รู้สึกบเป็นสุขและก็ลุกมิรอรี
รีบมองณช่องมีเหมาะกะเนตรถนัดเห็น ฯ
๏ รั้วหนามมะขามเทศระยะเขตตคามเป็น
เซิงซุ้มและพุ่มเพ็ญพิพฤกษ์ลดาพรรณ ฯ
๏ กางเขนสกุณคู่ฉะเพาะอยู่และยินมัน
เคยร้องเพราะพร้องครันพิเคราะห์เห็นก็เอ็นดู ฯ
๏ ทุกเช้าสิเฝ้าตรับเสนาะศัพท์สนั่นหู
ทุกเย็นมิเว้นตูจะปะตาเพราะมารัง ฯ
๏ ผัวเมียคละเคลียร่วมรสะรวมฤดีหวัง
สืบพันธุ์สกุลดังนรดุจเดียวกัน ฯ
๏ เช้านี้แน่ะอีกาเกะกะกล้าฉกาจครัน
คงหวังณรังมันน่ะแหละแม่นละมีฟอง ฯ
๏ อีกาชะล่าไวแวะเจอะไข่ขะโมยของ-
มันได้จะไปปองปริภุญชะพอเพียง ฯ
๏ สมเพชพิหคสองสระก้องกระเกริ่นเสียง
ทั้งคู่เกาะอยู่เคียงและขยับเผยอกาย ฯ
๏ ด้วยธรรมชาติแท้วิเคราะห์แม้วิหคหมาย
ตัวนิดมิคิดตายและจะตามบคร้ามกลัว ฯ
๏ สองปีกขยับป้องมุขะมองบเหม่อตัว
เมียกั้นกระชั้นผัวก็สะกัดกะศัตรู ฯ
๏ เข้าซ้ายและย้ายขวาสิพะว้าพะวังดู
คุมเชิงจะสู้ชูศิระร้องระงมไป ฯ
๏ สัญชาติอุบาทว์กาละก็ว่าวิสัยใจ
เจือริษยาไปประลุกับ์ปบกลับกลาย ฯ
๏ ลูกมันละมันรักและก็ฟักก็ฟูมฟาย
ลูกเขาละเฝ้าหมายจะกระชากจะฉีกกิน ฯ
แม้ฟองก็ปองริบปะเหมาะยิบมิใยยิน
มึงร้องบต้องจิน-ตนะแจ้งจะแกล้งครัน ฯ
๏ ในปากน่ะหากไข่ประจุไว้มิวางพลัน
หาไม่ละคงมันจะมิเว้นวิหคสอง ฯ
๏ อีกาก็พาไข่ทิชะไปประดุจปอง
ตูเห็นเขม้นมองมนะนึกระลึกหวน ฯ
๏ เห็นเหตุพิเศษทราบปิยภาพพิหคควร
เป็นที่ประเทองชวนพิศะชอบณเชิงความ ฯ
๏ แท้รักประจักษ์รู้คติดูเถอะเป็นตาม
ทุกรูปและทุกนามนระฤๅติรัจฉาน ฯ
๏ ร้ายกาจก็อีกาน่ะแน่ะภาวะชาติพาล
ตัวดำและซ้ำดาลทุรจิตต์เพราะใจดำ ๚

แชร์ชวนกันอ่าน

แจ้งคำสะกดผิดและข้อผิดพลาด หรือคำแนะนำต่างๆ ได้ที่นี่ค่ะ